WK 2018 - Geschiedenis van België op het WK

21/05/18 om 17:14 - Bijgewerkt om 17:16

Bron: Belga

(Belga) België mag zich stilaan opmaken voor zijn dertiende WK, dat over minder dan een maand van start gaat in Rusland.

Voor de huidige gouden generatie het moment van de waarheid, na twee kwartfinales op rij op de vorige twee grote toernooien. De dragende spelers van het elftal zijn intussen uitgegroeid tot wereldsterren en hebben allemaal sleutelposities bij hun clubs. Met die ervaringen op zak is het in Rusland dus money time voor de selectie van Roberto Martinez. Opnieuw een stek bij de laatste acht is de minimumdoelstelling, maar voor pers, publiek en spelers mag het toch wat meer zijn. "Er is maar één doel: de WK-finale", verwoordde aanvoerder Eden Hazard eerder al de torenhoge verwachtingen. Een plaats in de halve finales zou al een evenaring zijn van het beste resultaat ooit van de Rode Duivels op een WK-eindronde. In 1986 op het legendarische WK in Mexico loodste Guy Thys een selectie met toch heel wat minder kwaliteiten dan de huidige totaal onverwacht naar de laatste vier, waarin met het Argentinië van Diego Maradona de latere wereldkampioen met 2-0 te sterk bleek. In de troosting werd België door Frankrijk de derde plaats niet gegund. Memorabel op dat WK blijft de achtste finale tegen de toenmalige Sovjet-Unie, met een 4-3 eindstand na verlengingen. In de kwartfinales werd Spanje er na strafschoppen uitgekegeld. De prestaties gingen bovendien in stijgende lijn nadat vier jaar eerder op het WK van 1982 in Spanje voor het eerst de tweede ronde werd gehaald, na onder meer een 1-0 zege tegen Argentinië in de groepsfase. In de tweede ronde - er werd toen in die fase nog niet met rechtstreekse uitschakeling gespeeld - gingen de Rode Duivels er overtuigend uit na nederlagen tegen Polen en de Sovjet-Unie. Op de WK's van 1930 (Uruguay), Italië (1934), 1938 (Frankrijk), 1954 (Zwitserland) en 1970 (Mexico) was de eerste ronde telkens het eindstation voor de Duivels. Bij terugkomst van de Mundial in 1986 werden Jan Ceulemans en co als helden onthaald op de Brusselse Grote Markt en het deed het Belgische volk dromen van meer. Het maakte het drama van de uitschakeling vier jaar later op het WK van 1990 in Italië er alleen maar groter op. Na een tumultueus verlopen kwalificatiecampagne had Thys opnieuw overgenomen van Walter Meeuws en dat leverde een achtste finale tegen grootmacht Engeland op. De Rode Duivels moesten niet onderdoen voor Gary Lineker en co en de wedstrijd leek op strafschoppen af te stevenen, totdat het doelpunt van invaller David Platt in de laatste minuut van de verlengingen letterlijk uit de lucht viel. Paul Van Himst nam over en zo begon België steeds meer vanuit een stevige organisatie te voetballen. Op het WK van 1994 in de Verenigde Staten leverde dat dankzij een onklopbare Michel Preud'homme een 1-0 zege tegen Nederland op, waardoor de eerste plaats in de groepsfase voor het grijpen lag. Een onwaarschijnlijke tegentreffer van Saeed Al-Owairan zorgde al voor een even onwaarschijnlijke 0-1 nederlaag tegen Saoedi-Arabië, waardoor de tweede plaats in de groep een feit was en in de achtste finale niet Ierland uit de bus kwam, maar regerend wereldkampioen Duitsland. Een logische 3-2 nederlaag was het gevolg in een wedstrijd die vooral herinnerd wordt door de loepzuivere strafschop die door Kurt Röthlisberger niet gefloten werd op de doorgebroken Josip Weber. Vier jaar later voor het WK van 1998 in Frankrijk waren de verwachtingen heel wat minder hooggespannen na een matige kwalificatiecampagne, waarin Georges Leekens bij seizoensrevelatie Moeskroen werd weggeplukt om Wilfried Van Moer op te volgen. Via de barrages loodste Mac The Knife de Rode Duivels naar Frankrijk, waar een groep met Nederland, Mexico en Zuid-Korea zich niet als onmogelijk aankondigde. De weg naar de tweede plaats en de volgende ronde lag open, maar de aanvallend onmachtige Duivels mochten na drie draws huiswaarts keren. Niet veel later nam Robert Waseige over en met hem aan het roer werden opnieuw barrages overleefd op weg naar de eindronde, die in 2002 voor het eerst in twee landen werd gespeeld. In Japan en Zuid-Korea volgde er een onverwachte kwalificatie voor een achtste finale tegen vicewereldkampioen en de latere toernooiwinnaar Brazilië, een wedstrijd waarin scheidsrechter Peter Prendergast de hoofdrol opeiste. Voor de pauze ontnam hij de Belgen een geldig doelpunt bij een 0-0 stand, in de tweede helft zorgden Rivaldo en Ronaldo er voor dat een bibberend Brazilië toch naar de kwartfinales mocht. Het bleek het laatste grote wapenfeit van een generatie, tot overmaat van ramp stond er niet meteen opvolging klaar. Het zou dan ook twaalf jaar - en dus tot en met het WK in Brazilië - duren vooraleer België nog eens op een EK of WK actief zou zijn. (Belga)

Onze partners