Ahmed Mido Hossam had vorig seizoen een wezenlijk aandeel in de dubbel van Ajax, maar is nu niet meer zeker van een basisplaats. De voetballer die zijn hart altijd laat spreken snapt er niets van.

Na één seizoen bij AA Gent vertrok Ahmed Mido Hossam naar Ajax. De toenmalige trainer Co Adriaanse zette hem op de linkerflank. Een duidelijk geval van verkeerde scouting ? “Nee, dat was op mijn eigen verzoek”, corrigeert Mido. “Ik had zeven serieuze aanbiedingen, maar behalve Ajax wilden die clubs me allemaal als nummer 9 contracteren, de plaats waar ik me het best thuis voel. Ajax kon me alleen als linksbuiten gebruiken. Ze hadden immers Arveladze, Machlas en Zlatan al. Ik had het shirt van Anderlecht al in mijn handen, maar ik gooide het meteen weg op het moment dat ik hoorde dat Ajax me wilde hebben. Het was weliswaar als linksbuiten, maar dat maakte me niet uit. In het eerste gesprek met Adriaanse heb ik gezegd dat ik beter als diepe spits kon spelen, maar dat ik graag als linksbuiten mijn kans wilde pakken.”

Was het moeilijk je aan te passen in Nederland ?

Mido : Iedereen die naar een ander land verhuist heeft het minimaal twee maanden moeilijk. Het was moeilijk, maar ik had het voordeel dat ik al eerder van Egypte naar België was vertrokken. De eerste drie maanden was ik in België zó ongelukkig, ik wilde het liefst terug naar mijn vaderland. Iedereen in Egypte was gek van me, in België stelde ik niets voor. Maar ik leerde steeds meer mensen kennen en kreeg een band met de jongere spelers die me hielpen met mijn dagelijkse probleempjes. En zo ging het bij Ajax ook. Alleen al voor de acceptatie die hier heerst ten opzichte van buitenlanders ben ik van Nederland gaan houden. In België werd ik in het begin genegeerd. Dan vroeg ik de weg aan een vreemde en liep hij gewoon door. Pas toen ik goed ging voetballen en bekender werd in Gent, stonden de mensen voor me open. Of dat synoniem is voor Belgen weet ik niet, maar Nederlanders zijn van begin af aan veel vriendelijker voor me geweest. Dat maakt het leven er prettig.

Adriaanse haalde je, nu werk je met Ronald Koeman. Wat is het grootste verschil tussen beiden ?

In mijn ogen bestaan er maar twee soorten trainers in de wereld : een strenge en iemand die zich meer tussen de spelers begeeft. Adriaanse hoort in de eerste categorie, Koeman in de tweede. Je hebt automatisch meer respect voor een trainer die zelf op een hoog niveau heeft gespeeld.

Onder wat voor trainer werk jij het liefst ?

Weet je wat voor mij het belangrijkste is ? Datr ik tegen een trainer kan opkijken. Ronald Koeman is verantwoordelijk voor de titel van vorig jaar. We hebben misschien wel vijftien spelers onder de 22 jaar en die hebben een trainer nodig van wie ze blind iets aannemen. Ronald Koeman heeft een geweldige loopbaan gehad, als hij iets zegt geloof je dat meteen.

Koeman sprak echter meteen het vertrouwen uit in je concurrent Zlatan Ibrahimovic.

Ik speelde op dat moment met Egypte om de Afrika Cup en was dus niet met Ajax bezig. Toen ik terugkwam had ik zoiets van : Ik heb nu zes maanden tijd verloren omdat ik als linksbuiten heb gespeeld en geblesseerd ben geweest. Het is tijd dat ik iets ga doen. Na de Afrika Cup ben ik keihard en heel goed gaan trainen. Vraag het aan iedereen bij Ajax, op dat moment was ik de beste. Maar voor de wedstrijd tegen Feyenoord zette Koeman mij weer op de linkerflank tijdens de training. Ik was pissed off en trainde slecht. Het gevolg was dat ik helemáál niet meer in de basis stond.

