Ludo Dierckxsens over zijn dopingschorsing: 'Ik had gewoon moeten zwijgen'

09/07/17 om 05:00 - Bijgewerkt om 04:11

In gesprek met De Zondag komt ex-wielrenner Ludo Dierckxsens (52) terug op zijn dopingschorsing. Die was het gevolg van zijn loslippigheid, zegt hij.

Ludo Dierckxsens over zijn dopingschorsing: 'Ik had gewoon moeten zwijgen'

Ludo Dierckxsens op archiefbeeld uit 2012 © BELGA

Ludo Dierckxsens was bekend voor zijn aanvalslust, voor zijn kale knikker, voor zijn eeuwige glimlach en uiteindelijk ook voor zijn dopingschorsing. In 1999 werd hij uit de Tour gehaald en voor zes maanden geschorst.

In De Zondag geeft hij zijn versie van de feiten. Het gebeurde tijdens de dopingcontrole na afloop van zijn overwinning in een Tourrit met aankomst in Saint-Etienne.

'Ik noem dat nog steeds mijn mooiste overwinning. Mijn benen begonnen pijn te doen op zeven kilometer van de top, een berg van eerste categorie. Dat was het signaal om te gaan. Ik wist uit ervaring: als ik pijn voelde, voelde de rest dat ook, en daalde het tempo vaak. Ze hebben mij niet meer teruggezien. En nadien, tja.' (blaast)

'Dopingcontrole, hè. Een Belgische UCI-afgevaardigde vraagt me of ik iets aan te geven heb. Ik antwoord eerlijk. Ik zeg dat ik na de Ronde van Duitsland, maanden voordien, een inspuiting met cortisone heb gekregen voor een knieprobleem. Die man schrijft dat op. Mijn dopingplas was negatief. Logisch, want ik had niets gepakt. Wat was uiteindelijk het probleem? Voor cortisone had je een attest nodig. Ik kon dat niet voorleggen. De dag nadien stuurt de ploeg mij naar huis. Algeri, mijn ploegleider, zei dat hij niet anders kon'.

'Eén week heel diep gezeten

'Als ik nu terugblik, dan denk ik: ik had moeten zwijgen. Ik was veel te open. Maar ja, hoe gaat dat? Je ziet een landgenoot op dat moment, en je zegt zoiets voor de vuist weg. Je denkt niet dat dat gevolgen zal hebben. Ik zou dat niet gezegd hebben aan de Franse dokter die de controle deed.'

'De UCI heeft me toen zes maanden geschorst. De rit mocht ik wel houden, en terecht. Ik heb één week heel diep gezeten. Mijn wereld was ingestort. Maar dan kwam die steun van het publiek op de natourcriteria. Onwaarschijnlijk'.

Hij bleef nog enkele jaren wielrenner. 'Ik hoef niet te klagen. Ik was twaalf jaar prof en won dertig wedstrijden. Wie had dat durven denken? Ik blik met veel voldoening terug'.

Dierckxsens is momenteel manager van een fietsbusiness in Dessel.

Onze partners