Couchsurfen met Chelsea

01/07/14 om 16:39 - Bijgewerkt op 02/07/14 om 08:39

Redacteur Peter T'Kint reist tijdens het WK 2014 door Brazilië en houdt een dagboek bij voor sportmagazine.be.

Couchsurfen met Chelsea

Alexi Lalas © Belga Image

Wat rond vlinderen op zo'n tornooi levert toch een (zeer relatief, want je komt natuurlijk alleen de economisch sterkeren tegen) beeld op van een paar nationaliteiten. Duitsers volgen vooral hun team en zijn wat geslotener. Dat ze niet zo goed zijn in vreemde talen, kan dat misschien ook verklaren, het blijft toch Engels met een grappig accentje en voor de rest amper wat. Fransen hebben we zelden gezien, die bleven vooral in het zuiden en in het centrum, rond Les Bleus. Nederlanders zijn vrolijk, Colombianen uitbundig en zeer sociaal, daarin amper geklopt door de Mexicanen. En de Braziliaan, dat moet de meest behulpzame man (of vrouw) ter wereld zijn. Gul, en zijn tijd nemend. Belgen kruisten we in het noorden niet, gisteren in Salvador de eersten ontmoet. Beschaafd, beleefd en opvallend stil, hopelijk wordt dat straks anders.

We kwamen ook een paar Australiërs tegen, zeer gastvrij volk. Altijd de lof sprekend over hun land, hopend dat FIFA Qatar alsnog het WK zal afnemen en dat zij het mogen organiseren. Dan kunnen ze eens tonen hoe mooi het daar is, down under. Zeer moeilijk om aan werk te raken, getuigde een Engelsman die in '98 emigreerde. Je moet er relaties hebben, eerder dan de goeie diploma's. Maar eens je bent gesetteld _ in zijn geval in Perth, dan is het een fantastisch land.

Maar mét voorsprong het meest sociale volk ter wereld, zijn de Amerikanen. En ze zijn hier met velen. Vroeger dachten we: hun hey, hi, hello, how are you doing.. Dat het allemaal maar schone schijn was, oppervlakkig, je groet en je bent weer weg. Uit beleefdheid.

Maar inmiddels moeten we dat beeld wel weer wat bijstellen. In elke stad hebben we er ontmoet, Amerikanen. Het is niet alleen dat ze hun team volgen. Sommigen stippelden hun weg uit, in het spoor van Team USA. Maar anderen kozen er gewoon voor om Brazilië te leren kennen. En tussendoor één match van Dempsey en co, dat was meegenomen. Maar ook Costa Rica-Griekenland interesseerde hen, of Colombia-Ivoorkust. Zelfs een match van Engeland. Bij elke ontmoeting zetten zij de eerste stap, en hun vragen gingen dieper dan gringo meets grigo en zegt goeiedag.

Gisteren zat Chelsea naast ons op de vlucht van Recife naar Salvador. Ze had kaartjes voor de match van Belgium-US, haar eerste van haar land, al is ze hier al drie weken. Maar dat gaf niet, ze wilde ook wel eens andere landen zien en verbroederen met andere mensen.

Chelsea, 29 en verpleegster, groeide op met Alexi Lalas en co, haar grote held. Moeder speelde soccer, zij ook. Nu is ze grote fan.

Ze reist alternatief. Couchsurfing, overnachten bij families. Haar eerste keer buiten de VS. Je moet er een open geest voor hebben, maar als je die hebt, is het schitterend. Ze kwam bij arme families terecht, die haar de beste kamer gaven (en dat stelde niet veel voor). Ze kwam bij mensen terecht die hun Engels wilden oefenen, met het oog op later. Eén nacht sliep ze ook op straat _ de studenten bij wie ze logeerden, waren op stap en onvindbaar, en ze had geen sleutel om hun huis binnen te komen. Andere nachten zat ze in een hippiecommune, of vlakbij het strand en speelden ze de hele nacht beach soccer.

Ze babbelde honderduit, de hele vlucht lang. Dat het veel leuker is dan op hotel. Niet dat ze geen geld heeft, ze kocht hier van een Duitse onderweg een ticket voor de finale van volgende week. Class 1. Face value, zonder wat bovenop de prijs te doen.

Hoeveel ze betaalde? 900 dollar, lachte ze. "Een kans die je maar één keer krijgt, een finale van een WK in Brazilië."

Ook was ze benieuwd of haar nationaliteit slechte reacties zou oproepen. Dat gebeurde, één keer. Twee dronken Fransen stelden haar verantwoordelijk voor de hele Amerikaanse politiek.

Hoe ze reageerde?

Ze had even gelachen. En gedacht: mmm, coach surfen in Frankrijk, moet ik toch eens proberen, om te zien of ze daar allemaal zo zijn.

Een open geest. En een ideale voetbalvoornaam, ook dat.

Lees meer over:

Onze partners