In een kaal appartementje in Kortrijk verbijt Christian Benteke de eenzaamheid. Zijn moeder maakte eten voor de hele week, hij bidt elke dag, speelt PlayStation en parkeert zijn auto al eens wild. Maar een paar honderd meter verder, op KV Kortrijk, scoort hij aan de lopende band.

Een minzame en beleefde, wat stille jongen”, weet men in het Guldensporenstadion over Christian Benteke (19). “Je moet op training nog wel eens achter hem aan zitten, maar hij maakt ook op dat vlak duidelijk progressie”, aldus hulptrainer Yves Vanderhaeghe. De minzame en beleefde jongen moest vorige zomer op Sclessin weg wegens een beetje te lui, vond Laszlo Bölöni. Bij KV Kortrijk evenwel ontpopt de belofte-international – 83 kilo voor 1m90 – zich onder Georges Leekens tot een uitstekend meevoetballende en vlotscorende spits.

Bij de start van de competitie voorspelde je optimistisch een plaatsje bij de eerste acht maar nu zou het een ontgoocheling worden als jullie play-off 1 niet halen.

Christian Benteke: “Een ontgoocheling misschien wel, maar het zou geen catastrofe zijn als het niet lukt. We hebben nu al beter gedaan dan iedereen verwachtte. Maar natuurlijk speelt iedereen liever in de eerste groep. Nog twee matchen te gaan, tegen Lokeren en naar Genk, we zijn op honderd meter van de eindstreep nu.”

KV Kortrijk eindigde nooit eerder in zijn geschiedenis hoger dan de zesde plaats.

“Is dat zo? En de club is pas twee jaar terug in eerste klasse, we kunnen geschiedenis schrijven.”

Diesel

Na dit seizoen keer je terug naar Standard. Is dat al een uitgemaakte zaak voor jou?

“Nee. Het lijkt logisch – ik ben voor een jaar uitgeleend – maar dat zullen de clubs onder elkaar moeten uitmaken. Ik heb in elk geval nog niet gepraat met mensen van Standard, dat doet mijn manager ( Eris Kismet, nvdr) wel.”

Maar jij wilt je toch ook bij Standard bewijzen, niet?

“Ik wil vooral zo veel mogelijk spelen en ervaring opdoen. Ik blijf een Luikenaar natuurlijk en Standard blijft toch mijn club maar als men op Sclessin denkt dat het beter is voor mijn ontwikkeling dat ik nog een jaar moet blijven: ook goed. Als ik terugkeer naar Standard, is het echt wel met de ambitie om er titularis te worden.”

Op Sclessin werd Bölöni verweten de enige concurrent voor Mbokani te hebben laten gaan.

“Het heeft geen zin om zich af te vragen of Standard het met mij beter zou hebben gedaan. Ik heb geen leedvermaak.”

Hoeveel procent ben jij bij Kortrijk beter geworden?

“Ik kan daar geen procenten op plakken. Ik weet wel dat ik in mijn spel een stuk volwassener ben geworden én dat ik nu veel professioneler leef. In Luik had ik mijn familie, mijn vrienden, was ik wat jonger ook en was ik niet zo gefocust op het voetbal. Hier ben ik ver van iedereen en alleen.”

Naar verluidt houd je zelfs omwille van de concentratie je appartementje zo kaal mogelijk.

“Ik heb genoeg aan mijn televisie, mijn PlayStation en mijn computer.”

Volwassener, professioneler, geconcentreerder … maar toch moet je blijkbaar op training nog worden aangejaagd?

“Dat is waar, ik moet nog scherper worden. Niet alleen op training, in de wedstrijden start ik vaak ook te traag. Ik ben een diesel. ( lacht) Raar, soms duurt het twintig minuten, soms zelfs een hele helft vooraleer ik helemaal in de match zit. Maar er wordt aan gewerkt.”

Nog voor verbetering vatbaar: je linker. En je houdt de bal nog wel eens te graag bij.

“Klopt. Aan die linker is nog véél werk en daar trainen we duchtig op ook. Dat ik de bal lang bijhoud, ligt eerder in mijn spel, om de middenvelders te laten aansluiten.”

Het klikt intussen ook steeds beter met Ibou, je snelle maatje in de spits.

“We voelen elkaar goed aan. We schieten trouwens ook buiten het veld uitstekend op. Als ik al eens in de stad kom, is het met hem.”

Ken je Jan Koller?

“Die grote spits waarmee Yves ( Vanderhaeghe, nvdr) mij wel eens vergelijkt, ja! ( grijnst) Hij zegt dan dat ik mij net zoals hem meer en sneller moet laten vallen als ik schoppen krijg. Ik wil wel proberen, maar het zit gewoon niet in mij. Het is een beetje tricheren, hé.”

Oude mensen

Wat maakt Leekens zo speciaal dat hij er steeds weer in slaagt afdankers helemaal te doen ontbolsteren?

“Ik weet het zelf niet … Hij heeft iets magisch, kan je met de juiste woorden oppeppen en vertrouwen geven, soms met een lach erbij. Maar hij kan zich ook op het juiste moment kwaad maken, daar kan ik ook over meespreken. ( lacht) Hij verplicht mij zo harder te werken. Je moet weten dat ik hier aangeslagen arriveerde, de kritiek van Bölöni in de kranten was hard aangekomen. En ik zat hier plots helemaal alleen, 200 kilometer van vrienden en familie. Ik heb het toen heel zwaar gehad. Ongetwijfeld de moeilijkste periode in mijn leven. Maar Leekens sprak op mij in en gaf mij zelfvertrouwen.”

Op het veld loopt het nu wel heel lekker, maar je zit nog steeds een hele week wel heel eenzaam in je appartementje. Geen leuk leven voor een jongeman van negentien.

“Mijn leven in Luik was plezanter, maar dat is momenteel van ondergeschikt belang. Mijn carrière is nu belangrijker. Als ik nog een jaar op dat appartementje moet zitten, is dat maar zo. Voetbal is nu belangrijker dan leven. Ik kom één keer per week in Luik, en dan trek ik vooral op met Carcela. Mehdi est un vrai copain, we gaan zelfs samen op vakantie. Hier zoek ik regelmatig Eden Hazard in Rijsel op, of ga ik wel eens iets drinken met Ibou. Maar verder filmpjes kijken, televisiekijken, …”

In Kortrijk een lief zoeken?

( grijnzend) “Vooreerst lopen hier vooral oude mensen rond. En ik begrijp hier niemand. Het Nederlands dat ik versta, is uit mijn Genkse periode en dat zijn alleen een paar voetbaltermen. Maar wees gerust, er zijn wel een paar kandidates in Luik … Ik ben een serieuze jongen, ik kan mij niet voorstellen dat ik om de twee weken een ander meisje uitprobeer.”

Je bent ook heel christelijk, niet?

( overtuigd) “Ja! Ik bid elke dag, voor en na elke maaltijd … ook op de club. Dat zit gewoon in onze opvoeding. In Luik ga ik ook naar de mis. Mijn moeder komt op zaterdagavond zelden kijken naar mijn wedstrijden, omdat ze op zondagochtend vroeg naar de kerk wil. We leggen ons lot helemaal in Gods handen, dat zit gewoon in onze cultuur. Het is dankzij God dat ik nu sta waar ik sta.”

Congo

Je bent geboren in Kinshasa en verhuisde op je tweede met je moeder naar België, klopt dat?

“Ja, mijn vader was soldaat in Congo. Wegens de oorlog daar moest hij blijven. Maar een oudere broer en zus van mijn moeder woonden hier al, zij hebben ons opgevangen. Zo’n jaar later is mijn vader ons gevolgd. Ik heb nog een broer van vijftien jaar, Jonathan, en een zus van zeven, Sarah. Mijn vader heeft nooit gevoetbald, maar we hebben een uitstekende Belgisch-Congolese opvoeding gekregen. Zo werden we altijd aangesproken in het Lingala, maar moesten we in het Frans antwoorden. Ik ben dan ook evenzeer Belg als Congolees. Met mijn vrienden eerder Belg, maar binnen de familie blijven wij Afrikanen. De cultuur, de muziek … dat zit toch in ons, hé. We hangen ook heel sterk aan elkaar. Zodra het even kan, trek ik naar Luik, in het weekend veelal, en dan maakt moeder eten voor de hele week voor mij klaar. Dat gaat dan in de ijskast.”

Je bent nooit in Congo geweest, maar je liet al noteren dat je dolgraag een keer naar je geboorteland wilt.

“Dat is een droom. Alleen wil ik dat uitgebreid doen: mijn roots en cultuur ontdekken. En daar heb je toch een week of twee voor nodig. Zo veel vakantie heb ik nog nooit gehad. Ik probeer wel te volgen wat daar allemaal gebeurt.”

Ken je Steven Vanackere?

“Neen.”

De Belgische minister van Buitenlandse Zaken. Hij wil dat koning Albert I in Congo de feesten voor de 50e verjaardag van de onafhankelijkheid bijwoont. Hij is dat heel vriendelijk gaan vragen aan president Kabila en niet iedereen is daar blij mee.

( voorzichtig) “Ik kan daar moeilijk een uitspraak over doen. Alleen dit: ik ben niet voor of tegen Kabila, ik wil alleen dat het in Congo allemaal functioneert zoals het hoort. En dat is nog niet het geval, denk ik.”

Ooit last gehad van racisme in ons land?

“Regelmatig. Toen ik klein was, heb ik het vaak moeten horen: sale noir! Ik reageerde toen ook fel, maakte meteen ruzie. Nu gebeurt het nog wel eens. Op het veld durven verdedigers wel eens te provoceren, maar ik heb geleerd mijn emoties te bedwingen en mijn concentratie te bewaren.”

Wakker geschud

Even helemaal terug naar het begin. Je voetbalde tot je veertiende bij de Luikse vierdeprovincialer Pierreuse. Da’s lang.

“Ja, misschien wel. Ik scoorde toen nochtans ook al gemakkelijk, al herinner ik mij niet hoeveel per seizoen. Ik sjotte ook van ’s ochtends tot ’s avonds op straat. Of op school, ik was heel fanatiek.”

Straf: op vier jaar van jeugdspeler vierde provinciale naar UEFA Cupvoetbal met Standard, in februari vorig jaar tegen Braga.

“Het meeste heb ik eigenlijk geleerd op mijn zestiende en zeventiende bij Genk. Bij de jeugd stak ik ontzettend veel op van Ronny Van Geneugden. Daarna vond ik Broos ook een heel goede trainer. Uiteindelijk speelde ik er op mijn zeventiende een tiental matchen in het eerste elftal. Ik had het er best naar mijn zin. Ik heb bijvoorbeeld nog steeds contact met Faris Haroun. Logan Bailly was ook een grote steun en vriend. Maar ik keerde graag terug naar Standard, dat blijft mijn club.”

Je tekende voor 4,5 jaar. Klopt het dat je toen, in december 2008, 150.000 euro tekengeld hebt ontvangen?

( verbaasd) “Waar haal je dat? Dat was volgens mij de som die Standard betaalde voor Bolat.”

Dat stond in elk geval in je interview met onze collega van Foot Magazine, enkele weken terug. Soit, twee jaar eerder moest Genk de bond een serieuze boete betalen omdat Standard klacht had neergelegd dat Genk je al opstelde terwijl je nog niet officieel aangesloten was.

“Dat herinner ik mij wel. Tja, door de transfer van Steven Defour naar Standard waren de relaties tussen Standard en Genk niet zo best, hé.”

Je had uiteindelijk met drie goals in tien matchen nog je aandeel in de landstitel 2009 met Standard, maar in de voorbereiding van dit seizoen stuurde Bölöni je naar de B-kern: ‘Als die ooit krampen krijgt, kom ik hem persoonlijk masseren … ‘

“Dat heeft hij toen gezegd, ja. Ach, het was niet eens een conflict. Ik beschouw het eerder als een jeugdzonde. Hij heeft mij toen wakker geschud.”

Na je laatste match met Kortrijk op Standard zei hij nog: à l’année prochaine …

“Dat zei hij toch om te lachen, denk ik. Maar ik denk wel dat men op Standard heeft gemerkt dat ik stappen vooruit heb gezet.”

Hoe hoog reiken de ambities? Eerst Standard en dan het buitenland?

“Ik droom van Arsenal, mijn favoriete club, omdat Thierry Henry, mijn absolute idool, er gevoetbald heeft. Een ander type spits dan ik, sneller en technischer vooral, maar ik vind hem fantastisch. Mijn nummers twee en drie zijn Anelka en Adebayor. Mijn eerste doelstelling is nu de eerste ronde af te sluiten met tien goals. Dan zien we wel wat play-off 1 of 2 brengt.”

Rode Duivels

Wie zijn voor jou de beste spitsen in België?

“Zonder twijfel: (1) Mbokani en (2) Jovanovic. En dat zou ik ook zeggen als ze bij Roeselare spelen. Kouemaha van Club Brugge vind ik ook wel een leuke speler. En verder bewonder ik vooral mijn vriend Eden Hazard omwille van zijn techniek. Maar hij is jaloers op mijn kopspel.” ( lacht)

Je noemt Romelu Lukaku niet?

“Dat is een fenomeen. Wat hij op die leeftijd presteert, is voor elke jonge voetballer een motivatie.”

Jullie speelden al een twintigtal minuten samen in de belofte-interland op Sint-Truiden tegen Oekraïne.

“En dat liep heel goed. We verstonden elkaar heel goed, al verloren we die match.”

Het nieuwe spitsenduo voor de Rode Duivels!

“Wie weet? Het is niet dat ik daarmee bezig ben of dat ik nu al reken op het EK 2012 of zo … Maar je weet nooit, niet?”

Misschien vorm je met je broer, die ook bij Standard voetbalt, binnen enkele jaren een Congolees broederduo zoals de Mpenza’s.

“Ik vind Jonathan beter dan ikzelf. Hij is technisch een stuk sterker, meer een nummer tien. Tja, dat zou mooi zijn. Ik mis mijn broer wel. Maar het meest nog mijn zusje. Sarah is pas zeven … ( zucht) Ik ben hun grote broer, hé. ”

Eerst de carrière en pas dan het leven, zei je. Heb ik nu gesproken met een gelukkig man?

“Als het voetbal verder goed gaat, volgt de rest ook wel. Als God het wil. Zolang iedereen in mijn omgeving maar gezond blijft, ben ik gelukkig.”

Mag ik nog deze: ze vinden in de kleedkamer dat je een prachtige Afrikaanse kont hebt. De billen van Jennifer López, roepen ze dan.

“Neenee, de billen van Beyoncé ( lacht)! Ah, c’est pour rigoler, ik zal het maar als een compliment beschouwen.”

door frank buyse

Ik heb genoeg aan mijn televisie, mijn PlayStation en mijn computer.

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier