Wie was jouw favoriete lid van de familie Backeljau?

“Dat vrouwmens. Die blonde.”

Sabrina.

Sabrina! Die was zo dom dat het grappig was. Maar De Familie Backeljau was niet echt televisie waarvoor ik thuisbleef. Ik volg op tv vooral graag de wielerklassiekers. En dan heb ik een zwak voor Fabian Cancellara. Hij kan wedstrijden op een heel nuchtere manier benaderen. En Cancellara handelt, net als ik soms, nogal impulsief; hij vertrekt, kijkt naar niemand en volgt zijn instinct, zonder veel tactiek.

“Wielrennen leunt dicht aan bij wat ik doe. Koersen zijn ook lange wedstrijden, te vergelijken met de 25 km waarop ik Europees kampioen werd, een wedstrijd van vijfenhalf uur. Dan zijn het echt wel de sterksten die vooraan eindigen.

“Ik kwam bij het zwemmen terecht nadat ik als kind eens een zwemwedstrijd zag van de Olympische Spelen van 1988. Eerst zwom ik binnen, maar eigenlijk duurt de 1500 meter, de langste olympische afstand in binnenbad, niet lang genoeg voor een uithoudingstype als ik. Toen in 2006 de 10 km van het openwaterzwemmen een olympische afstand werd, schakelde ik daarop over.

“Trainen doe ik meestal wel nog altijd binnen. In open water is het veel moeilijker om te weten hoe ver je precies zwemt, hoe snel je dat doet en met welke intensiteit. En het heeft geen zin om sneller te zwemmen dan nodig. Eigenlijk draait het er tijdens wedstrijden in open water vooral om lange afstanden te kunnen zwemmen en om ervaring te hebben. Ik zwom intussen zo’n vijftig wedstrijden in open water, dan weet je wel hoe je bijvoorbeeld met stromingen moet omgaan.”

Onlangs stond op een nieuwssite dat veel Britse vrouwen grote borsten verkiezen boven een hoog IQ. Wat verkies jij?

“Voor mij is een handje vol genoeg, geef mij dus maar dat hoge IQ. Maar in feite vind ik het vooral belangrijk dat een vrouw er natuurlijk uitziet, niet gemaakt. Keira Knightley, die actrice van Pirates of the Carib- bean, scoort goed op dat vlak.”

Begon jij als kind te krijsen als er in bad shampoo in je ogen kwam?

“Ik kon tegen veel. Ik groeide alleen met mijn moeder op. Broers of zussen heb ik niet en mijn vader stierf toen ik vijf was. Omdat ik enorm opkeek naar mijn moeder, was ik thuis braaf. Op school was ik dan weer een vechtersbaasje. Ik ging nooit graag naar de lagere school, misschien zat dat er voor iets tussen. Toen ik in het middelbaar houtbewerking mocht volgen, ging ik plots wel graag naar school. Ik wilde van kind af timmerman worden en die praktijk lag mij.

“Maar een job in de bouw was niet te combineren met mijn sport, want ik zwem elke dag ten minste zestien kilometer, ik heb ’s morgens een training en ’s avonds nog een. In 2004 besloot ik in het leger te stappen, waar net ‘Topsport Defensie’ was opgestart. Daar krijg je eerst een militaire opleiding en dan een topsportstatuut. Defensie ziet ons als ambassadeurs en probeert onze prestaties op een positieve manier te laten afstralen op het leger.”

Sterven jouw planten door een teveel of door een tekort aan water?

Carol en ik hebben geen groen in huis. Zelfs in mijn aquarium is er niet één plant te vinden.

“Vroeger had mijn moeder een aquarium van twee meter lang, dat sprak me aan. Ik raakte in de ban van cichliden, kleurrijke, Afrikaanse vissen met een interessant gedrag. Ze leven normaal gezien in het Malawimeer, tussen de rotsen. Ik kocht er enkele. In hun aquarium moeten enkel stenen liggen. Elk koppel zoekt dan zijn eigen plekje. Overdag zwemmen alle vissen samen, maar ’s avonds gaat ieder naar zijn schuilplaats. Als dan de ene vis het waagt in de buurt te komen van het territorium van de andere, wordt hij direct weggejaagd.

“Enkele weken geleden haalde ik een zesde koppel. Toen moest ik alle stenen in mijn aquarium verplaatsen, zodat het hele gebied opnieuw verdeeld moest worden, anders zou dat laatste koppel geen plaatsje gevonden hebben. Ik vind het leuk om die beestjes dan in de gaten te houden.”

DOOR KRISTOF DE RYCK

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier