2u04'49'', bijna anderhalve minuut sneller dan zijn vorige Belgische record, in Chicago, oktober 2019 (2u06'14'').

En ruim twee minuten rapper dan zijn eerste Belgische record, in april 2019, in Londen (2u07'03'').

Bashir Abdi werd zondag zo tweede in de marathon van Tokio (na winnaarBirhanuLegese, 2u04'15") en zette 'en passant' de tweede snelste tijd ooit neer op de Europese ranking.

Alleen de Turk Kaan Kigen Ozbilen liep nog sneller, in Valencia december 2019: 2u04'16''.

De razendsnelle tijd van Abdi moet weliswaar in een juist perspectief geplaatst worden. Heel veel atleten verbeteren tegenwoordig hun persoonlijke records, dankzij de nieuwe, omstreden verende Vaporflyschoenen van Nike.

In Tokio liepen zondag zo liefst 17 atleten onder de 2u08'. Nooit doken er zo veel atleten onder die grens in dezelfde marathon.

De Gentenaar liep wel niet op de nieuwste Alphaflyschoenen van Nike. Anderzijds bond hij zijn Vaporflypaar ook aan in Chicago vorig jaar. De fikse verbetering dankt Abdi dus óók aan de fysieke progressie die hij afgelopen jaar gemaakt heeft.

Met ook die nuance dat de Belgische atleet met zijn nationaal record net niet de top 40 haalt van de snelste tijden ooit, op wereldvlak.

In het spoor van Rousseau en Hellebuyck

Een uitzonderlijke prestatie in de Belgische atletiekgeschiedenis is zijn tweede plaats in Tokio alleszins wel: het was 24 jaar geleden dat er nog eens een landgenoot in de top drie of als tweede was geëindigd in een van de zes grote stadsmarathons die nu de 'Major'-stempel krijgen (Tokio, Boston, London, Berlijn, Chicago en New York).

In 1996 werd Vincent Rousseau tweede in Londen, in een tijd van 2u10'26'', zoals hij ook de twee jaar ervoor telkens als tweede was gefinisht in een Major marathon: in 1995 in Berlijn (in een toenmalig Belgisch record van 2u07'20'', vorig jaar verbeterd door Abdi), en in 1994, zoals Abdi zondag, in Tokio (2u09'08'').

In de jaren daarvoor veroverde ook Eddy Hellebuyck drie podiumplaatsen in wat nu een Major marathon genoemd wordt: in 1993 en 1992 tweede en derde in Chicago, en in 1989, zoals Rousseau en Abdi, tweede in Tokio.

De laatste Belgische man die een Major marathon won was Karel Lismont in 1983 in Berlijn (2u13'37''). In 1963 en 1964 was Aurèle Vandendriessche tweemaal de snelste in Boston.

Bij de vrouwen stond Marleen Renders eind jaren negentig viermaal op het podium in Berlijn, waarvan éénmaal winst in 1998.

2u04'49'', bijna anderhalve minuut sneller dan zijn vorige Belgische record, in Chicago, oktober 2019 (2u06'14''). En ruim twee minuten rapper dan zijn eerste Belgische record, in april 2019, in Londen (2u07'03'').Bashir Abdi werd zondag zo tweede in de marathon van Tokio (na winnaarBirhanuLegese, 2u04'15") en zette 'en passant' de tweede snelste tijd ooit neer op de Europese ranking.Alleen de Turk Kaan Kigen Ozbilen liep nog sneller, in Valencia december 2019: 2u04'16''.De razendsnelle tijd van Abdi moet weliswaar in een juist perspectief geplaatst worden. Heel veel atleten verbeteren tegenwoordig hun persoonlijke records, dankzij de nieuwe, omstreden verende Vaporflyschoenen van Nike. In Tokio liepen zondag zo liefst 17 atleten onder de 2u08'. Nooit doken er zo veel atleten onder die grens in dezelfde marathon.De Gentenaar liep wel niet op de nieuwste Alphaflyschoenen van Nike. Anderzijds bond hij zijn Vaporflypaar ook aan in Chicago vorig jaar. De fikse verbetering dankt Abdi dus óók aan de fysieke progressie die hij afgelopen jaar gemaakt heeft. Met ook die nuance dat de Belgische atleet met zijn nationaal record net niet de top 40 haalt van de snelste tijden ooit, op wereldvlak.In het spoor van Rousseau en HellebuyckEen uitzonderlijke prestatie in de Belgische atletiekgeschiedenis is zijn tweede plaats in Tokio alleszins wel: het was 24 jaar geleden dat er nog eens een landgenoot in de top drie of als tweede was geëindigd in een van de zes grote stadsmarathons die nu de 'Major'-stempel krijgen (Tokio, Boston, London, Berlijn, Chicago en New York). In 1996 werd Vincent Rousseau tweede in Londen, in een tijd van 2u10'26'', zoals hij ook de twee jaar ervoor telkens als tweede was gefinisht in een Major marathon: in 1995 in Berlijn (in een toenmalig Belgisch record van 2u07'20'', vorig jaar verbeterd door Abdi), en in 1994, zoals Abdi zondag, in Tokio (2u09'08'').In de jaren daarvoor veroverde ook Eddy Hellebuyck drie podiumplaatsen in wat nu een Major marathon genoemd wordt: in 1993 en 1992 tweede en derde in Chicago, en in 1989, zoals Rousseau en Abdi, tweede in Tokio.De laatste Belgische man die een Major marathon won was Karel Lismont in 1983 in Berlijn (2u13'37''). In 1963 en 1964 was Aurèle Vandendriessche tweemaal de snelste in Boston.Bij de vrouwen stond Marleen Renders eind jaren negentig viermaal op het podium in Berlijn, waarvan éénmaal winst in 1998.