De fans van KV Mechelen kronkelden afgelopen seizoen van plezier. ‘We’re finally home, first division is where we belong.’ Ook trainer Peter Maes had geen last van complexen. ‘Als ik me groen gevoeld had, was ik wel op mijn bankje gaan zitten.’

Als trainer goede resultaten boeken in de eerste klasse, dat gaat ten koste van andere zaken. Je tuin bijvoorbeeld. Tot die vaststelling kwam Peter Maes. KV Mechelen parkeerde hij – exact volgens de vooropgestelde doelstellingen – met 40 punten in het eindklassement, op een keurige dertiende plaats. Maar die tuin van hem … “Die kreeg intussen een vrij Engels tintje”, lacht hij goedgeluimd. Tussen verwoede pogingen door om daar weer orde in te scheppen, zet hij zich op een zonnig terrasje in Geel. Na zijn doop als coach in de hoogste afdeling valt er wel wat te becommentariëren, te analyseren én te relativeren. “Ik vind niet dat ik het afgelopen seizoen meer leerde dan de voorbije jaren.”

Blijven knokken

Jij zei in het tussenseizoen: ‘Ik handhaaf me ook wel in de eerste klasse’, waarop Harm van Veldhoven je waarschuwde: ‘Onderschat het toch niet.’

Peter Maes: “Hij is een dorpsgenoot, we hangen wel eens aan de telefoon. En dan praten we over welk type spelers we graag hebben en hoe die moeten functioneren. De manier waarop ik voetbal wil beleven, moet je ook op het hoogste niveau trachten te brengen, vond ik. In die context kwam de opmerking van Harm.

“Ik wil dominant zijn. Maar in de eerste klasse krijg je teams van een hogere kwaliteit tegenover je, ploegen met ervaring, die vaak meer leven van ‘het moment’. Daar werden we in onze eerste periode wel eens op gepakt. Dat bedoelde Van Veldhoven.

“Maar waarom overleefden we afgelopen seizoen? Enkel en alleen dankzij die intentie om dominant te zijn. Je kan beter direct een stapje vlugger gaan en daarna temporiseren. Dan bouw je af naar beneden toe. Dat hebben wij perfect gedaan.

“Ik wil geen oplossingen zoeken vanuit het risicoloze. Ik moet er plezier in hebben. En bij een overwinning voel ik die blijheid alleen als wij de zege verdienen met onze manier van spelen.”

Het hangt ook samen met je eigen dominante karakter, hé.

“Ik wil mijn jongens zien tonen wat ik voel. En zij moeten dat overbrengen op het publiek.

“Die basishouding – dominant willen zijn – verklaart trouwens ook waarom er zoveel volk komt kijken. Die massa krijg je echt niet in beweging door met elf man voor de goal te gaan liggen.

“Vaak lijkt datgene wat op het veld getoond wordt, wel eens ondergeschikt aan wat in de tribunes te beleven valt. De fans komen dikwijls meer in the picture. Maar het sportieve creëert wel dat wat eromheen gebeurt, goed is.”

Inderdaad, de schijnwerpers staan vaak meer op het volk gericht dan op de voetballers.

“Ga zoiets ook maar eens zoeken in dit landje, hé. Ik vind dat onze club enorm veel teweeggebracht heeft in het Belgische voetbal dit jaar. Vooral door de ongelooflijke gedrevenheid van wat rond onze matchen gebeurt. Het lijkt alsof dat navolging krijgt op andere plaatsen.

“Mensen willen er ook bij zijn om die fans bezig te zien. Ik voel dat goed, omdat ik ergens anders woon. Iedereen wil naar Mechelen, omdat je daar een fantastische avond beleeft. Negentig minuten wordt elk voorval door de massa aangegrepen om te reageren. Je bent zo verkocht.

“Maar dat kan alleen maar zo blijven als je kwaliteit en resultaten neerzet. Een volgende doelstelling is dat die mensen komen om KV Mechelen goed voetbal te zien brengen.”

Het moet wel een beetje frustrerend zijn voor een trainer.

“Nee, want ik heb niks liever dan dat het rustig is en dat we vanuit alle bescheidenheid kunnen groeien en beter worden. Echt, ik ben daar niet rouwig om. Om zo’n sfeer en massa te krijgen moet je er wel degelijk iets voor doen. Dat is bij de laatste match (tegen STVV, nvdr) nog maar eens bewezen. We speelden een rotslechte eerste helft en wat zag je? Dan staan die 10.000 mensen wel aan de andere kant. Ik was heel blij dat we dat nog eens ervaarden.”

Dat ze floten toen jullie naar de kleedkamer gingen?

“De eerste keer in twee jaar.”

En dan denkt Peter Maes: ‘Fluit maar eens goed door’?

“( knikt) Zodat we allemaal nog eens een paar dagen een slecht gevoel hadden en pas dan echt aan de vakantie konden beginnen. En zodat we daarna opnieuw kunnen starten met dat fluitconcert in gedachten.

“Ik heb achteraf oorzaken gezocht en geconcludeerd: het werd te soft. Na die kaap van 40 punten liet ik de boel wat gaan. We werkten er zo lang naartoe, en als je dat dan haalt, … Je ziet dan dat je altijd moet blijven knokken.

“Ik kon wel constateren hoe sterk mijn groep is als ik de greep niet zo strak houd.”

Vangnetmentaliteit

Je zei daarstraks dat jullie gepakt zijn op die intentie om dominant te spelen.

“Je begint met een periode van vier weken – met een moeilijk programma ( Anderlecht, Bergen, Charleroi, Club Brugge, nvdr) – waarin je tegen topploegen speltechnisch heel goed presteert, maar je koppelt dat niet aan punten. Daarna komen die wedstrijden waarbij je punten móét halen en ineens bedenk je: ‘Oei, nu komt het andere verhaal.’ Je wordt door ploegen die zuiver resultaatgericht spelen, heel goed opgevangen. Het was de eerste keer dat ik het gevoel had dat we gepakt werden. Je hebt dan wel je spel, maar niet dat rendement. En dan moet je keuzes maken.”

Twee stevige muren voor de goal metselen?

“Je denkt daar wel eens aan, maar als je dat in vijf, zes jaar nooit gedaan hebt, begin je daar ook niet mee. Want ik doe op zo’n moment ook niet aan zelfbehoud. Je bent niet met jezelf bezig, wel met een club die op dat niveau absoluut zijn beleving wil herstellen en mannen die allemaal in de hoogste afdeling willen slagen. Je zit nog altijd in een proces waarbij je van die jongens spelers voor de eerste klasse probeert te maken.

“Dus dan breng je correcties aan zodat het resultaat toch aan het spel gekoppeld kan worden. Cruciaal daarbij was dat we tegen Standard moesten spelen. Toen gooide ik de boel een van de eerste keren eens echt om, omdat je genoodzaakt bent. En dan kom je tot een resultaat ( 2-2, nvdr). Dat vormde de eerste déclic.

“Daarna zijn we stuk voor stuk weer geëvolueerd naar ónze spelwijze. Maar we zetten even een stap achteruit, om vervolgens onze manier terug te ontwikkelen met een realistischer gevoel.”

Zodat jullie niet meer naïef dominant speelden.

“Exact. Kijk naar Manchester United of Milan. Als de tegenpartij in balbezit is, een goede balcirculatie heeft, dan trekken ook zulke ploegen een dubbele lijn op, twee keer vier man, en verderop nog een nummer tien en een spits. Maar je moet in balbezit iets willen brengen en dat dan met de hele ploeg doen. Daaraan verzaken wij in België nog wel eens, met die mentaliteit om graag een vangnet te behouden. ‘Er moest maar eens iets gebeuren.’ Zo denken die topteams dan weer niet, want je moet vooruit in die wedstrijd.”

Geen grillen

Wat verraste je als nieuwe trainer op het hoogste niveau?

“( denkt na) Vorig jaar, in de tweede klasse, werkten wij enorm hard om het maximum uit de groep te halen. We boekten een ontzettende progressie naar het einde van het seizoen toe. Zo ging dat overigens al zowat elk jaar met mijn manier van werken. En toch was ik verbaasd dat wij op dezelfde manier zo’n klimmende curve in de eerste klasse konden neerzetten. Ik verwachtte dat die grafiek dit seizoen grilliger zou verlopen.

“Ik dacht dat we onderhevig zouden zijn aan donkere elementen als slechte resultaten of negatieve benaderingen. Maar we konden ons daar volledig van distantiëren, hadden op geen enkel moment het gevoel dat wij niet thuishoorden in de eerste klasse.

“Het is natuurlijk een proces geweest; de groep heeft enorme mentale stappen gezet. Heel belangrijk, in het kader van de sportieve stappen die volgen. Die jongens moeten hun kwaliteiten kennen, weten: ‘Op dit niveau kan ik iets brengen.’

“Dat bekom je door hen er constant op te wijzen en door heel bewust dat dominante in het spel te laten primeren. Zo word je ook dominant in je hoofd. Je duwt hen op die manier in de richting van: ‘Wij bepalen.’

“Er moet bevestigingsdrang zijn, ze moeten iets willen laten zien, en dan volgt datgene wat uit de voeten moet komen, vanzelf. Niet andersom.”

Je geeft aan dat jullie op geen enkel moment het idee hadden dat jullie niet thuishoorden in de eerste klasse, maar zeg eens eerlijk: heb jij je klein gevoeld dit seizoen?

“( denkt na) Nee. En mijn groep ook niet.”

Nooit gedacht: ‘Ik ben hier het groentje’?

“Nee. Dan zou ik naast de lijn wel anders gefunctioneerd hebben. Als ik me groen gevoeld had, was ik wel op mijn bankje gaan zitten. Ik denk niet dat ik dat één keer gedaan heb.

“Het moment dat je me niet meer ziet, …”

Dan mogen we ons zorgen beginnen te maken.

“Ja. Ik ben een van de groep. De supporters in Mechelen zijn de twaalfde en dertiende man, ik ben de veertiende. Ik wil enorm veel verantwoordelijkheid dragen bij de groep. Fi Vanhoof en ik stellen die samen, zetten doelstellingen, en de jongens moeten zich daarin kunnen vinden. Als we die doelstellingen niet halen, pak ik de verantwoordelijkheid daarvoor. Ik sta niet voor niks op de hoek van mijn kleine carré. Ik posteer me daar om bepaalde dingen op te vangen, om te helpen.”

Dury & Jacobs

Is er iemand die zwaar indruk op je maakte tijdens je eerste trainersjaar op het hoogste niveau?

“( denkt na) Glen De Boeck maakte geen zware indruk op mij. Dat doe je pas als je zoiets over een langere periode kan neerzetten.”

Rond Nieuwjaar zeiden mensen daarover: ‘Je imponeert als dat een heel seizoen lukt.’

“Nee, want dan kan je iets gelijkaardigs over mijn geval ook zeggen. Ik vind niet dat wij al in een situatie zitten waarbij er conclusies getrokken kunnen worden. Mensen die al zoveel jaren op het hoogste niveau – met prijzen en resultaten – dingen neerzetten, verdienen zulke complimenten meer dan wij. Ik zeg niet dat de potentie niet in Glen zit, dat is een ander verhaal.

“Om op je vraag te antwoorden noem ik Francky Dury. Die maakte op het allerhoogste niveau hetzelfde mee als De Boeck, tijdens zijn eerste jaar met Zulte Waregem in de eerste klasse. Het was fantastisch. Europees: formidabel. En dan afgelopen seizoen, vanuit alle anonimiteit en bescheidenheid die resultaten neerzetten … Een ploeg die alleen maar rendement haalde. Het is niet mooi geweest, maar hij sprokkelde wel punten.

“Eerst snel in de schijnwerpers komen, maar dan achteraf, in de luwte, nog iets neerzetten, stabiliteit creëren na een succesverhaal, dat noem ik knap. Niet evident. Met een ander soort kwaliteit, met een andere manier van voetballen ook resultaat halen, tegen je natuur in … Doe het maar. Want je bent ook dom als je bepaalde ideeën nastreeft terwijl ze niet haalbaar zijn met het potentieel dat je hebt.

“Ik zal in de toekomst misschien ook wel eens in zo’n situatie belanden.”

Je steelt met je ogen, zei je in een eerder interview met dit blad. Geef eens een voorbeeld van iets dat je dit seizoen bij iemand anders zag en dat je voor jezelf overneemt.

“De manier waarop Ariël Jacobs er bij Anderlecht tussengekomen is, na het ontslag van Vercauteren. Hij begon een heel duidelijke lijn te trekken, werd vanuit een bescheiden positie de vaderfiguur, na het verhaal met Frank, bij wie het er streng aan toeging. Hoe je vanuit bepaalde kwaliteiten toch andere accenten legt … En Ariël bleef bijzonder rustig in de aanloop naar wat hij neerzette. Mooi.”

Eindronde

Als je het afgelopen seizoen overloopt, welke momenten komen voor jou dan naar voren als de mooiste?

“( lange stilte) Ik heb me ongelooflijk geamuseerd. Datgene verwezenlijken waar je het eigenlijk allemaal voor doet, dat is toch één groot rendement? En alles wat daartussen zit, het positieve en het negatieve, draagt daartoe bij. Ik hoop dat ik volgend seizoen nog zo’n jaar kan meemaken.”

Jij ziet dat hele seizoen van KV Mechelen eigenlijk als één groot moment, hé.

“Precies.”

Nu lonkt de vakantie. Waar snak je naar?

“Ik snak ernaar om zo snel mogelijk mijn spelersgroep samen te hebben voor volgend seizoen. Vakantie betekent voor mij niet in de zon gaan liggen, of op hotel. Het is: overal rondgaan, dingen doen waar ik goesting in heb. Matchen zien, spelers bekijken, buitenlandse tripjes misschien, om andere voetbalculturen op te snuiven. Mezelf verrijken. Ik wil alleen maar vooruit.

“En eerlijk; ik snakte ook naar de eindronde van de tweede klasse, waarbij ik zo vaak langs de lijn stond en die ik nu beleef vanop de tribune. Daar geniet ik van ( lacht).” S

door kristof de ryck

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier