Anderlecht stuurde hem door. Onhandelbaar, heette het. Maar bij Charleroi hebben ze zijn handleiding gevonden. De nog maar 18-jarige Mujangi-Bia kan het ver schoppen.

Een nieuwe fonkelende parel dartelt over de Belgische velden. In enkele optredens in het zwart-witte shirt van Charleroi toonde Geoffrey Mujangi-Bia zijn hele assortiment technische staaltjes. Hij wekte bewondering op en kreeg de meest lovende commentaren. Nochtans draait hij nog maar mee sinds december vorig jaar. Toen achtte de Belgische Congolees zijn moment gekomen en maakte hij een prachtig doelpunt op Sclessin. Het enige probleem die avond was dat Charleroi met 5-1 verloor. Maar hij legde ook wedstrijden in een beslissende plooi. Een kleine maand geleden schitterde hij bijvoorbeeld op Dender: een goal, een assist en een schot op de deklat. De zebra’s wonnen met 2-4. We nemen het fenomeen even onder de loep.

Onhandelbaar

Tussen zijn ontdekking tegen Standard en zijn explosieve spel tegen Dender verstreken vier maanden. Gedurende die maanden koesterde Charleroi zijn poulain zonder hem te veel bloot te stellen aan de pers. Om hem te beschermen. Hij mag niet zweven en moet zich volledig op voetbal concentreren. Want een 18-jarige laat zich snel verleiden door het succes. Maar wat in december nog begrijpelijk is, wordt al snel onhoudbaar.

In de uitwedstrijd op Club Brugge, die de Carolo’s wonnen, gooit Mujangi-Bia hoge ogen. Na de match wil de televisie hem strikken voor een interview. De speler wil wel, maar vraagt eerst zijn trainer Thierry Siquet om toestemming. Die verwijst hem door naar Mogi Bayat. Daarop proberen journalisten de algemeen directeur van Sporting Charleroi te bereiken per gsm. Ondertussen wacht Mujangi-Bia braafjes tot er over zijn lot beslist wordt. Aangezien niemand Bayat aan de lijn krijgt, verdwijnt de speler in de kleedkamers … zonder een interview gegeven te hebben. Die persstilte wreekt zich uiteindelijk. In plaats van zich te concentreren op de voetballistieke kwaliteiten van het jonge talent, brengt de pers de vroegere problemen van Mujangi-Bia ter sprake. Die dateren uit de periode dat hij bij bij Anderlecht opgeleid werd.

Gemeenschapswerk

Mujangi-Bia startte zijn opleiding in het Breughelpark in Zellik, waar ook Gilles De Bilde weggeplukt werd. Enkele jaren later komt hij bij Union Sint-Gillis en Anderlecht terecht. “Ik schat hem sterker in dan Vadis Odjidja en Anthony Vanden Borre. Hij staat wel een trapje lager dan Vincent Kompany“, zegt Albert Martens, die hem aanwierf voor paars-wit. “De kwaliteit druipt ervan af: spelsnelheid, heel sterk in een-tegen-eensituaties en een grote technische bagage. Bij Anderlecht was hij een offensieve middenvelder. Maar, bij de oudere jeugdploegen was hij onhandelbaar. Het kon hem allemaal niks schelen. Op een dag, toen hij een toernooi in Bassevelde speelde, ging hij op de vuist met Raoul N’Gadrira. Ik sloot hen op in de kleedkamer en zei dat ik hen er pas uit zou laten als ze gekalmeerd waren. Twee minuten voor de aftrap hadden ze hun ruzie bijgelegd en ze speelden allebei een schitterende match. Hij was zo onhandelbaar dat ik hem op zijn elfde al gezegd heb: ‘Als je achttien bent, zal je ofwel in de eerste klasse voetballen, ofwel achter de tralies zitten.’

In Le Soir liet Mujangi-Bia optekenen: “Toen ik vijftien was, was ik gemakkelijk beïnvloedbaar. De dood van mijn grootmoeder, in december 2004, verplichtte mijn ouders terug te keren naar Congo. Ik was dan alleen thuis en haalde domme dingen uit.” Gsm’s stelen, een gebrek aan discipline op het internaat, zwartrijden op de trein en de tram, … Het leverde hem 40 uur gemeenschapswerk op. Anderlecht stuurde hem door en Charleroi ving hem op. Hij begon er met het uitvoeren van zijn straf: het schoonmaken van de zitjes op Mambourg en het uitdelen van foldertjes bij de thuismatchen. “Na Anderlecht heb ik getwijfeld. Meer dan één Belgische topclub hengelde naar mijn diensten, maar allen haakten af toen ze op de hoogte waren van de stommiteiten die ik uitgehaald had”, zegt Mujangi-Bia nog.

Sindsdien werkt hij aan zijn gedrag. Je kan niet zeggen dat de jongen geen troeven heeft: hij is perfect tweetalig (Frans-Nederlands) en heeft een diploma gehaald aan het Athénée des Mar- laires in Gosselies.

Mediabegeleiding

“In eerste instantie kan je hem nog weghouden van de media,” zegt Frank Defays, “maar op een gegeven moment moet hij toch op zijn eigen benen staan. Interviews weigeren kan een rem vormen op zijn carrière, want als een grote club interesse toont, zal die zich ongetwijfeld vragen stellen. Ze zullen zich afvragen of de speler al dan niet intelligent is, aangezien hij niet praat. Je moet een middenweg bewandelen. Maar het is duidelijk dat een jonge speler moet focussen op zijn professionele taken.”

Na zijn prestatie tegen Dender breekt het cordon rond de speler. De club gaf twee kranten ( La Gazette des Sports en Le Soir) de toestemming om met Mujangi-Bia te praten. Toen onze collega van Sport/Foot Magazine zijn kans waagde, ging de speler wel akkoord, maar ving hij bot bij Mogi Bayat.

Mogi Bayat: “Er kan geen sprake van zijn dat ik ook maar vijf minuten van mijn drukke agenda opoffer voor u. Geoffrey heeft beslist om geen interviews te geven en zich volledig te concentreren op de resterende wedstrijden.”

Sport/Foot Magazine: “Maar hij heeft wel twee interviews gegeven?”

Mogi Bayat: “Ja, maar dat gebeurde met kranten die wij zelf gekozen hadden. Geoffrey is niet geïnteresseerd in de praatjes die in andere kranten of magazines verschijnen. Het moet dan weer gaan over het aantal gsm’s dat hij gestolen heeft en welk treinticket hij niet betaald heeft.”

S/F M: “Maar u gaat de speler toch niet zijn hele carrière beschermen?”

Mogi Bayat: “Nee, hij geeft een persconferentie na het seizoen, daar kan u hem alles vragen wat u wilt.”

S/F M: “Waarom na het seizoen en niet nu?”

Mogi Bayat: “Omdat hij zich moet concentreren op de resterende matchen.”

S/F M: “Maar de andere spelers moeten zich toch ook concentreren. En zij praten wel met de pers.”

Mogi Bayat: “Geoffrey heeft beslist om zijn carrière in alle rust te beheren. De club en ik sparen kosten noch moeite om de speler goed te omringen. En wij zullen dat zo blijven doen.”

Einde van het gesprek.

Progressiemarge

Sinds Mujangi-Bia twee seizoenen geleden neerstreek, boekte hij een bliksemsnelle vooruitgang. “Hij heeft eerst een seizoen bij de talentvolle jeugdploeg gespeeld alvorens hij bij de A-ploeg kwam”, legt Mario Notaro uit, hulptrainer bij de beloften vorig seizoen. “Toen hij aankwam, hebben we eerst wat gewerkt aan zijn atletische kwaliteiten. Hij kreeg een speciaal fysiek programma voorgeschoteld. Die achterstand was te wijten aan enkele blessures en een gebrek aan matchritme de laatste maanden. We hebben ons beziggehouden met zijn uithoudingsvermogen aan de hand van een aantal tests. Hij maakte heel snel vorderingen. Zijn spiermassa nam toe en hij groeide nog enkele centimeters. Op het technische vlak was hij een echte individualist bij zijn aankomst. Hij keek niet naar anderen. We zijn er toch in geslaagd hem collectief te laten denken. Bovendien is hij perfect tweevoetig, hoewel hij het zelf nog niet goed beseft. Hij beschikt over een goed schot. Hij kan een assist trappen, maar ook zelf afwerken.”

Wat wil een mens nog meer? “Hij kan nog progressie maken op het vlak van de collectiviteit en ook zijn kopspel kan nog beter. Soms vind ik het spijtig dat hij nog steeds die dribbel te veel probeert en daardoor geen oog heeft voor ploegmaats die beter opgesteld staan dan hijzelf”, aldus Notaro. Een speler voegt eraan toe: “Tegen Dender speelt hij een ongelooflijk sterke wedstrijd, maar als hij in plaats van negen keer de bal de tribunes in te trappen, het overzicht bewaart en een pass geeft, staat hij nu aan de leiding in het klassement van het aantal assists.”

Eind vorig seizoen lanceerde Jacky Mathijssen hem. Philippe Vande Walle bood hem zijn eerste speelkansen als titularis op Standard en onder Thierry Siquet bloeit hij open. “Intrinsiek is hij de beste speler van de groep”, zegt Tim Smolders over hem. Charleroi heeft geen moeite gespaard om hem naar een hoger niveau te tillen. Zo heeft Mogi Bayat zelfs beslist om zijn gsm, dvd-speler en videospelletjes in beslag te nemen 48 uur voor elke wedstrijd. Mujangi-Bia kan zich dan in ideale omstandigheden concentreren op de matchen. “Op het menselijke vlak kan ik niet anders dan zijn karakter loven. Hij is wel erg zwijgzaam, een beetje gesloten en op zichzelf, maar hij doet zijn best en luistert naar wat we hem zeggen”, maakt Notaro duidelijk. En wanneer we hem vragen of hij, naast zijn fysieke programma, een speciale behandeling krijgt, antwoordt Notaro: “Als iemand over zoveel kwaliteiten beschikt, proberen we hem zeker niet uit het oog te verliezen. Je moet hem dus veel aandacht geven.”

En heeft hij nog een sterke progressiemarge? “Ik denk het wel, ik hoop het. Hij moet constanter en rijper worden. Hij moet ook zelf verantwoordelijkheid nemen en zich goed omringen. Want op die leeftijd kan je heel goede prestaties neerzetten, maar tegelijkertijd ook snel terugvallen.” S

door stéphane vande velde – beelden belga

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier