Jean-Marie Balestre (86) is overleden.

Hoe blijft Jean-Marie Balestre in het collectieve geheugen hangen? Als de Franse ex-voorzitter van de internationale autosportfederatie? Als de man die “perfect wist hoe hij de stem moest zijn van de instelling die hij vertegenwoordigde”? Toegegeven, die laatste dooddoener pikten we van de voorzitter van de Franse autosportfederatie, ene Nicolas Deschaux. Over de doden niets dan goed, maar zelf zullen we Jean-Marie Balestre herinneren als de man die zich meermaals goed in de luren liet leggen door Bernie Ecclestone.

In het begin van de jaren tachtig was Balestre voorzitter van de internationale autosportfederatie (FISA, later FIA) toen de Grote Oorlog in de F1 uitbrak: Balestre en de constructeurs (toen Renault, Ferrari en Alfa Romeo) tegen de privéteams en Ecclestone. Inzet: de absolute macht in de F1 en de bijhorende vleespotten. Net zoals Napoleon in een verder verleden vergat Balestre een ongeschreven wet: begin nooit een oorlog waarvan je weet dat je hem niet kunt winnen. Omdat de sluwe Ecclestone altijd veel sneller dan om het even wie de juiste pion in het schaakspel weet staan. Terwijl ze in Italië deden alsof ze aan de zijde van Balestre stonden, speelde Ferrari al die tijd onder één hoedje met Bernie. Die wist immers dat Ferrari in het kamp van de winnaar zou staan, want geen formule 1 zonder Ferrari. Uiteindelijk werd Balestre tot een compromis met Bernie gedwongen: ze tekenden de fameuze Concordeakkoorden, de term die nog altijd wordt gebruikt voor het huwelijkscontract tussen alle partijen in de F1.

Of hoe Balestre zijn eigen pensioen tekende. Ecclestone had zijn mannetje al klaar om de Fransman op te volgen aan het hoofd van de FI(S)A: de Brit Max Mosley, ooit teambaas van March, maar vooral topjurist en twee handen op één buik met Bernie. Legendarisch is de topvergadering in Parijs toen Ecclestone absoluut wilde weten welke namen van potentiële bondgenoten op het spiekbriefje van Balestre stonden. Mosley stommelde bij het binnenkomen van de vergaderzaal per ongeluk het tafeltje van Balestre omver en Ecclestone, hoffelijk als immer, haastte zich om de papieren van le président samen te rapen. Toen de vergadering begon, zei Balestre luidop – het moet als volgt geklonken hebben: ” veir ies maai liest?” Wanhopig zoekend naar het cruciale lijstje dat al tussen Bernies paperassen zat. Het was Mosley zelf die de anekdote jaren later opdiepte, tijdens een gezellige lunch met Britse journalisten, “en als Mosley dat zegt, dan zal er misschien wel iets van aan zijn”, knipoogde Mister E. ooit toen ondergetekende hem vroeg wat er nu van aan was, van dat heerlijke verhaal.

Jean-Marie Balestre, een hindernis op weg naar de absolute macht en rijkdom van een klein grijs mannetje, was inderdaad geen partij voor Bernie en Max, die hem uitschakelden met sluwe politieke strategieën en kwajongensstreken. Benieuwd of Bernie er tijdens de begrafenis aan zal denken, aan die vergadering in Parijs.

door Jo Bossuyt

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier