Stress voor een wedstrijd: een eerlijke getuigenis van Nana Ampomah

02/05/18 om 09:30 - Bijgewerkt om 10:02

Nana Ampomah (22) ontpopte zich dit seizoen tot een van de sterkhouders van Waasland-Beveren. Eindelijk verlost van de stress die hem in zijn debuutjaar zo parten speelde. In een openhartig gesprek met Sport/Voetbalmagazine doet hij zijn relaas.

Stress voor een wedstrijd: een eerlijke getuigenis van Nana Ampomah

Nana Ampomah © Belga Image

Nana Ampomah: 'Mijn tweede match in de hoogste klasse, begin augustus 2016, thuis tegen Zulte Waregem. Na een uur, bij 0-1, mocht ik invallen. Omdat ik zo opgenaaid was, kreeg ik binnen de twintig minuten twee terechte gele kaarten voor twee wilde tackles - ik ging wel voor de bal, maar nam de man mee.

'Toen ik dat rode karton zag, dacht ik: I'm finished. Mijn hele wereld leek in te storten. Een van de triestigste dagen in mijn leven. Die nacht heb ik zeer slecht geslapen, want ik voelde me verantwoordelijk voor de nederlaag (het werd na Ampomahs uitsluiting nog 0-2, nvdr). Kijk, ik heb de foto van de ref die me de rode kaart geeft nog op mijn smartphone. Waarom ik die bewaar? Om mezelf eraan te herinneren hoe ver ik het gebracht heb, hoeveel ik sindsdien veranderd ben, en geleerd heb uit mijn fouten.

Trillen

'In die eerste weken bij Waasland-Beveren, zelfs maanden, wilde ik te rap gaan, me té veel bewijzen. Ik dacht: op mijn 35e is mijn carrière voorbij, dus moet ik er nú alles uit halen. Daardoor forceerde ik tijdens een match, speelde ik krampachtig, begon ik te veel te piekeren na een mislukte dribbel. En als je negatief denkt, doe je ook verkeerde dingen, hé.

Ik mocht nochtans alleen soms kort invallen, maar toch was ik telkens bijzonder nerveus - zeker voor de thuiswedstrijden, voor eigen supporters. Stilletjes zat ik op mijn stoel, met trillende handen en benen. Ja, echt tríllen. Ik zie mijn ploegmaats nog met grote ogen naar mij kijken. (lacht) Van mijn tegenstander was ik nochtans niet bang, en zodra ik op het veld stapte, verdwenen die zenuwen wel. Alleen wisselde ik die in voor verkramptheid.

'Die druk dat ik, als voetballer in Europa, móést slagen kwam alleen uit mezelf. Niet van mijn familie, in tegenstelling tot andere Afrikanen. Sommigen zijn de enige hoop voor hun gezin om aan de armoede te ontsnappen. Ik groeide echter op in een relatief bemiddeld gezin.

Kantelpunt

'Het kantelpunt kwam er in het laatste play-off 2-duel van vorig seizoen, tegen Union. Mijn eerste basisplaats, meteen goed voor twee goals, én de zege: 1-3! Al de critici die zeiden dat ik het niveau niet aankon, had ik in één klap hun ongelijk bewezen. Dat krikte het geloof in mezelf enorm op, waardoor ik in Ghana extra hard getraind heb om topfit te zijn voor het nieuwe seizoen.

'Toen ik na de break terugkeerde, heerste er ook een heel andere atmosfeer in de groep, onder de nieuwe coach Philippe Clement. Hij gaf me meteen veel vertrouwen en pushte me naar mijn grenzen. Vooral door op me in te praten: "Wees niet bang van je tegenstander of om acties te maken. Go on the field and kill him. De bal verliezen is niet erg. Zolang je maar direct vecht om hem weer te veroveren."

'Ik moet Clement, en ook Sven Vermant, bedanken voor de steun, net als mijn ploeggenoten Merveille Goblet, Laurent Jans, Niels De Schutter, Rudy Camacho... Dankzij hen kon ik dit seizoen eindelijk mezelf zijn op het veld: veel relaxter, maar toch taakgericht(er) mijn kwaliteiten uitspelen. Weg was de vrees om fouten te maken. Met succes, want in de eerste vier matchen gaf ik twee assists en scoorde ik tweemaal. Al moest de mooiste week dan nog volgen, in november, toen ik thuis tegen Mouscron de beslissende 2-0 maakte en een week later mijn eerste interland mocht spelen.

'Daarnaast maak ik me klaar voor die battle via muziek. Als enige van de ploeg doe ik mijn bluetoothspeaker mee, en laat ik Afrikaanse liedjes of rap door de kleedkamer knallen. Dat mag van de coach, en ook van mijn medespelers - die vinden het zelfs leuk. Niemand heeft me toch al gezegd dat ik de speaker moet afleggen. (lacht) Muziek helpt me te relaxen. En om niet meer te beven." (lacht)

Lees de volledige getuigenis van Nana Ampomah in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 2 mei.

Nana Ampomah

Nana Ampomah © BELGA

Lees meer over:

Onze partners