Dirk Vos: “We komen van een periode dat de supporterfederatie niet meer was dan een verzameling mensen die kermisactiviteiten organiseerde. Nu zijn we een bijna professioneel gestructureerde organisatie. We zijn een jaar of drie bezig geweest met structurering en de samenwerking met de club is beter.

“Het is een hardnekkig misverstand, maar eigenlijk hebben wij in Gent geen hooligans meer. Ik denk dat het hooliganisme in België weg is. Je hebt supporters die niet uit de weg gaan als het op fysieke confrontatie aankomt, maar dat is echt een minderheid geworden. Wat ik versta onder de harde kern is: die mensen die soms tegen wil en dank elke match bijwonen, ook op verplaatsing en als de ticketprijzen veel te hoog liggen, en hun identiteit voor een stuk verbinden aan het clubgevoel. Het zijn ook die mensen die bleven meegaan toen we naar tweede klasse zakten. Je mag in Gent rekenen op minstens achthonderd man.

“De ticketprijzen voor bezoekers rijzen de pan uit: 24 euro voor een staanplaats van een twaalfjarige, zoals op Standard. Ik snap niet dat de voetbaloverheden nog altijd niet inzien dat ze op een dood spoor zitten, want zo krijg je steeds minder mensen naar het stadion en je sociale mix wordt dunner. Een grootvader gaat niet met drie kleinkinderen naar Standard gaan. Die sociale mix is vanuit veiligheidsoogpunt op den duur niet meer te verantwoorden. Je draagvlak wordt zeer smal zo.

“Sfeeracties slaan aan bij het jonge publiek, maar een Gentse supporter laat zich niet regisseren. Gentse supporters hebben altijd al iets gehad van: als het móét, doe ik het niet. Je zit in het stadion met een doorsnee van je bevolking. Dus als een Gentenaar in de stad zo is, zal hij ook in het stadion zo zijn. De hevigste sfeermomenten waren daarom altijd de spontane sfeermomenten.”

Ronald Bes: “We zijn in de sfeergroep met acht kernleden en twintig, vijfentwintig mensen die helpen met het ophangen van spandoeken en zo. Je ziet vaak een tweestrijd tussen de oudere en de jonge generatie. ‘Wat weet jij daarvan? Ik kom al zo lang kijken!’ Mensen die de periode in derde klasse nog hebben meegemaakt, zijn zeer tevreden met dit resultaat nu. Als je acht jaar geleden had gezegd dat Gent meedoet voor de derde plaats, ze verklaarden je gek. Nu is het de normaalste zaak van de wereld. Terwijl we eind jaren negentig nog voor de

twaalfde plaats speelden, dromen we nu al van de titel … Je moet realistisch

blijven, hé. Alles op zijn tijd: als je te rap gaat, brandt het op.”

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier