'We zouden elkaar minder moeten zien als fans van tegenstanders, maar meer als allemaal supporters'

06/10/17 om 07:30 - Bijgewerkt om 11:02

Filip Boen, docent sport- en bewegingspsychologie aan de KUL, bundelt in zijn boek Iedereen supporter? zijn passie voor Beerschot met zijn wetenschappelijke inzichten. In een interview met Sport/Voetbalmagazine pleit hij alvast voor een terugkeer naar positief supporterschap en fans van beide teams die door elkaar zitten.

'We zouden elkaar minder moeten zien als fans van tegenstanders, maar meer als allemaal supporters'

Filip Boen © BELGAIMAGE

In zijn boek beschrijft Filip Boen hoe de setting in een voetbalstadion de tegenstelling tussen twee supportersgroepen alleen maar scherper maakt: ze zitten in aparte vakken, soms letterlijk tegenover elkaar, getooid in andere kleuren.

Boen: 'Ik maakte het in de jaren 70 nog mee dat je zonder problemen tussen supporters van de tegenpartij kon zitten. Ik herinner mij zo nog een kwartfinale van de beker van België tegen Lokeren. Mijn vader en ik zaten naast Lokerensupporters. Beerschot won met een betwistbare goal. Toch wensten die Lokerenfans en wij elkaar succes voor de volgende match. Zo zou het moeten zijn. Als je supporters kriskras door elkaar zet, creëer je veel minder het wij-versus-zij-effect.'

Kunnen we nog terug naar die situatie van de jaren 70? 'Nu nog niet,' oordeelt de professor. 'Zeker niet als je bekijkt wat er onlangs in Mortsel gebeurde. (zogenaamde Antwerpfans vielen er bussen van Beerschot Wilrijk aan, nvdr) Er zou nog te veel misbruik van gemaakt worden door harde kernen die er andere normen opna houden dan de gemiddelde supporter. Maar het is een goede vraag: hoe kunnen we weer naar een positievere vorm van supporterschap? Ik zou daar graag over discussiëren met de bond en de clubs.'

Oorlogsachtig

'Persoonlijk zou ik niks liever willen dan terugkeren naar de situatie van de jaren 70, met fans van beide teams die door elkaar zitten. Dan zie je vooral de mens in de supporter van de tegenpartij. Vandaag is het oorlogsachtig. Net zoals indertijd op de slagvelden zie je de zogenaamde vijand niet scherp voor ogen, er doemt aan de overkant een pakweg rood-witte massa op, allemaal mensen die hetzelfde uniform dragen. Dat is een situatie waarbij die mensen volledig gedepersonaliseerd worden.

'Ken je het verhaal van de Christmas Truces (waarbij Duitse en geallieerde soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog rond Kerstmis uit hun loopgraven kropen om vriendschappelijke voetbalpartijtjes te spelen, nvdr)? Daarbij ontdekten die soldaten plots dat de mannen van de overkant ook maar gewone jongens waren. Dat is het tegenovergestelde van depersonalisatie. Vandaar dat de legertop in de Eerste Wereldoorlog zo tegen die Truces was. Het is moeilijker om iemand een kogel door zijn kop te schieten dan de atoombom op Hiroshima te laten vallen.

'We zouden elkaar minder moeten zien als fans van tegenstanders, maar meer als allemaal supporters. Het besef dat we allemaal samen supporter zijn, kan zorgen voor meer begrip voor elkaar. Maar het is moeilijk als je in een stadion gescheiden zit.'

Lees het volledige interview met Filip Boen in onze +zone

'Iedereen supporter? Het groepsvirus in ons brein wordt': uitgegeven door Uitgeverij Vrijdag. Het boek verschijnt op 9 oktober.

Lees meer over:

Onze partners

Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Door verder te surfen, stemt u in met ons cookie-beleid. Meer info