Standard tussen verering en verachting, tussen geschitter en geschutter. Vreemd toch hoe de Rouches op grote Europese momenten telkens weer worden aangestoken door vuur en passie. Het blijft verweven met de geschiedenis van deze club, met de identiteit van een elftal dat liever drukt dan schaakt, van oudsher opgezweept door het ongeduld van het publiek en ook daarom zo vaak grijpend naar het wapen van de lange bal.

Maar weinig viel er zondagavond tegen AA Gent van dat temperament en engagement te zien. Een pijnlijke 0-2-nederlaag: de poort voor play-off 1 klapte onherroepelijk dicht. De cijfers spreken boekdelen: Standard won amper zes van zijn veertien thuiswedstrijden, het haalde het slechts in twee matchen met meer dan twee goals verschil en scoorde minder dan … Cercle Brugge.

Straks beginnen dus de play-offs na een competitie die sinds de invoering van het profvoetbal, in 1974, nooit meer volk lokte dan nu. Dat mag dan voor een deel te maken hebben met aantrekkelijke acties, het is opmerkelijk in een seizoen waarin de voetbalsport zich door het randgebeuren niet echt op een positieve manier in de etalage zette. De play-offs vormen nu de climax van de competitiehervorming en het valt af te wachten of de clubs de strijd met open vizier zullen aangaan. Het wordt in alle opzichten een grote test.

Anderlecht – dat buitenshuis acht keer meer scoorde dan thuis – heeft een riante voorsprong in play-off 1, maar twee nederlagen volstaan om de machtsverhoudingen overhoop te gooien. En de jacht op de andere Europese tickets zal hoe dan ook interessant zijn. Als AA Gent de beker wint en in de eerste vier eindigt, kan zelfs de vijfde plaats recht geven op een barragewedstrijd tegen de winnaar van play-off 2. In dat geval zijn zelfs KV Kortrijk en STVV in de running voor een Europees ticket, een scenario dat voor het begin van het seizoen niemand voor mogelijk hield.

Benieuwd ook in hoeverre play-off 2 zal aanspreken. Een halve kans op Europees voetbal is een schaarse inzet, al kan de formule (met twee wedstrijden tussen de groepswinnaars en twee met de nummer vier of vijf uit play-off 1) voor een supplementaire boost zorgen. Anderzijds is een club die met twee nederlagen op rij aan deze eindronde begint al uitgeschakeld en zijn de vier resterende partijen overbodig. Onlogisch blijft het wel dat alle clubs in de play-off 2 met gelijke punten starten. En dat bijvoorbeeld het verschil van 21 punten dat er tussen het nummer zeven en veertien bestaat (KV Mechelen en Lokeren) gewoon wordt weggegooid.

Standard is het in een zeer interessante B-groep aan zijn status verplicht tot het uiterste te gaan, RC Genk kan zijn bleek seizoen wat kleur geven. En tot wat is het complexloos voetballende Cercle Brugge in staat? Of KV Mechelen? En het sputterende Germinal Beerschot waar de campagne onder Jos Daerden gekruid werd door felle contrasten? Nadat de Limburger voor de jaarwisseling 29 punten op 42 haalde (69 procent), volgde er nadien een 3 op 27 (iets meer dan 11 procent). Germinal Beerschot scoorde amper één keer meer dan … Roeselare. Tijd voor een nieuwe trainerswissel op het Kiel, een maskerend middel om het bestuurlijke onvermogen toe te dekken?

Met de moed der wanhoop streed Roeselare zondag voor het behoud, maar de bevrijdende treffer wilde tegen Westerlo niet vallen. In twee seizoenen deden de West-Vlamingen 39 (!) transfers, uiteindelijk bleken het niet meer te zijn dan pleisters om lekken tijdelijk te dichten. Als ploeg kwam Roeselare geen stap vooruit.

Nu moet Roeselare na de bekerwedstrijd van vrijdag tegen Cercle Brugge een periode van zes weken overbruggen om dan in de eindronde aan te treden tegen drie tweedeklassers die nog tot 2 mei in competitie blijven. Vreemd dat geen enkele club tegen deze ongerijmdheid protesteerde bij de hervorming van de competitie. Kennelijk ging niemand ervan uit in aanmerking te komen voor die vergiftigde vijftiende plaats.

door JACQUES SYS

“Zelfs de vijfde plaats in play-off 1 kan recht geven op een Europees ticket.”

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier