Luigi Pieroni, de spits die AA Gent afgelopen vrijdag contracteerde, is 29 jaar en voormalig topschutter van eerste klasse met 28 doelpunten in het seizoen 2003/04. Hij kon dat niveau vervolgens bij Auxerre, Nantes, Lens, Anderlecht en Valenciennes nooit meer halen. De belangrijkste reden: zijn technische beperking. Maar waarom kon hij het dan ooit wel als spits?

Georges Leekens, destijds trainer van Moeskroen, dat toen vijfde eindigde: “Hij kwam van Luik uit tweede klasse en had een hele aanpassingsperiode nodig. Hij moest kilo’s verliezen en fysieke, mentale en tactische achterstand inhalen, dus we hebben wat druk op de ketel gezet. Want hij gaf indertijd iets te snel op. Ofwel vecht je tegen iets ofwel laat je je gaan en zeg je dat het aan de trainer ligt of dit of dat, maar dat is niet de manier. Hij is een gevoelige jongen, maar dat wil niet zeggen dat je er niet op in mag praten. Een familiejongen is hij ook, dus als hij weer het warme nest, het thuisfront vindt dat hij nodig heeft, kan hij antwoorden op het veld.”

Moeskroen was in 2003/04 een ploeg waarin hij naar zijn kwaliteiten kon spelen. “Er liepen wel wat kleppers rond. We hadden een middenveld met Martic, Grégoire, De Vleeschauwer, Dugardein en als spitsen Mbo Mpenza en Marcin Zewlakow. Dus hij kreeg wel wat aanvoer. Hij was de man in de zestien meter met een goede trap, zowel links als rechts. Ik vond hem in the box ook goed met het hoofd, maar het was niet de spits om te combineren. Als hij te ver terug moest zakken, raakte hij uit zijn spel. Het blijft een diepe spits en die vind je weinig. In het systeem van Gent, met drie spitsen, kan hij nuttig zijn.”

Hij had ook bij Kortrijk kunnen spelen. “Vóór het seizoen speelden we een oefenwedstrijd tegen Valenciennes en is hij mij aangeboden. Maar wij hadden al drie aanvallers en we konden het niet aan op dat moment. We konden hem bijna gratis krijgen, op uitleenbasis, maar er is op het laatste moment iets tussen gekomen.”

AA Gent contracteerde Pieroni voor 2,5 jaar. Voor zijn titelambities legt Gent dus een speler vast die bij een titelconcurrent zijn carrière al eens tevergeefs nieuw leven probeerde in te blazen. Omdat Ljubijankic hardheid mist en Coulibaly met de snelheid van uitvoering worstelt, is Pieroni het type centrale spits dat Preud’homme nog niet in zijn kern had: een die diep staat en meteen doelgericht is. Pieroni verdient het voordeel van de twijfel, maar heeft hoe dan ook het verleden tegen. S

RAOUL DE GROOTE

‘Pieroni verdient het voordeel van de twijfel, maar heeft het verleden tegen.’

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier