Jacques Sys
Jacques Sys
Jacques Sys is hoofdredacteur Sport/Voetbalmagazine
Column

24/06/17 om 07:30 - Bijgewerkt op 23/06/17 om 13:29

Walter Godefroot, tien jaar uit het peloton

Walter Godefroot, die volgende week 74 wordt, verdween tien jaar geleden uit het peloton, toen de dopingstormen voor steeds meer schade zorgden. Voor Jacques Sys de gelegenheid voor een terugblik.

Walter Godefroot, tien jaar uit het peloton

Walter Godefroot (foto 2004) © Belga Image

In een interview met Sporza trad Walter Godefroot vorige week even uit de schaduw waarin hij zich de afgelopen jaren bewoog. Maar eigenlijk heeft Godefroot die luwte altijd gezocht. Veel uiterlijk vertoon was nooit aan de Oost-Vlaming besteed. Ook als wielrenner bleek hij geen man van sentimenten en emoties. Toen Godefroot in 1968 voor de eerste keer de Ronde van Vlaanderen won, zat hij een paar uur na de aankomst thuis naar het televisiefeuilleton Peyton Place te kijken. Alsof er die dag helemaal niets was gebeurd. Godefroot was eigenlijk een kampioen tegen wil en dank, hij hield nooit écht van de fiets. Ofschoon hij een imposante erelijst aanlegde, ontbrak bij hem het heilige vuur.

Bescheiden was en bleef hij wel, Walter Godefroot. Hij stelde zich nooit als onvoorwaardelijke kopman op en werkte veel voor andere renners. Ooit omschreef hij zichzelf in voetbaltermen als een oprukkende libero die van achteruit het spel verdeelt. Godefroot was een sportdirecteur op de fiets. Niet onlogisch dat hij later die richting insloeg. Als sportdirecteur van het Duitse Telekom drukte hij jaren zijn stempel. Het organiseren en dirigeren zat hem in het bloed. Opmerkelijk hoe hij zich als Belg zo lang staande hield in een Duitse ploeg. Tien jaar geleden verdween Walter Godefroot uit het peloton, toen de dopingstormen voor steeds meer schade zorgden. Het gebeurt niet vaak dat je hem op een koers nog eens tegen het lijf loopt.

Walter Godefroot leeft niet in het verleden. Hij zal zondag wel kijken naar het Belgisch kampioenschap, maar zou hij nog denken aan de twee Belgische titels die hij zelf behaalde? In 1965 in Vilvoorde bijvoorbeeld, toen hij een paar maanden naar de profs was overgestapt en Eddy Merckx en zijn latere schoonbroer Tuur De Cabooter in de spurt klopte? En als volgende week de Ronde van Frankrijk start, in Duitsland dan nog, zou Godefroot dan nog eens mijmeren over zijn tien ritzeges, over het gegeven dat hij de allereerste renner was die in de slotrit op de Champs Elysées triomfeerde? Of zou iemand die zo lang voor een Duitse ploeg heeft gewerkt naar de start in Düsseldorf worden uitgenodigd? Los van de vraag of hij op zo'n invitatie wel zou ingaan.

Schitterend was het telkens weer om Walter Godefroot te interviewen. Of je hem ging opzoeken in zijn eenvoudige rijtjeswoning in Drongen of later in zijn villa in Sint-Martens-Latem, telkens trof je een sfeer van warmte aan. Godefroot had altijd iets te vertellen en verstopte zich nooit achter clichés en dooddoeners. Hij was in tijden van voor- en tegenspoed altijd in balans met zichzelf. Dat is ook nu niet veranderd. Binnen tien dagen, op 2 juli, wordt Walter Godefroot 74 jaar.

Jacques Sys, hoofdredacteur van Sport/Voetbalmagazine en al ruim 40 jaar in de journalistiek, graaft iedere zaterdag in zijn archief

Lees meer over:

Onze partners