En toen ging je even op en neer naar je familie in Egypte.

Ja. In mijn eigen tijd ! Ik had een dag vrij en heb die op die manier ingevuld. Een journalist zag me op Schiphol en schreef er een verhaal over. Bij terugkomst moest ik bij Beenhakker en Koeman komen. In dat gesprek heb ik aangegeven dat ik niet meer als linksbuiten wilde spelen. Ze begrepen het, maar ik moest wel beseffen dat ik achter Zlatan en Machlas derde keus was. Dat was voor mij geen probleem, ik wist dat ik het kon. Ik nam me voor dat ik bij iedere kans in de spits met een doelpunt zou laten zien dat ik daar hoorde te spelen. En dat gebeurde ook. Tegen De Graafschap kwam mijn eerste kans en ik scoorde binnen een minuut. Dat ging door tot aan het eind van het seizoen. Geloof in jezelf is het belangrijkste dat er is.

Met je doelpunten had je een wezenlijk aandeel in de titel, maar sinds de uitwedstrijd tegen FC Groningen zit je vaak op de bank. Had je meer krediet verwacht ?

Dat had ik zeker moeten hebben. Als het gaat om wedstrijden en doelpunten is dat duidelijk. Vanaf het duel met De Graafschap vorig seizoen, tot aan de uitwedstrijd tegen Vitesse dit jaar heb ik zeventien keer gescoord in achttien duels ! Zeventien keer ! En dan tel ik de oefenwedstrijden tegen Barcelona en Celtic mee. Ik denk dat ik dan goed werk heb verricht. In die periode zijn we kampioen geworden en hebben we de beker, het Amsterdam Tournament en de Super Cup gewonnen. Uit tegen Groningen dit seizoen speelde ik het eerste halfuur slecht en werd ik gewisseld. Tegen de media zei Koeman dat hij me al na tien minuten wilde vervangen. En dan komen we nu bij Het Conflict dat ontstond naar aanleiding van het interview dat ik gaf aan AT5. ( Mido verklaarde voor de Amsterdamse televisiezender dat hij in december zou vertrekken bij Ajax, omdat hij op de training merkte dat hij tegen FC Zwolle niet in de basis zou starten, nvdr).

Vertel maar.

Iedere speler die zijn plaats verliest na dertig minuten slecht te hebben gespeeld, maar daarvóór zeventien keer heeft gescoord in achttien wedstrijden, gaat door het lint.

Tijdens de persconferentie na afloop beklaagde Koeman zich over je instelling op de trainingen.

Vraag het aan iedereen, dat klopt niet. Sommige spelers zien het voetbal als werk. Ze komen op de training en gaan weer. Ik kom iedere morgen met een glimlach binnen. Weet je waarom ? Ik hou van voetbal en ik kan helemaal niets anders. Ik kan niet studeren, ik haat het. Als ik tien minuten in een kantoor zit doe ik mezelf iets aan. Ik kan alleen voetballen, waarom zou ik dan slecht trainen ? Ik weet dat ik door training beter kan worden, ik toon altijd inzet. Toen de journalisten me confronteerden met de uitspraken van Koeman, heb ik bewust mijn mond gehouden.

Heb je wel iets tegen hem gezegd ?

Ja, ik heb hem precies hetzelfde gezegd als nu tegen jullie. Hij zei daarop me dat hij nog steeds vertrouwen in me had. Dat stelde me gerust en in de twee weken die volgden heb ik lekker getraind. Alle internationals waren weg voor wedstrijden met hun land. In kleine partijtjes werkten we toe naar het duel met Zwolle. Een makkelijke wedstrijd en daarom nam ik me voor terug te keren met drie goals. Daar trainde ik voor, en toen kwam Litmanen. Ik dacht dat ik zou spelen met Jari achter me, maar ineens leek het erop dat ik niet zou spelen. Koeman liet Van der Meyde, Sikora, Zlatan en Litmanen in de partij samenspelen. Ik dacht nog dat hij iets wilde uitproberen, want een paar dagen eerder had hij nog tegen me gezegd dat ik zijn eerste man was.

Maar dat bleek niet zo te zijn en je uitte je onvrede voor de camera.

Dat had iedereen in mijn situatie gedaan. Zie het als volgt. Jullie schrijven weken achtereen goede verhalen en na één slecht verhaal zegt je baas : Weg jij ! Wat doe je dan ? Dan ga je dor het lint. Maar mijn timing was slecht. Na FC Zwolle wachtte namelijk de Champions League-wedstrijd tegen Lyon.

Koeman nam het hoog op, je werd tijdelijk uit de selectie verbannen.

Ik had niet verwacht dat het zo’n gedoe zou opleveren. Mensen dachten dat ik niet meer van Ajax zou houden. Onzin natuurlijk. Ik heb andere clubs afgewezen voor Ajax, ik ging op een positie spelen die niet de mijne was. Vóór dit seizoen heb ik nog aanbiedingen van drie grote clubs gehad. Ze waren klaar om Ajax te betalen wat ze wilden, maar ik heb nee gezegd. Hou je dan niet van Ajax ? De liedjes die de supporters zongen toen ik op de tribune zat tegen Zwolle hebben me enorm pijn gedaan.

Heeft Nederland de echte Mido al gezien ?

Nee. Ik heb nog nooit zonder druk gespeeld. Vorig jaar moest ik scoren om mijn plaats in het team te behouden. Als je onder druk staat kun je nooit je beste spel laten zien.

Zouden jij en je vriend Zlatan Ibrahimovic samen een goed koppel vormen ?

Ik zeg niet dat het moet, maar als je het aan mij vraagt is Ajax onverslaanbaar als wij samen in de aanval spelen. Noem maar een centraal verdedigingsduo op, wij met z’n tweeën kunnen iedereen aan. We vullen elkaar prima aan, net als Ronaldo en Vieri destijds bij Inter. Ik wil ons niet vergelijken met die twee, maar we zijn dezelfde types. Ik lijk op Vieri : sterk, linksbenig, goed met het hoofd en scherp in de zestien. Zlatan kan net als Ronaldo goed dribbelen en heeft een prima schot. Als wij op training samenspelen is het showtime, dan kan niemand ons stoppen.

Maar voorlopig zit je op de bank. Wat doet dat met een voetballer ?

Het is dramatisch voor je zelfvertrouwen. Het ergste dat je een speler kunt aandoen is hem zonder reden vervangen. Maar goed, de volgende keer moet ik wat kalmer zijn en mijn hart op slot doen. In Egypte zeggen we : a hard time makes the man. Dat weet ik nu dus ook. Ik ben helemaal geen lastige jongen, ik zit juist heel simpel in elkaar.

Daar denken ze in België anders over.

Dat komt doordat ik Anderlecht heb afgewezen. Manager Michel Verschueren werd gek toen ik niet voor hen tekende. Ze hadden Koller al verkocht en dachten dat ik hem zou opvolgen. Het leek er ook op, totdat Ajax me een aanbod deed. Anderlecht is een goede club, maar Ajax is van een ander niveau. Ajax moet je zien als een Ferrari, Anderlecht als een Alfa Romeo.

Hoe heb jij alle commotie over het aanschaffen van je Ferrari ervaren?

Het is verschrikkelijk als je een auto koopt en iedereen erover praat. Veel mensen hebben me ook afgeraden de Ferrari te kopen, sommigen waren zelfs boos toen ik ‘m had aangeschaft. Ik snap niet waarom, ik koop toch geen drugs ? Ik heb het geld en het was mijn droom in zo’n auto te rijden. Er werd zelfs gezegd dat ik een stapper zou zijn omdat ik die auto had gekocht. Ik zweer je, in anderhalf jaar Amsterdam ben ik drie keer uitgeweest. Meer niet.

Stond er vroeger bij de familie Hossam ook een Ferrari op de stoep ?

Nee, mijn vader reed altijd een leuke auto, maar zo rijk waren we niet. We woonden in een mooi huis, ik heb een prima jeugd gehad. Het heeft me aan niets ontbroken. Wij maakten deel uit van de middenklasse van de samenleving, maar tegenwoordig is die groep nog maar heel klein. Er is nu een groep heel rijke mensen en een grote groep arme mensen. Ik heb vrienden die zó rijk zijn dat ze Ajax zouden kunnen kopen.

Heb je ook vrienden in de lagere sociale klasse ?

Natuurlijk. Ik heb genoeg vrienden die het niet zo breed hebben en die probeer ik dan ook te helpen. Niet financieel, maar ik regel werk voor ze. Ik heb drie armere vrienden aan een baan geholpen in het bedrijf van een rijke vriend. Daar ben ik trots op.

Je bent de eerste Egyptenaar die in het buitenland kampioen is geworden. Egypte is een voetbalgek land. Kun je nog over straat ?

Volwassenen houden zich nog wel in, maar als een groep kinderen me ontdekt zit ik de problemen ( lacht). Die worden helemaal gek. Als we met Ajax in Egypte gaan spelen zullen honderddertigduizend mensen mijn naam scanderen.

Verbaas je je nooit over wat je allemaal teweeg hebt gebracht sinds je vertrok ?

Nee. Als je me vergelijkt met Ronaldo heb ik nog niets gepresteerd. Als ik nu tegen me zelf zou zeggen: ik ben negentien, speel bij Ajax, heb een Ferrari en ben de koning van mijn land… Daar schiet ik toch niets mee op ? Er is de laatste jaren zóveel veranderd in mijn leven. Ik ging met de tram naar de training in Gent en ik had het slechtste contract van alle spelers in de selectie. Twee maanden later had ik het beste contract en weer een paar maanden later tekende ik bij Ajax. Maar ik kan nog veel beter. Met die instelling speel en train ik. Het is alleen jammer dat mijn kwaliteiten als voetballer op dit moment niet in verhouding staan tot de situatie waarin ik verkeer bij Ajax.

Je hebt in ieder geval de steun van je vrouw, want je bent afgelopen zomer getrouwd.

Jullie Nederlanders vinden dat ik op een jonge leeftijd getrouwd ben, hè. In Egypte denken we daar anders over. Bij ons moet je trouwen als je de vrouw ontmoet met wie je je leven wilt delen. Vóór ons huwelijk heb ik mijn vrouw niet aangeraakt, dat hoort er ook bij. Bij Ajax waren veel spelers verbaasd toen ze het hoorden, maar ik kende haar allang. Telkens als ik in Egypte was ontmoette ik haar. Mijn vader is een goede vriend van haar vader.

Je vrouw is vaak alleen. Is dat niet moeilijk voor haar ?

Ja, heel moeilijk. Als ik in het buitenland verblijf, breng ik haar naar een hotel. Ze is bang om alleen in ons huis te slapen. Ik vind het heel moeilijk haar alleen te laten, maar dit is nu eenmaal ons leven en dat begrijpt ze. Aan kinderen denken we nog niet. Dat zou ons leven een stuk lastiger maken. Nu kunnen we lekker samen gaan eten of winkelen. Als je kinderen hebt, kan dat allemaal niet meer zo makkelijk. Daarom wachten we maar tot ik een jaar of 25 ben. Ik wil nog zoveel doen in mijn leven.

Zoals spelen op een WK met Egypte.

Juist. De landen die bij de eerste vijf eindigen in de strijd om de Afrika Cup mogen naar Duitsland in 2006. Het toernooi zal voor tachtig procent zeker in Egypte worden gespeeld, dan kan het niet misgaan. Het is mijn droom om voor Egypte op een WK te spelen.

door Martijn Krabbendam en Thijs Slegers

‘Ajax is als een Ferrari, Anderlecht als een Alfa Romeo.’

‘Ik heb vrienden die zó rijk zijn dat ze Ajax kunnen kopen.’

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier