De geknipte man voor het sportief directeurschap van STVV: zo omschreef Jan-Pieter Martens zichzelf bij zijn aanstelling vorige week. “Als voetballer al was ik bezig met wat er zich naast het veld afspeelt. Er is ook altijd mijn juridische interesse geweest. En meteen na mijn carrière volgde ik een opleiding sportmanagement van twee jaar in Wenen. STVV wilde een frisse wind laten waaien. Mijn profiel sluit daar het best bij aan.”

Martens heeft ondanks zijn jonge leeftijd – 37 – nooit stilgezeten. Toen zijn knieën hem in 2002 dwongen met profvoetbal te kappen, speelde hij voor het Oostenrijkse Sturm Graz. De stad zou een jaar later cultuurhoofdstad van Europa zijn en de Belg, behalve voetballer ook muzikant, richtte een platform voor singer-songwriters op. “We organiseerden concerten en een festival. Toen ik vertrok, bleef ik het via mijn rechterhand vanop een afstand opvolgen. Nu loopt het zonder mij.”

Nadat hij in 2005 zijn spelerscarrière in Oostenrijk – waar hij zijn latere Braziliaanse vrouw leerde kennen – ook op amateurniveau had beëindigd, trok de Hasselaar naar Rio de Janeiro en maakte daar kennis met het footvolley. Martens was verkocht en toen hij een jaar later naar Oostenrijk terugkeerde, hielp hij er de trendsport op de kaart te zetten. “Tegelijk was ik ook voorzitter van Futsal Austria. Zaalvoetbal had er geen enkele traditie en men vroeg mij om er mijn schouders onder te zetten.”

In 2008 vestigde hij zich opnieuw in België. “Twee jongens waren hier al met footvolley bezig. Een van hen was Rubenilson, ex-speler van RWDM en Standard. Ik heb Ulli Hulsmans gebeld, met wie ik nog bij de beloften van KV Mechelen had gespeeld, en we zijn in Düsseldorf toernooien beginnen te spelen. Zo is het gegroeid. Als missionariswerk. Ondertussen heeft Ulli een heuse bond opgericht.”

Daar mee instappen, deed hij niet. “Kennelijk keert dit vaak terug in mijn leven: ik pak een idee op, zet het op poten en zodra het functioneert, stap ik eruit. Maar alleen als het werkt. Alles wat ik opstartte in Oostenrijk, bestaat nog altijd. Ik ben niet iemand die ergens aan begint en het dan weggooit. Mocht ik ooit aan een nieuwe uitdaging toe zijn, zal het alleen zijn als STVV op een frisse basis staat en zonder mij verder kan.”

DOOR JAN HAUSPIE

“Ik ben niet iemand die ergens aan begint en het dan weggooit.”

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier