De vierde wedstrijd van het seizoen tegen Anderlecht leek voor Club Brugge lang de perfecte. Tot één moment van zinsverbijstering blauw-zwart zuur opbrak. ‘We tonen een gebrek aan volwassenheid in ons spel’, wist Ryan Donk vorige donderdag al.

wist Ryan Donk vorige donderdag al.

Man man man. Kampioen worden tegen Brugge, dat is beter dan een natte droom. Een rammeling wordt het vandaag. Ik heb er alle vertrouwen in.”

Neen, veel angst was bij die ene supporter van Anderlecht zondagmiddag niet te bespeuren. Hij liep net voor ons naar het theater van zijn droom, naast zijn maat. In een en dezelfde adem maakte hij brandhout van de ploeg die eerder op de week nog moeizaam won van AA Gent: “Wie bij de U8 van Dilbeek acht slechte passen na mekaar geeft, wordt direct gewisseld, maar op Anderlecht blijf je staan, tot de 84e minuut, eerder wisselt Jacobs nooit”, doceerde hij. Maar de confrontatie met Club zag hij toch vol vertrouwen tegemoet. Alhoewel. “Voor mij is een drawke ook goed. Als we maar kampioen worden. Tegen Club. Man man man.”

94 minuten liep het perfect, de vierde confrontatie tussen Club Brugge en Anderlecht dit seizoen. Perfect, tenminste vanuit het standpunt van Club Brugge, dat de droom van de man aan diggelen leek te slaan. De opbouw naar de topper had Anderlecht na de negen op negen al evenveel zelfvertrouwen gegeven als de supporter. Compleet gedesorganiseerd liep het na anderhalve minuut al bijna in het mes, maar Vadis Odjidja miste jammerlijk. Maar Club had alles mooi onder controle en pas diep in de tweede helft – toen Maxime Lestienne al had gescoord – moest Bojan Jorgacevic een eerste keer plat. Waarna diep in blessuretijd Michael Almebäck een vlaag van zinsverbijstering kreeg en zijn defensief uitstekende wedstrijd met een valse noot eindigde. Tank der concentratie leeg? Even tevoren had hij al een makkelijke pas richting Niki Zimling volledig verloren gespeeld. “We tonen een gebrek aan volwassenheid in ons spel”, de woorden van Ryan Donk werden nog maar eens bevestigd.

Na de nederlaag in Gent wees Club naar de scheidsrechter, zondag gebeurde op het veld hetzelfde, tot de beelden ref AlexandreBoucaut gelijk gaven. Eerder dan de scheidsrechters lieten de lijnrechters Club in de play-offs in de steek: zowel tegen Anderlecht (uit én thuis) als tegen Gent werden de Brugse aanvallers een paar keer onterecht afgevlagd. Op die manier wordt het morgen in en tegen Genk nog harken om de tweede plaats veilig te stellen.

(Her)ontdekkingen

Als tweede eindigen, wellicht is/was dat het hoogst haalbare voor het Club Brugge van dit seizoen. Een Club dat struikelde op beslissende momenten maar in de voorbije campagne een paar spelers (her)ontdekte. Jonathan Blondel, 28, miste een groot deel van het kampioenschap met een enkelletsel dat hij opliep tegen Birmingham City. Toen hij terugkeerde in de ploeg, voor de derby tegen Cercle, scheelde dat in het evenwicht op het Brugse middenveld een serieuze slok. In het verleden vaak verraden door zijn stijl (op en over het randje) bracht hij in het berekende voetbal dat Christoph Daum predikte evenwicht in een middenveld dat vroeger wel sterk was aan de bal, maar recupererend vermogen miste. Tot zijn uitvallen, vlak voor rust, wist Anderlecht zich zondag geen raad met deze bulldog.

Ook herontdekt, de doelpuntenmaker van zondag: Maxime Lestienne. Afgeschreven, te vaak dit, te vaak dat, een verhaal van net niet. Mocht afgelopen winter weg. Daum geloofde er wel in en – ook vanwege een blessure op een slecht moment – Lestienne bleef. Miste met een enkelletsel een groot deel van de play-offs, maar toonde zich zondag agressief van zijn betere kant. Geprikkeld door de mediaberichten dat een Spanjaard van Celta de Vigo, een linkspoot, in de belangstelling staat van Club, omdat Daum absoluut betere flankspelers wil?

Ook Thomas Meunier raakte tijdens de play-offs uit zijn dip. Tegen Anderlecht zagen we hem voor de rust met een schaarbeweging Safari uit de haak spelen. Meunier oefende er de voorbije maanden hard op, op zo’n dribbel. Hij startte het seizoen nog op links, maar na het verdwijnen van Dirar is hij de vaste man op rechts.

Zondag liep ook de wisselwerking tussen Niki Zimling en Ryan Donk perfect. Zimling is geen kopbalspecialist, en op lange uittrappen had Silvio Proto in Brugge nog voor veel verwarring kunnen zorgen. Dit keer lukte dat niet. Bij elke verre bal kroop Donk – veel geconcentreerder in Brussel dan in Brugge tegen Anderlecht – in de lucht en ging Zimling achterin libero spelen. Eén keer werkte dat niet, net na de rust, toen Van Acker en niet Donk het duel van Kanu verloor en Zimling maar net op tijd zijn voet voor de tenen van Mbokani kon plaatsen.

Verandering

Wat moet er bij Club deze zomer allemaal veranderen? Niet zo veel, eigenlijk. Meer creativiteit? Lior Refaelov, toch een van de technisch betere voetballers, speelde dit seizoen geen enkele keer tegen Anderlecht. Het verhaal van een lichaam dat (nog) niet voldoende is ontwikkeld voor het fysieke Belgische spel. Die komt er volgend jaar bij. Víctor Vázquez zal altijd een pak ’tegenstanders’ kennen, maar stel dat die zijn actieradius onder Duits gezag nog kan opkrikken.. Hij kan – als enige – op het juiste moment iemand vrij maken voor doel.

Belangrijker voor Club is dat Vadis Odjidja en Ryan Donk blijven, of worden vervangen door spelers die op die plaats leiders zijn. Stenman bleek, in de paar weken dat hij fit was, een versterking als linksachter. De Scandinaviërs Høgli en Almebäck zijn dat niet. In de topwedstrijden te licht. Voor Høgli mag als verzachtende omstandigheid gelden dat het vooral gebeurde als linksachter, maar ook op rechts speelde hij bleek. Almebäck ging in januari tegen Anderlecht en op Kortrijk ook al in de fout, en wat hem bezielde om zondag zo’n por uit te delen, weet hij alleen.

Club is een paar jaar ter plaatse blijven trappelen, maar heeft nu wel stappen vooruitgezet. Nu moet het finetunen, gaan voor één of twee echte kleppers. Echte leiders. Het moet zich ook beraden of Bojan Jorgacevic een doelman is met wie je vooruit kan.

Ook opvallend, als je de cijfers van de twee clubs vergelijkt sinds de komst van Daum: van de 25 gespeelde duels sinds 20 november won Club er eentje meer dan Anderlecht (16 tegenover 15) maar speelde het voor de rest amper gelijk (2 keer in de play-offs, niet in de reguliere competitie). Club verloor onder Daum 7 keer, Anderlecht in dezelfde periode slechts 2 keer.

DOOR PETER T’KINT

Club heeft stappen vooruitgezet,

nu moet het finetunen

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier