De Oostenrijkse skydiver Felix Baumgartner heeft zijn parachutesprong op 'de grens van de ruimte' opnieuw moeten uitstellen. Dinsdagnamiddag zag het er even naar uit dat de recordsprong kon doorgaan - Baumgartner zat in zijn capsule klaar en de ballon was gevuld - maar te harde wind maakte het onmogelijk om de ballon veilig te lanceren.

Het team zoekt nu naar nieuwe lanceringsmogelijkheden. Volg nieuwe ontwikkelingen live op deze website.

Dat Baumgartner en zijn team geen enkel risico willen nemen, is niet meer dan normaal. Wat de 43-waaghals gaat proberen, is historisch maar ook levensgevaarlijk.

Historisch

Baumgartner is een ervaren parachutist met een indrukwekkend palmares. Zo deed hij al basejumps van onder andere het Christus de Verlosser-standbeeld in Rio de Janeiro, de Petronas Towers in Kuala Lumpur en de Taipei 101 in Taipei. In 2003 vloog hij als eerste mens ooit over het Kanaal met een vleugel uit carbon, zonder motor.

Sindsdien 'Fearless Felix' een nieuw doel: als eerste mens een supersonische vrije val maken. Waarom? Baumgartner: "Ik hou van uitdagingen. En het is een uitdaging als geen andere om te proberen om als eerste mens door de geluidsmuur te gaan zonder voertuig."

Meer dan een stunt Baumgartners stunt is echter meer dan een recordpoging. Het Red Bull Stratos-project moet ook belangrijke medische en wetenschappelijke gegevens voor de ruimtevaart opleveren. Zo is het de bedoeling info over de stratosfeer te verzamelen en over de manier waarop het menselijk lichaam reageert op dergelijke extreme omstandigheden.

Levensgevaarlijk Het hoeft geen betoog dat Baumgartners recordpoging levensgevaarlijk is. Het kleinste scheurtje in zijn ruimtepak kan zijn longen, zijn hersenen of zijn ogen doen exploderen en zijn bloed door 'koken' - de term voor luchtbubbels in het bloed.

De capsule waaruit Baumgartner zal springen zal hem beschermen tegen de stratosferische temperaturen en ervoor zorgen dat hij tijdens zijn klim voldoende lucht heeft en beschermd is tegen decompressieziekte.

Het is belangrijk dat hij zo snel mogelijk na zijn val een deltapositie aanneemt (armen tegen het lichaam en hoofd omlaag). Daar ligt de moeilijkheid, beseft Baumgartner. "Om mijn lichaam in een stabiele positie te krijgen, heb ik luchtweerstand nodig. Voor zowat een halve minuut zal ik die niet hebben en zal ik niet kunnen controleren hoe mijn lichaam tolt. Van zodra er genoeg lucht is, zou me dat echter vrij snel moeten lukken."

Waaghalzen die Baumgartner voorgingen, hebben daar de hoogste prijs voor betaald, maar daar schrikt hem niet af. "Door mijn jarenlange ervaring met extreme prestaties heb ik geleerd om mijn angst in mijn voordeel te gebruiken. Angst is een vriend van mij geworden. Ik heb een geweldig team rond mij, dat niet aan dit project zou meewerken als ze niet zouden geloven dat dit kan lukken. Ik vertrouw op hun expertise."

De waanzin in cijfers

- Een 180 meter hoge ballon met een inhoud van 850000 m³ helium brengt een capsule met daarin Baumgartner naar een hoogte van 36.500 meter. Ter vergelijking: een vliegtuig vliegt op zo'n 10.000 meter hoogte.

- Het zal 2,5 tot 3 uur duren vooraleer die hoogte bereikt wordt.

- Op een hoogte van 36.500 meter kan de temperatuur tot -45 graden Celsius dalen en de druk tot minder dan 1 procent van die op het aardoppervlak.

- Door zijn val in het luchtledige zal Baumgartner na maximaal 40 seconden na zijn sprong aan een snelheid van 1.100 km/u vallen.

- Baumgartner draagt een ruimtepak dat aangepast is aan de druk en de koude. Het pak weegt maar liefst 117 kilogram.

- De vrije val van Baumgartner zal meer dan 5 minuten duren. Pas op 1.500 meter hoogte zal Baumgartner zijn parachute openen. Zo'n 10 minuten na zijn sprong zou hij moeten landen in de woestijn van New Mexico.

- Landt hij veilig, dan zal Baumgartner drie records hebben gevestigd: de hoogste bemande luchtballonvaart en skydive, als eerste mens zonder voertuig of machine door de geluidsmuur en de snelste en langste vrije val. (KVDA)

Video

- over de fysieke en psychologische voorbereiding

- over de capsule

De Oostenrijkse skydiver Felix Baumgartner heeft zijn parachutesprong op 'de grens van de ruimte' opnieuw moeten uitstellen. Dinsdagnamiddag zag het er even naar uit dat de recordsprong kon doorgaan - Baumgartner zat in zijn capsule klaar en de ballon was gevuld - maar te harde wind maakte het onmogelijk om de ballon veilig te lanceren. Het team zoekt nu naar nieuwe lanceringsmogelijkheden. Volg nieuwe ontwikkelingen live op deze website. Dat Baumgartner en zijn team geen enkel risico willen nemen, is niet meer dan normaal. Wat de 43-waaghals gaat proberen, is historisch maar ook levensgevaarlijk. Historisch Baumgartner is een ervaren parachutist met een indrukwekkend palmares. Zo deed hij al basejumps van onder andere het Christus de Verlosser-standbeeld in Rio de Janeiro, de Petronas Towers in Kuala Lumpur en de Taipei 101 in Taipei. In 2003 vloog hij als eerste mens ooit over het Kanaal met een vleugel uit carbon, zonder motor. Sindsdien 'Fearless Felix' een nieuw doel: als eerste mens een supersonische vrije val maken. Waarom? Baumgartner: "Ik hou van uitdagingen. En het is een uitdaging als geen andere om te proberen om als eerste mens door de geluidsmuur te gaan zonder voertuig." Meer dan een stunt Baumgartners stunt is echter meer dan een recordpoging. Het Red Bull Stratos-project moet ook belangrijke medische en wetenschappelijke gegevens voor de ruimtevaart opleveren. Zo is het de bedoeling info over de stratosfeer te verzamelen en over de manier waarop het menselijk lichaam reageert op dergelijke extreme omstandigheden. Levensgevaarlijk Het hoeft geen betoog dat Baumgartners recordpoging levensgevaarlijk is. Het kleinste scheurtje in zijn ruimtepak kan zijn longen, zijn hersenen of zijn ogen doen exploderen en zijn bloed door 'koken' - de term voor luchtbubbels in het bloed. De capsule waaruit Baumgartner zal springen zal hem beschermen tegen de stratosferische temperaturen en ervoor zorgen dat hij tijdens zijn klim voldoende lucht heeft en beschermd is tegen decompressieziekte. Het is belangrijk dat hij zo snel mogelijk na zijn val een deltapositie aanneemt (armen tegen het lichaam en hoofd omlaag). Daar ligt de moeilijkheid, beseft Baumgartner. "Om mijn lichaam in een stabiele positie te krijgen, heb ik luchtweerstand nodig. Voor zowat een halve minuut zal ik die niet hebben en zal ik niet kunnen controleren hoe mijn lichaam tolt. Van zodra er genoeg lucht is, zou me dat echter vrij snel moeten lukken." Waaghalzen die Baumgartner voorgingen, hebben daar de hoogste prijs voor betaald, maar daar schrikt hem niet af. "Door mijn jarenlange ervaring met extreme prestaties heb ik geleerd om mijn angst in mijn voordeel te gebruiken. Angst is een vriend van mij geworden. Ik heb een geweldig team rond mij, dat niet aan dit project zou meewerken als ze niet zouden geloven dat dit kan lukken. Ik vertrouw op hun expertise." De waanzin in cijfers - Een 180 meter hoge ballon met een inhoud van 850000 m³ helium brengt een capsule met daarin Baumgartner naar een hoogte van 36.500 meter. Ter vergelijking: een vliegtuig vliegt op zo'n 10.000 meter hoogte. - Het zal 2,5 tot 3 uur duren vooraleer die hoogte bereikt wordt. - Op een hoogte van 36.500 meter kan de temperatuur tot -45 graden Celsius dalen en de druk tot minder dan 1 procent van die op het aardoppervlak. - Door zijn val in het luchtledige zal Baumgartner na maximaal 40 seconden na zijn sprong aan een snelheid van 1.100 km/u vallen. - Baumgartner draagt een ruimtepak dat aangepast is aan de druk en de koude. Het pak weegt maar liefst 117 kilogram. - De vrije val van Baumgartner zal meer dan 5 minuten duren. Pas op 1.500 meter hoogte zal Baumgartner zijn parachute openen. Zo'n 10 minuten na zijn sprong zou hij moeten landen in de woestijn van New Mexico. - Landt hij veilig, dan zal Baumgartner drie records hebben gevestigd: de hoogste bemande luchtballonvaart en skydive, als eerste mens zonder voertuig of machine door de geluidsmuur en de snelste en langste vrije val. (KVDA)