Adriano Leite Ribeiro, voetbalnaam Adriano, behoort tot de galerij der grote Braziliaanse spitsen. Met maar liefst 27 goals in 48 interlands voor de selecçao werd hij lange tijd aanzien als de natuurlijk opvolger van Ronaldo. Zo had hij onder meer in de Copa América van 2004 een ruim aandeel in de eindzege: hij scoorde zeven keer en werd topschutter van het toernooi. Ook het jaar nadien toonde hij zich op het internationale toneel, toen hij als beste speler van de Confederations Cup verkozen werd.

Opgeleid bij de gereputeerde jeugdacademie van Flamengo, stond Adriano al vlug bekend om zijn explosiviteit, kracht en verschroeiend schot. (zie video) Een linkervoet die zowel snelheid als accuraatheid aan de bal kon meegeven. Eerst bij Flamenco en nadien in de Serie A kreeg hij op die manier meermaals de supporters recht op de banken. Na passages bij Fiorentina en Parma brak Adriano in 2005 helemaal door bij Inter Milaan, waarmee hij vier landstitels op rij won.

Alcoholverslaving

Maar sportief succes stond bij Adriano -bijgenaamd 'de keizer'- niet synoniem voor privégeluk. Hij had al geen te beste reputatie als het op trainingsarbeid en professionalisme buiten het veld aankwam, maar pas na de dood van zijn vader in 2004 ging het helemaal bergaf. Adriano werd veelvuldig gesignaleerd in het nachtleven, worstelde uiteindelijk met een alcoholverslaving en balanceerde geregeld op de rand van een depressie. Hij kwam in aanvaring met trainers en journalisten. Maar ploegmaats probeerden hem te steunen. Zoals Maicon, een landgenoot en destijds zijn ploegmaat bij Inter, eens getuigde: "Ik probeer hem te helpen, want je kunt echt niet geloven wat voor een aardige kerel hij is. Spijtig genoeg geraakte hij net op het moment dat hij weer een beslissende speler leek te worden, opnieuw verstrikt in zijn oude problemen..."

Het zorgde ervoor dat Adriano in 2009 terugkeerde naar zijn vaderland en ging voetballen voor Flamengo, de club waar het allemaal begon. Daarop volgden enkele sportief magere jaren, met korte passages bij Roma, Corinthians en opnieuw Flamengo (waar hij geen enkele keer meer aan spelen toe kwam). Amper 30 jaar en al uitgeblust, leek het, toen hij in 2013 zijn afscheid als profvoetballer aankondigde.

Comeback

Maar kijk, begin januari 2014 raakte bekend dat Adriano weer de voetbalschoenen zou aantrekken. Ditmaal bij Atlético Paranaense, een club uit het zuidoosten van Brazilië, waar hij sinds december mee trainde. "Elke dag heb ik gevochten om dit doel te bereiken", aldus Adriano op de clubwebsite.

Deze week mocht hij in de Copa Libertadores tegen het Boliviaanse The Strongest zijn eerste speelminuten volmaken. In Brazilië zorgde dat, althans volgens onze man ter plaatse, voor een golf van enthousiasme. Op 17 februari wordt Adriano 32 jaar, hopelijk kan hij dat vieren met een eerste doelpunt in meer dan twee jaar.

Hier de eerste invalbeurt van Adriano voor zijn nieuwe club:

En nog eens enkele van zijn mooiste momenten:

Adriano Leite Ribeiro, voetbalnaam Adriano, behoort tot de galerij der grote Braziliaanse spitsen. Met maar liefst 27 goals in 48 interlands voor de selecçao werd hij lange tijd aanzien als de natuurlijk opvolger van Ronaldo. Zo had hij onder meer in de Copa América van 2004 een ruim aandeel in de eindzege: hij scoorde zeven keer en werd topschutter van het toernooi. Ook het jaar nadien toonde hij zich op het internationale toneel, toen hij als beste speler van de Confederations Cup verkozen werd. Opgeleid bij de gereputeerde jeugdacademie van Flamengo, stond Adriano al vlug bekend om zijn explosiviteit, kracht en verschroeiend schot. (zie video) Een linkervoet die zowel snelheid als accuraatheid aan de bal kon meegeven. Eerst bij Flamenco en nadien in de Serie A kreeg hij op die manier meermaals de supporters recht op de banken. Na passages bij Fiorentina en Parma brak Adriano in 2005 helemaal door bij Inter Milaan, waarmee hij vier landstitels op rij won.AlcoholverslavingMaar sportief succes stond bij Adriano -bijgenaamd 'de keizer'- niet synoniem voor privégeluk. Hij had al geen te beste reputatie als het op trainingsarbeid en professionalisme buiten het veld aankwam, maar pas na de dood van zijn vader in 2004 ging het helemaal bergaf. Adriano werd veelvuldig gesignaleerd in het nachtleven, worstelde uiteindelijk met een alcoholverslaving en balanceerde geregeld op de rand van een depressie. Hij kwam in aanvaring met trainers en journalisten. Maar ploegmaats probeerden hem te steunen. Zoals Maicon, een landgenoot en destijds zijn ploegmaat bij Inter, eens getuigde: "Ik probeer hem te helpen, want je kunt echt niet geloven wat voor een aardige kerel hij is. Spijtig genoeg geraakte hij net op het moment dat hij weer een beslissende speler leek te worden, opnieuw verstrikt in zijn oude problemen..."Het zorgde ervoor dat Adriano in 2009 terugkeerde naar zijn vaderland en ging voetballen voor Flamengo, de club waar het allemaal begon. Daarop volgden enkele sportief magere jaren, met korte passages bij Roma, Corinthians en opnieuw Flamengo (waar hij geen enkele keer meer aan spelen toe kwam). Amper 30 jaar en al uitgeblust, leek het, toen hij in 2013 zijn afscheid als profvoetballer aankondigde.ComebackMaar kijk, begin januari 2014 raakte bekend dat Adriano weer de voetbalschoenen zou aantrekken. Ditmaal bij Atlético Paranaense, een club uit het zuidoosten van Brazilië, waar hij sinds december mee trainde. "Elke dag heb ik gevochten om dit doel te bereiken", aldus Adriano op de clubwebsite. Deze week mocht hij in de Copa Libertadores tegen het Boliviaanse The Strongest zijn eerste speelminuten volmaken. In Brazilië zorgde dat, althans volgens onze man ter plaatse, voor een golf van enthousiasme. Op 17 februari wordt Adriano 32 jaar, hopelijk kan hij dat vieren met een eerste doelpunt in meer dan twee jaar. Hier de eerste invalbeurt van Adriano voor zijn nieuwe club:En nog eens enkele van zijn mooiste momenten: