SV Roeselare handhaaft zich dit jaar vlot in tweede klasse. Aan het roer staat Sergiy Serebrennikov, nog steeds onder contract bij Cercle Brugge. De minzame Oekraïner combineert twee jobs bij Roeselare: die van speler en hoofdcoach.

De samenwerking verloopt blijkbaar naar wens. Onlangs werd bekend dat je ook volgend jaar bij Roeselare aan de slag blijft.

Sergiy Serebrennikov: “Lang heb ik er niet over moeten nadenken. Het was een gemakkelijke beslissing om bij te tekenen. Omdat ik dan nog een jaar extra ervaring kan opdoen als hoofdcoach, maar ook omdat het op menselijk vlak enorm goed klikt met de mensen van de club. We doen het met een jonge groep en er waren wel wat vraagtekens voor het seizoen, maar de resultaten vallen mee en iedereen loopt er tegenwoordig ontspannen bij. Het zijn ideale werkomstandigheden.”

Hoe regel je die zeldzame combinatie van speler-coach? Kan of mag jouw assistent jou bijvoorbeeld wisselen?

“Ik heb gelukkig een hele bekwame ploeg rond mij, die zorgt dat de combinatie gesmeerd loopt. Ik spreek voor elke wedstrijd enkele scenario’s door met mijn assistent Gaby Demanet. Zodra de match bezig is, communiceren we met signalen of maakt hij zelf keuzes. Ik heb hem ook meteen gezegd dat iedereen ondergeschikt is aan de doelen van het team, dus geldt dat ook voor mij. Als ik niet in de match zit, moet hij eerlijk zijn en mij eruit halen, ook al ben ik dan zijn meerdere in rang.”

Je hebt onder een aardig rijtje coaches gewerkt, met onder anderen Sollied, Mathijssen, Van Veldhoven, De Boeck en Peeters. Welke stijl verkies je zelf?

“Op tactisch vlak heb ik uiteraard veel opgestoken van hen, maar ik vind het belangrijk dat je als coach je eigen ideeën ontwikkelt. Zelf speelde ik het liefst in een 4-3-3 en die formatie probeer ik nu ook te brengen. Weliswaar vertrekkend vanuit een goeie organisatie en met de bedoeling dat we kunnen omschakelen naar een 4-5-1 indien nodig. Daarnaast onthoud ik van die trainers vooral hoe ze communiceerden met hun spelersgroep. Zelf probeer ik altijd rustig te blijven en mijn boodschap op een positieve manier over te brengen. Je hebt coaches die zich verliezen in hun emoties en de hele tijd lopen te schreeuwen. Dat werkt averechts bij een speler, weet ik uit ervaring.”

Bij Dynamo Kiev speelde je ooit voor de legendarische Valeri Lobanovsky, een tactisch genie en algemeen beschouwd als een van de grootste vernieuwers ooit in het voetbal.

“Dat klopt. Daarom was mijn overstap naar het Belgische voetbal ook zo’n schok. Ik was het gewoon om in een ploeg te spelen die totaalvoetbal bracht, waarin iedereen bij momenten inwisselbaar was. Als ik bij Club Brugge een rij doorschoof, was er tot mijn verbazing niemand die mijn positie overnam. (lacht) Het systeem van Lobanovsky was vooruitstrevend, maar ik weet niet of het vandaag nog haalbaar is. Het duurt enorm lang voor je de nodige automatismen er in kan slijpen en het is fysiek zo belastend dat je het geen heel seizoen volhoudt.”

Denk je dat jouw goede vriend Oleg Iachtchouk zich binnenkort ook aan het trainersvak waagt?

“Hij volgt een opleiding, maar ik weet niet of hij er al uit is of het iets voor hem is. Met zijn intelligentie moet hij sowieso een uitstekende coach kunnen worden, daar ben ik zeker van.”

Welke gevolgen heeft een eventuele overgang van manager Luc Devroe naar Anderlecht voor jou?

“Op zich geen, ik blijf sowieso bij Roeselare. Natuurlijk zal het moeilijker gaan als hij vertrekt. Ik hoop dat hij blijft, maar hij is natuurlijk ambitieus en er ligt vast een mooi project klaar bij Anderlecht. Mocht hij gaan, zullen we meerdere mensen nodig hebben om hem te vervangen. Maar opnieuw: ik hoop echt dat hij hier nog even blijft. Mijn eigen toekomst? Na volgend jaar loopt mijn contract bij Cercle af en ben ik dus vrij. Waarschijnlijk blijf ik daarna in België en ga ik verder als trainer. Ik heb ondertussen ontdekt dat ik dit heel graag doe.”

DOOR JENS D’HONDT

“Hopelijk blijft Luc Devroe bij Roeselare.”

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier