Sergio Conceição sloot zijn spelerscarrière bij PAOK Saloniki af op zijn 35e en ging meteen aan de slag als technisch directeur van de Griekse club. Maar dat betekent niet dat hij Standard vergeten is. ‘Ik had meteen door dat Defour, Witsel en Fellaini raspaardjes waren.’

In november 2009 verruilde Sergio Conceição zijn spelersshirt voor een maatpak. Hij nam immers de rol van technisch directeur over van Zisis Vryzas, die op zijn beurt tot vicevoorzitter van PAOK Saloniki werd gepromoveerd. “Ik ben me hier niet komen begraven in een of andere uithoek van de wereld”, vertelt de ex-Standardspeler terwijl hij vanuit zijn bureau over de stad Saloniki uitkijkt. “Deze club heeft een enorm potentieel. Met 11 % is PAOK de op drie na populairste club van Griekenland na Olympiacos (30,9 %), Panathinaikos (26,7 %) en AEK Athene (13 %). En met 50 % tegenover 18 % voor Aris en 8,2 % voor Iraklis is PAOK veruit de populairste club van de stad.”

Die cijfers dateren uit 2007 en zullen na twee goede seizoenen ongetwijfeld nog een stuk hoger liggen. De ticketverkoop liegt er niet om: tijdens de laatste twee seizoen steeg het aantal abonnees van 12.300 naar 21.000. De laatste weken zit het Toumbastadion met 28.700 supporters zelfs afgeladen vol. Griekenland mag dan wel ver voorbij de rand van het failliet staan, het kan de PAOK-supporters niet deren. Zij beleven immers hun beste seizoen van de afgelopen 25 jaar. Na een zege onlangs tegen Xanthi (3-0) stond PAOK zelfs even aan de leiding. Het feestje duurde amper 24 uur – na de overwinningen van Panathinaikos en Olympiacos stond PAOK weer op de derde plaats – maar de supporters waren dol van vreugde. Het was dan ook al welgeteld 6969 dagen geleden dat PAOK nog eens op de eerste plaats had geprijkt …

Stenen op het hoofd

Het lijkt misschien wel dat Conceição daar in het verre Griekenland geen seconde meer aan Standard denkt, maar dat is slechts schijn. “Ik volg Standard nog steeds op de voet via het internet en ik heb nog regelmatig contact met bestuursleden en medewerkers van het trainingscentrum. PAOK en Standard lijken trouwens meer op elkaar dan je zou denken. Net zoals Standard destijds is PAOK een club in volle opmars. Een maand na zijn afscheid als speler nam Theodoros Zagorakis het heft in handen. De voormalige Griekse international werkte meteen een ambitieus plan uit, ondanks het feit dat de club met een schuldenlast van 25 miljoen euro te kampen heeft. Ondertussen zijn we er – mede dankzij een afbetalingsovereenkomst met de staat – wel al in geslaagd om onze schulden met een derde te verminderen. Momenteel zijn we druk in de weer met de bouw van een heus trainingscomplex, genre Académie Robert Louis-Dreyfus. We hebben een oppervlakte van zo’n zeven hectare ter beschikking en daarop komen zeven voetbalvelden en een spelershotel. We denken eveneens na over een nieuw stadion of een renovatie van ons huidige stadion waarbij we dan zouden uitbreiden naar 35.000 plaatsen. Gezien de financiële toestand van de club moeten we daarvoor privésponsors zien aan te trekken en dat is in deze tijden van crisis niet vanzelfsprekend.”

Ook hier in Griekenland is Conceição – net zoals bij de Rouches – in geen tijd tot publiekslieveling uitgegroeid. De fans dragen hem op handen en dat die fans nog een stuk vuriger zijn dan die van Standard kan de kleine Portugees alleen maar beamen. “Het is alleen jammer dat die passie hen soms net iets te ver drijft. Al is dat zeker niet enkel bij PAOK het geval. Ik herinner me een uitwedstrijd bij Aris waar we door een cordon van politiemensen – die hun schilden boven ons hoofd hielden om de stenen af te weren – van aan de bus tot aan de kleedkamer begeleid moesten worden. Passie hoort bij het voetbal, maar wat daar gebeurde, tartte alle verbeelding. Als je zo’n steen op je hoofd krijgt, kun je dood zijn hé! De supporters vallen voor een stuk natuurlijk onder de verantwoordelijkheid van de club. Zeker nu de overheid gemakshalve heeft beslist dat supporters enkel nog de thuiswedstrijden van hun favoriete club mogen bijwonen. Er worden nog wel uitzonderingen gemaakt, maar dat gebeurt slechts heel zelden. Olympiacos en Panathinaikos moeten in de Europa League wel plaatsen voor de supporters van de tegenstander voorzien en ze doen daar dan ook heel erg hun best voor omdat ze anders beboet worden.”

Sympathieke Jovanovic

Sinds zijn vertrek uit de Belgische competitie repte Conceição met geen woord meer over Standard. In 2008 vroeg de organisatie van de Gouden Schoen zijn mening over de drie kandidaten van Standard en toen hield hij het zeer kort op ” Steven Defour, Axel Witsel en Milan Jovanovic zijn zeer goede spelers die niet zouden misstaan op de laureatenlijst.” De voorbije editie was hij uitgenodigd, maar kwam hij – net zoals heel Standard – niet opdagen. Was Sergio misschien op de hoogte van de boycot van de Rouches?

“Helemaal niet. Ik was uitgenodigd als voormalige winnaar van de Gouden Schoen, niet als ex-Standardspeler. Ik kon me gewoon niet vrijmaken voor het gala omdat ik zaken te regelen had bij PAOK. Achteraf gezien was het maar goed ook dat ik er niet was, want door de afwezigheid van Standard zouden ze me anders misschien als afgevaardigde van de club hebben opgevoerd en dat zouden de supporters van PAOK als een gebrek aan respect voor hun club beschouwd hebben.

“Dat ik niet meer over Standard heb gepraat, had alles te maken met het feit dat steeds dezelfde dingen herkauwd werden. Ik heb in Luik een heel mooie tijd beleefd, maar ik moest een streep onder die periode trekken om aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven te kunnen beginnen. Al betekent dat niet dat ik Standard niet meer volg. Als ik in de buurt ben, spring ik trouwens altijd even binnen op de Académie. Het doet me plezier om in Luik te zijn en om Jovanovic terug te zien. Hij is zo eenvoudig en sympathiek gebleven. Jova is trouwens de enige van de spelers waar ik nog samen mee heb gespeeld die ik soms nog eens zie.”

Op zijn afscheidsfeest ontbrak het met Ricardo Sá Pinto, Vítor Baía en Fernando Couto evenwel niet aan schoon volk. Een groepsfoto op zijn bureau leert ons trouwens dat ook Luciano D’Onofrio op dat feest aanwezig was. Over de vraag wat zijn belangrijkste inbreng in Standard was, moet Conceição even nadenken. “Ik denk dat de jongeren vooral veel hadden aan mijn wil om te winnen. Die grinta miste ik bij velen, maar jongens zoals Defour, Witsel en Marouane Fellaini hebben dat snel opgepikt. Ik had meteen door dat die drie echte raspaardjes waren, al moest hun talent dan nog wel ontgonnen worden. Die taak heb ik voor een deel op mij genomen en dat ik daarin geslaagd ben, wordt gestaafd door het feit dat die eerste twee de Gouden Schoen hebben gewonnen. De paar dingen waar ik spijt van heb, zijn de verloren bekerfinale, de tweede plaats in 2006 en die keer dat ik mijn truitje richting scheidsrechter Vervecken gooide.”

Een ander mens

Criticasters willen daar nog wel eens aan toevoegen dat hij een penalty miste die Standard de Europese kwalificatie had kunnen opleveren en dat Standard toch maar mooi kampioen speelde vlak na zijn vertrek. “Aan zulke commentaren hecht ik niet al te veel belang. Er werd ook gezegd dat ik de doorbraak van Defour in de weg stond. Je mag niet vergeten dat hij toen pas van Genk kwam en dat hij nood had aan een aanpassingsperiode. We speelden trouwens niet eens op dezelfde positie. Ik weet dat ik op het veld een echt klootzakje was, maar naast het voetbal ben ik een ander mens. Dat is wat mij betreft niet meer dan normaal als je je job serieus neemt. Ik pikte het niet dat sommige spelers er op training al lachend bijliepen terwijl de rest zich in het zweet werkte. Met ploegmaats die meer bezig zijn met hoe ze in de boekjes staan dan met hoe ze presteren op het veld kun je werkelijk niets aanvangen. Ik vind zo’n gedrag zelfs een gebrek aan respect ten opzichte van de supporters en de directie, van wie ze gewoonlijk toch een meer dan respectabel loon uitbetaald krijgen.

“Over lonen gesproken: Standard is de enige club waar ik altijd op tijd betaald ben. Ik heb nochtans onder Massimo Moratti gevoetbald bij Inter en onder Sergio Cragnotti bij Lazio Roma, maar geen van hen betaalde zo stipt als Luciano D’Onofrio. Hij hield altijd zijn woord en betaalde soms zelfs een dag op voorhand. Ik weet dat D’Onofrio ooit een contract heeft gegeven aan een speler waarvan hij op voorhand wist dat hij de rest van het seizoen buiten strijd zou zijn. Als je dat weet, vind ik het des te erger dat er over D’Onofrio vooral slechte dingen te horen zijn. Laat justitie haar werk doen en dan zien we wel wat dat geeft.” Dat Conceição zijn voormalige baas zo vurig verdedigt, heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat Luciano D’Onofrio al tien jaar Sergio’s manager is …

Avontuur in Koeweit

In juli 2007 verruilde Conceição Standard voor Al Qadisiya uit Koeweit. Een heel avontuur dat echter slechts zes maanden duurde. “Ik heb zelf beslist er een punt achter te zetten. In eerste instantie omdat het in Koeweit heel moeilijk leven was voor mijn vrouw en kinderen en ook omdat het er op het sportieve vlak nog amateuristischer aan toeging dan ik had verwacht. De organisatie van de competitie was een grote chaos, de trainingsomstandigheden abominabel en de infrastructuur beneden alle peil. Ik moest zelfs naar huis gaan om na de wedstrijd een deftige douche te kunnen nemen. De weinige talentvolle jongeren die daar zitten, maken amper kans om een carrière uit te bouwen in Europa. Je kunt er gewoon niet professioneel werken. Ik leefde en trainde altijd volgens het credo van een Italiaanse trainer van wie ik zelf training heb gehad: Non basta essere professionista si deve essere perfezionista (professioneel ingesteld zijn is niet voldoende, je moet perfectionistisch van aard zijn). Hoe kun je goed werk leveren als je de ene dag dertig spelers ter beschikking hebt terwijl er de volgende dag plots nog maar tien opdagen? Iedereen vond dat normaal daar. Onze trainer, de Portugees Garrido, moest wachten tot hij wist hoeveel spelers er waren voor hij zijn oefeningen kon opstellen.

“Als christen begrijp ik perfect dat er rekening wordt gehouden met het geloof van andere spelers. Wat wel mijn petje te boven gaat, is dat er moslims waren die tijdens de ramadan tot 5 uur wakker blijven om vervolgens de ochtendtraining over te slaan. De trainingen werden ook steevast onderbroken voor het gebed. In plaats van het uur van de training te veranderen, bleven ze de boel keer op keer onderbreken. In zulke omstandigheden kan ik niet werken, zelfs niet voor al het geld in de wereld. Ik heb erna nog drie mooie seizoenen in Griekenland beleefd.”

25 jaar wachten

Op zijn 35e hield Conceição definitief op met voetballen en op zijn verjaardag (15 november) kreeg hij de job van technisch directeur bij PAOK Saloniki aangeboden. Met recordinternational (120 caps) Zagorakis (die met Griekenland Europees kampioen werd in 2004) en meervoudig international (68 caps) Vryzas als rechtstreekse bazen wist Conceição wat er van hem verwacht werd.

“Ik heb het typische takenpakket van een technisch directeur: ik ben verantwoordelijk voor de eerste ploeg en ik volg alle jeugdteams. Het is niet zo dat ik insta voor de hotelreservaties en dergelijke. Als ik erbij zou zijn gehaald om de groep te vergroten, zou ik de job niet aangenomen hebben. Het feit dat mijn ‘bazen’ heel wat ervaring hebben in het internationale voetbal vergemakkelijkt de zaken alleen maar. Voor de transfers krijg ik een wel afgelijnd budget en ik moet niet proberen daar een beetje over te gaan. We kunnen spelers gewoon geen contracten van 2,5 miljoen aanbieden, zoals bijvoorbeeld Olympiacos en Panathinaikos dat wel kunnen. Ook het taalprobleem valt perfect te overbruggen. We hebben heel wat buitenlandse spelers in de kern en de coach is Portugees. Als het echt nodig is, doen we een beroep op een tolk. Momenteel hebben we – bij de A-ploeg en U21 samen – tien Griekse internationals en het is belangrijk dat we hen de best mogelijk werkomstandigheden bieden. Als alles op punt staat, kunnen we waarschijnlijk wel een paar spelers aantrekken die niet zouden komen als ze weten dat ze bijvoorbeeld de eerste zes maanden op hotel zouden moeten leven. Dat geldt trouwens ook voor onze jeugdteams. Dat is de reden waarom we onze jeugdcoördinator op stage naar Porto hebben gestuurd. Daar is de jeugdwerking al jaren een goed geoliede machine.”

Het seizoen loopt op z’n einde in Griekenland maar het is nog even wachten vooraleer we weten of PAOK nog eens de (voorrondes van de) Champions League haalt – zoals in 2004, toen het uitgeschakeld werd door Maccabi Tel-Aviv. “Hier is ook een soort play-offsysteem voor de teams die tweede, derde, vierde en vijfde eindigden. De kampioen is rechtstreeks geplaatst voor de Champions League. Ik ben niet echt wild van het play-offsysteem, maar oké, de stadions zitten vol dus mogen we niet klagen.”

Conceição wil het liefst van al meteen de titel winnen. Dat zou betekenen dat hij in één seizoen als speler én als technisch directeur kampioen speelde, want hij speelde nog vijf wedstrijden mee in het begin van het seizoen. De supporters van PAOK wachten nu al 25 jaar op een titel. Dat was een tijdje geleden ook zo voor die van Standard…

door nicolas ribaudo – beemden: eric herchaft (reporters)

Ik pik het niet dat sommige spelers er op training al lachend bijlopen terwijl de rest zich in het zweet werkt.Ik heb bij Standard mijn zegedrang kunnen overbrengen op de jeugd.

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier