Jacques Sys
Jacques Sys
Jacques Sys is hoofdredacteur Sport/Voetbalmagazine
Opinie

19/06/14 om 11:46 - Bijgewerkt om 12:06

Afrika blijft weer achter

Het is een vreemd dualisme dat Afrikaanse voetballers, ondanks een gebrekkige opleiding, in Europese topcompetities presteren, maar dat amper nog doen vanaf het moment dat ze samen voor hun nationale ploeg voetballen.

Afrika blijft weer achter

Stéphane Mbia © AFP

Na een 4-0-nederlaag tegen Kroatië verdween Kameroen afgelopen nacht van het WK-toneel. Hetzelfde Kameroen dat voor het toernooi heftig discussieerde over premies en daardoor later dan gepland naar Brazilië vertrok, hetzelfde land dat in 1990 het zwarte continent op de wereldkaart leek te zetten toen het als eerste Afrikaanse natie op een WK de kwartfinale bereikte dankzij de memorabele Roger Milla. Het was de tijd dat voetbal in Afrika nog omgeven was door zwarte magie, door rituelen en toverkunst, de periode dat men voor de wedstrijden ging bidden en geesten werden opgeroepen. Maar de prestatie van Kameroen versnelde toen wel de aanvoer van Afrikaanse voetballers naar Europa.

Specialisten voorspelden toen een Afrikaanse machtsgreep, maar daar is niets van in huis gekomen. Ook dit WK toont dat de kloof met Europa en Zuid-Amerika groter dan is ooit te voren. Kameroen uitgeschakeld, Nigeria, Ghana en Algerije die hun eerste wedstrijd verliezen, alleen Ivoorkust, vanavond aan het werk tegen Colombia, haalde het van Japan. Maar juist Ivoorkust heeft een te oude generatie, het speelt al tien jaar met dezelfde ploeg, maar heeft in die periode nauwelijks gepresteerd.

Kameroen verliest van Kroatië met 4-0

Kameroen verliest van Kroatië met 4-0 © REUTERS

Het is een vreemd dualisme dat Afrikaanse voetballers, ondanks een gebrekkige opleiding, in Europese topcompetities presteren, maar dat amper nog doen vanaf het moment dat ze samen voor hun nationale ploeg voetballen. Het heeft voor een deel te maken met andere hiërarchische verhoudingen binnen de ploeg. Afrikaanse voetballers zijn iconen in eigen land, ze worden niet tegengesproken, als dusdanig gedragen ze zich ook binnen huh respectieve nationale ploeg. Terwijl het in hun club schakels zijn in een ketting. Dat een topspits als Samuel Eto'o in vier WK's met Kameroen nooit de eerste ronde overleefde en zelf niet schitterde, is een van de vele voorbeelden.

Maar de problemen liggen dieper dan alleen dat. Het voetbal in Afrika lijdt onder een gebrek aan middelen, er is geen visie en vooral geen continuïteit. Zo wisselde bijvoorbeeld Nigeria sinds 1983 liefst 23 keer van bondscoach. De chaos overheerst. Nigeria en Ivoorkust stelden twee maanden voor het WK een nieuwe bondscoach aan. Dat officials zich bemoeien met het sportieve maakt het voor trainers moeilijk om daar te werken.

Toen Zuid-Afrika vier jaar geleden het WK organiseerde, leek dit de renaissance te zijn van een continent. Ook het voetbal in Afrika moest een nieuwe impuls krijgen. Maar het resultaat viel ook toen tegen: alleen Ghana haalde de kwartfinale waarin het met strafschoppen ongelukkig werd uitgeschakeld door Uruguay. Nu lijkt geen enkel team in staat tot de laatste acht door te dringen.

Jacques Sys belicht het WK vanaf het thuisfront

Lees meer over:

Onze partners