Kevin De Bruyne (L) © Reuters

Precies 42 spelers hebben de zestien eersteklassers bij het afsluiten van de transferperiode binnengehaald in de hoop leemtes op te vullen. Daaronder 32 buitenlanders. Witte merels zijn in deze periode nauwelijks nog te vinden, tenzij clubs goed geïnformeerd zijn, over een waaier van internationale contacten beschikken, voetbakkennis hebben en snel reageren. Dat is niet bepaald de sterkste eigenschap van de gemiddelde Belgische eersteklasser.

Dirar
De meest opmerkelijke transfers deden zich in de omgekeerde richting voor. Club Brugge mag zich in de handen wrijven zeven en een half miljoen euro te hebben gekregen voor Nabil Dirar, op internationaal vlak een zeer modale voetballer. Met Dirar verdwijnt er bovendien een stuk onrust uit de kleedkamer. De Marokkaan is een toegankelijke jongen met een goede inborst, maar soms is hij ook een ongeleid projectiel en dreigt er ontploffingsgevaar.

Vreemd dat Dirar zijn carrière verderzet bij een club als Monaco die tegen de degradatie bikkelt in de Franse tweede klasse en in een haast leeg stadion speelt. Maar het leven aan de Azurenkust compenseert kennelijk veel.

De Bruyne
Niet gelukkig is ook de keuze die Kevin De Bruyne, zijn grote mogelijkheden ten spijt, maakte voor Chelsea. De Gentenaar past niet meteen in de plannen van de Portugese trainer André Villas-Boas die hem, net zoals Romelu Lukaku, ziet als een wissel voor de toekomst.

Het is dan ook zeer onwaarschijnlijk dat De Bruyne, die in juni 21 jaar wordt, meteen aan voetballen zal toekomen. En dat terwijl hij in een fase zit dat hij zowel op als naast het veld beter zou moeten worden. Bij Chelsea is die kans klein, zodat hij even gefrustreerd dreigt te geraken als Romelu Lukaku die tot dusver in Londen niet verder kwam dan wat korte invalbeurten.

Tenzij De Bruyne volgende zomer wordt uitgeleend. Maar aan welke club? Gisteren stalde Chelsea de jonge Slowaakse aanvaller Milan Lalkovic bij… ADO Den Haag, de nummer dertien in Nederland.

Het is belangrijk dat voetballers op het juiste moment in hun carrière de juiste keuze maken. Chelsea heeft een naam die verblindend werk. Want er is geen traditie en zeker geen trofeeënkast. Chelsea is een kunstmatig geleide club waar sterke man Roman Abramovich niet echt een koers van continuïteit vaart. En zowel trainers als spelers wegwerpartikelen zijn. Niet echt het ideale klimaat voor een ontwikkelingsproces.

Talenten als Kevin De Bruyne hebben in hun carrière goeie begeleiders nodig. Mensen die verder kijken dan de waan van het moment en alles kaderen in een toekomstgericht perspectief. Maar dat is moeilijk in een wereld waarin het maar om één zaak draait: het geld.

Jacques Sys