ELYANIV BARDA (31) IS AAN ZIJN LAATSTE CONTRACTJAAR BEZIG EN HET IS ONDUIDELIJK OF DE ISRAËLIËR NA ZES SEIZOENEN NOG IN DE GENKSE PLANNEN PAST. MAAR HIJ LIJKT ZIJN HUID DUUR TE WILLEN VERKOPEN.

1 Jouw geluk is wellicht geweest dat Genk een druk programma heeft en Europees speelt. Je was een tijdje uit beeld maar hebt je kans gekregen en gegrepen in de Europa League.

“We speelden de laatste maanden om de drie dagen een match en dat drukke schema heeft me geholpen om toch wat matchritme op te doen. Mijn goals tegen Sporting Lissabon en Videoton waren telkens goed voor drie punten. Dat is uiteraard de verdienste van de hele groep, maar je houdt er natuurlijk zelf ook een goed gevoel aan over als je op die manier beslissend kan zijn voor je team.”

2 Na je goal tegen Sporting Lissabon verklaarde je dat je pas echt gelukkig zou zijn als je a) gezond bleef en b) vaak aan spelen toekwam. Hoe voel je je twee maanden later?

“Ik ben op de weg terug, maar compleet tevreden kan ik nog niet zijn. Dat kan alleen als je alles speelt. Voor mij is het eigenlijk jammer dat de winterstop er al aankomt, want ik voel dat het steeds beter loopt. Ik heb het lang zonder speelminuten moeten stellen en in het begin had ik het daar heel lastig mee. Ik heb niet gepraat met Been, neen. Het is zijn beslissing of ik al dan niet speel, verder valt daar weinig over te zeggen. Ik aanvaard zijn keuzes en wil elke kans grijpen, zelfs al krijg ik maar tien minuten.”

3 Hoe schat jij deze groep in in vergelijking met jullie kampioensteam van twee jaar geleden? De kern lijkt breder en het voetbal oogt mooier, maar dit team laat wel opvallend vaak punten liggen.

“Het is moeilijk om de twee ploegen te vergelijken. Ik denk wel dat er nu meer talent is. Zeker aanvallend zijn er veel opties. Plet blijft vooral in de punt, maar op hem na kan iedereen elkaars positie overnemen en dat maakt ons erg gevaarlijk. Het klopt wel dat we iets te vaak punten verloren hebben. Misschien kan je dat verklaren doordat het een jonge groep is die af en toe nog wat ervaring mist. Toch denk ik dat we in staat zijn om Anderlecht van de titel te houden, al weet iedereen dat het moeilijk zal worden. In een normale competitie misschien zelfs onmogelijk, maar het systeem van de play-offs hier in België kan in ons voordeel spelen. Het is nu vooral zaak om hen niet nog verder weg te laten lopen.”

4 Na de euforie van de 0-5 in de beker, gingen jullie een paar dagen later met 3-2 onderuit op Zulte Waregem. Mario Been laakte achteraf jullie instelling. Niet hongerig genoeg, klonk het.

“Als de coach het zo ziet, moeten we dat als groep aanvaarden en ervoor zorgen dat dat nooit meer gebeurt. Anders kom je nergens in het voetbal.”

5 Er gaat altijd veel aandacht naar de zogeheten koningskoppels van Genk, met Jelle Vossen de voorbije jaren in combinatie met Ogunjimi en Benteke. Dit jaar was het opnieuw raak met De Ceulaer. Voel jij je daarbij nooit de vergeten man?

“Iedereen die aandacht krijgt, verdient die volgens mij. Als de media er Benteke, Vossen of De Ceulaer uitlichten, vind ik dat niet meer dan terecht en dan ben ik blij voor hen. Voor mij persoonlijk is het niet belangrijk of ik in de schijnwerpers sta. Ik streef die aandacht helemaal niet na.”

6 Toen je hier aankwam, was je de enige Israëliër in onze competitie. Nu zijn spelers als Refaelov, Arbitman en Buzaglo gevolgd en zijn jullie zelfs een van de meest voorkomende nationaliteiten. Veel landgenoten kloppen bij jou aan voor raad als ze hier terechtkomen.

“Dat is logisch, ik was de eerste die hier kwam en ik ben hier al het langst. Ik probeer de jongens zo veel mogelijk bij te staan met raad en daad, omdat ik nog heel goed weet wat voor een grote aanpassing het in het begin was voor mij. Er wordt hier harder en professioneler getraind, wat een goede zaak is, maar ook naast het veld zijn de verschillen groot, zeker op cultureel vlak. Daarom probeer ik te helpen waar ik kan, al is het maar door af en toe eens te telefoneren. Zeker met de feestdagen probeer ik iedereen samen te krijgen. Op Chanoeka (joods feest, nvdr) hebben we met een zevental spelers en hun families samen de kaarsen aangestoken.”

7 Wil je je carrière ooit afsluiten in Israël?

“Zeg nooit nooit in het voetbal, maar voorlopig is dat niet aan de orde. Zo ver in de toekomst kan ik niet kijken. ”

8 Je bent aan je zesde seizoen toe in Genk. Hoe is de club gegroeid over die jaren?

“Toen ik hier aankwam, waren alleen Anderlecht, Club Brugge en Standard bekend in Israël. Niemand had ooit gehoord van Genk. Mij leek het vooral een goede tussenstap richting een grotere competitie. Het was eigenlijk niet mijn bedoeling om hier zo lang te blijven, maar ik ben er niet rouwig om dat het zo is uitgedraaid. Had je me zes jaar geleden gezegd dat ik hier de titel, de beker en de supercup zou winnen, dat we Champions League zouden spelen en Europees zouden overwinteren in de Europa League, ik had je nooit geloofd. Het is al een heel mooi parcours om op terug te kijken, maar het werk is nog lang niet gedaan. Om een echte topclub te zijn moet je je elk jaar opnieuw bewijzen en een traditie opbouwen.”

9 Als het van de meeste fans afhangt, doe je gewoon je carrière uit in Genk. Opvallend hoe populair je er bent.

“Toen ik onlangs zei dat ik desnoods gratis voor Genk wilde spelen, was dat ook uit dankbaarheid om wat deze club mij gebracht heeft, en daar hebben de supporters een grote rol in gespeeld. Mijn eerste wedstrijd voor Genk was een galamatch tegen Porto waarin ik de enige goal maakte. Ik heb het gevoel dat de supporters mij daardoor meteen omarmd hebben. Ik denk dat ze ook appreciëren dat ik elke wedstrijd alles geef en nooit klaag in de media, ook niet als ik op de bank zit.”

10 Na de wedstrijd tegen Waasland-Beveren zit je samen met het bestuur om je toekomst te bespreken. Wat daarna?

Wait and see. Veel kan ik daar nog niet over zeggen. Ik heb al duidelijk gemaakt dat ik het liefst wil blijven en ik ben ook niet bezig met andere clubs. Mijn familie speelt daar ook een belangrijke rol in: met drie schoolgaande kinderen heb ik niet veel zin om me in een avontuur te storten. Ze hebben ook nooit iets anders gekend dan Vlaanderen en spreken beter Nederlands dan Hebreeuws. Maar je moet natuurlijk met zijn tweeën zijn om tot een akkoord te komen. Het enige wat ik zeker weet, is dat ik na Waasland-Beveren onmiddellijk op het vliegtuig spring richting Israël. Ik heb het fantastisch naar mijn zin in België en mijn gezin heeft zich helemaal aangepast, maar er zijn dingen die nooit helemaal wennen. Het enige waar ik dringend behoefte aan heb, is de zon.”

DOOR JENS D’HONDT

“We zijn in staat om Anderlecht van de titel te houden.”

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier