Vijfde Tourrit Limoges - Le Lioran: Bardet met de steun van zijn oma?

06/07/16 om 09:39 - Bijgewerkt om 09:38

De Tour eert zijn helden en dus passeren de renners vandaag, net na de start in Limoges, door Saint-Léonard-de-Noblat, sinds zijn rennerspensioen in 1977 de woonplaats van Raymond Poulidor. Niet toevallig dit jaar, want Poupou vierde op 15 april zijn 80de verjaardag, in een restaurant in Limoges, in het bijzijn van 200 genodigden, onder wie de ex- en huidige Tourbaas Jean-Marie Leblanc en Christian Prudhomme.

Vijfde Tourrit Limoges - Le Lioran: Bardet met de steun van zijn oma?

Romain Bardet © Belga Image

Een régional de l'étape van het huidige peloton is Romain Bardet, samen met Thibaut Pinot de grote Franse hoop, na een zesde en negende plaats in de twee voorbije edities. Bardet werd geboren in Brioude en zijn oma, zijn "grootste fan", woont in Murat, op een boogscheut van Le Lioran, de finish van deze rit.

De AG2R-kopman zal alleszins zijn klimmershart kunnen ophalen, want na een golvende aanloop van 135 kilometer volgt een pittige finale in het Centraal Massief, dat voor het eerst sinds 2011 weer bezocht wordt.

Eerst twee lichtoplopende klimmetjes van derde categorie die leiden naar de voet van de 1589 meter hoge Pas de Peyrol (Puy Mary): 5,4 kilometer lang, waarvan de laatste 2,5 ruim 11% omhoog knikt. Een col die de toen 13-jarige Bardet in 2004 voor het eerst beklom, op de dag dat Richard Virenque een van zijn fameuze solo's in de Tour opzette, richting Saint-Flour.

Na de top, op 31 kilometer van de aankomst, volgt een 12 kilometer lange afdaling, met aansluitend de Col de Perthus. Heel verraderlijk: zowel bergop (4,4 kilometer met stukken tot 11%) als bergaf. Vraag maar aan Jurgen Van den Broeck die in deze afdaling in 2011 zijn schouderblad en twee ribben brak na een val. Alexandre Vinokourov was er nog erger aan toe met een gebroken bekken en dijbeen.

Een vervloekte etappe, want op 35 kilometer van de finish in Saint-Flour werden Juan Antonio Flecha en Johnny Hoogerland door een voorbijstekende auto van de Franse tv in de prikkeldraad gekatapulteerd. Beelden die de wereld rondgingen, ook van de huilende en bloedende Nederlander die op het podium de bolletjestrui aantrok.

Waaghalzen

Het verschil met toen is dat deze rit eindigt in het middengebergte, met meteen na de Perthus de kronkelende Col de Font Cère. In tegenstelling tot de twee vorige beklimmingen een zogenaamde loper: 3,3 kilometer aan 5,8%.

Na de top (op 2,5 kilometer van de eindstreep) wel opnieuw een korte, smalle en rappe afdaling met vier haarspeldbochten, onder het bladerdek - in de winter dient het zelfs als groene skipiste. Geschikt dus voor een durver, zoals... Bardet.

Raakt hij, of andere waaghalzen, weg, dan moeten ze wel nog de hellende slotkilometer overleven: gemiddeld 3,3%, met op het einde een piek tot 6%. Als het (uitgedunde) peloton samenblijft, iets voor explosieve, goed klimmende types als Julian Alaphilippe en Alejandro Valverde (nummers één en twee in het klassement) of wie weet zelfs geletruidrager Peter Sagan (indien er op de voorgaande cols niet té hard wordt gevlamd). Ook Greg Van Avermaet gaf al aan dat hij hoopt tot het einde te kunnen volgen (en te kunnen sprinten om de zege).

Sowieso zal de winnaar minder lang onderweg zijn dan toen de Tour in 1975 de laatste (en enige) keer arriveerde in skistation Le Lioran. In een slijtageslag over 260 kilometer bolde Michel Pollentier er na 8 uur, 58 minuten en 44 seconden over de streep, 25 tellen vroeger dan geletruidrager Eddy Merckx, die zonder Molteniploegmaats geïsoleerd zat en de voor hem ongevaarlijke West-Vlaming (in de Pyreneeën op vele minuten geëindigd) liet wegrijden. Een dag later zal de Kannibaal op de Puy de Dôme de fatale leverslag incasseren.

Vijf bergblokken

Met deze halve bergetappe in het Centraal Massief, al op dag vijf, wil Christian Prudhomme het klassement vroeg een stoot geven en in een vaster patroon gieten, om zo de nervositeit/valpartijen in de altijd gevaarlijke eerste Tourweek te verminderen.

Een zet die de Franse renners toejuichten, want Bardet, Pinot en Pierre Rolland stonden vorig jaar na eerste zeven dagen respectievelijk al op ruim drie, zes en tien minuten van geletruidrager Chris Froome. De bergritten waren toen ook samengebald in de Alpen en de Pyreneeën, maar worden nu gespreid tussen de vijfde en twintigste etappe, over vijf blokken, met ook nog de Ventoux en het Juragebergte. Spektakel en spanning gegarandeerd (hoopt Prudhomme).

Lees meer over:

Onze partners