Leicester City zette vorig weekeinde weer een klein stapje richting de Engelse titel, de eerste voor the Foxes in hun 132-jarig bestaan. Als het zover komt, is dit de grootste verrassing in de voetbalgeschiedenis sinds de Europese titel van Griekenland in 2004.

In het moderne voetbal gebeurt het nog slechts heel uitzonderlijk dat er een nieuwe naam wordt toegevoegd aan het palmares van een van de vijf Europese topcompetities. In 1991 doorbrak Sampdoria, met de sterspelers Gianluca Vialli en Roberto Mancini, de heerschappij van het AC Milan van Arrigo Sacchi en pakte de scudetto. Mauro Silva loodste Deportivo La Coruña in 2000 naar winst in La Liga en in de Bundesliga verwezenlijkte Wolfsburg in 2009 het onmogelijk gewaande. Frankrijk zag vaker een nieuwe kampioen opstaan: Auxerre in 1996, Lens in 1998 en Montpellier in 2012.

De opmars van Leicester City is een onwaarschijnlijk verhaal. Een heus sprookje. The Foxes speelden zeven jaar geleden nog in de League One (derde klasse) en ontsnapten vorig seizoen pas op de laatste speeldag aan degradatie. Bij de bookmakers kon je 5000 tegen 1 inzetten op een titel voor Leicester City. Dat is dezelfde verhouding als wanneer zou blijken dat het monster van Loch Ness bestaat, Elvis Presley nog leeft of de warmste dag van het jaar op kerstdag valt. Gary Lineker beloofde ‘Match of the Day’ in zijn onderbroek te presenteren als zijn ex-club tot kampioen gekroond zou worden.

Claudio Ranieri stond in augustus genoteerd om als eerste trainer aan de deur te worden gezet. De nieuwe sportieve baas van The Foxes werd bij Chelsea tot de ‘Tinkerman’ (twijfelaar) gedoopt en zijn laatste werkgever was de Griekse voetbalbond, die hem na nauwelijks vier maanden en een nederlaag tegen de Faeröer aan de deur zette. Jamie Vardy, Riyad Mahrez en N’Golo Kanté, de drie sleutelfiguren van de club, speelden vier jaar geleden nog respectievelijk bij Fleetwood Town, de invallers van Le Havre en de Franse derdeklasser Boulogne. Het gezamenlijke aankoopbedrag voor het trio bedroeg 7,1 miljoen pond. Vorige week werden ze alle drie genomineerd om Engels Voetballer van het Jaar te worden. Leicester City heeft een totale loonmassa van 57,4 miljoen pond, een kwart van clubs als Chelsea, Man U, Man City en Arsenal.

Sprookjes zijn helaas niet echt. Hoe mooi en romantisch het succesepos van Leicester City ook is, er zit ook een donker kantje aan. Van Jamie Vardy, the working class hero, doet een filmpje de ronde waarin hij aan de pokertafel van een casino racistische opmerkingen maakt aan het adres van een Aziaat. Leicester City is ook een van de vele Engelse clubs die in handen zijn van een buitenlandse eigenaar. In dit geval de Thai Vichai Srivaddhanaprabha, die de club in 2010 kocht.

Twee jaar geleden keerde Leicester City terug in de Premier League, maar de promotie uit de Championship ging met de nodige controverse gepaard. De Football League doet nog steeds onderzoek naar The Foxes. De Championship (tweede klasse) voerde enkele jaren geleden – naar het voorbeeld van de UEFA – immers financiële fairplayregels in, om te voorkomen dat de spelerssalarissen de pan uit zouden rijzen en de clubs onnodige risico’s zouden nemen of eigenaars extra geld in de club pompen in de hoop toegang te krijgen tot de Premier League – het financiële walhalla – van het voetbal.

Volgens die regels van financiële fair play mag een club uit de Championship maximaal acht miljoen pond verlies lijden per seizoen. Leicester City gaf alleen al aan spelerslonen ruim vijf miljoen pond meer uit dan het aan inkomsten opstreek. Met als gevolg dat verscheidene tegenstanders, die zich wel aan de regels hielden, een klacht indienden.

Intussen blijkt dat The Foxes een achterpoortje creëerden om zich ‘financieel te doperen’. De club verkocht de sponsorrechten aan Trestellar Limited, een firma zonder website of telefoonnummer, die ze prompt opnieuw verkocht aan Srivaddhanaprabha. Zo werd elf miljoen pond extra in de club gestopt.

Niemand weet wat er straks moet gebeuren als de Football League oordeelt dat Leicester City op een oneerlijke manier de promotie afdwong. Een landskampioen die mogelijk een reeks wordt teruggezet. Dat zou pas een verhaal zijn.

DOOR FRANÇOIS COLIN

Er zit ook een donker kantje aan het succesepos van Leicester City.

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier