In juli 2008 leek het erop dat de tenniswereld ingrijpende veranderingen ging ondergaan. Roger Federer, Rafael Nadal en Novak Djokovic werden verkozen in de spelersraad van de ATP. Het was de eerste keer in de geschiedenis dat de echte wereldtoppers zich gingen inzetten voor 'het welzijn' van de tennisgemeenschap.

Een kleine vijf jaar later blijft er van heel dat opzet nog maar weinig over. Federer is nog altijd wel president van de spelersraad maar Nadal is gedesillusioneerd opgestapt - "Ik heb geen tijd en energie meer om mij daarvoor in te zetten. Er verandert toch niets." - terwijl Djokovic, ook geen lid meer, nu ook zijn ongenoegen uitte: "Toen Ivan Ljubicic (ex-speler en de vorige voorzitter van de spelersraad, nvdr) nog zijn ambt uitoefende, betrok hij alle topspelers bij het beleid. Hij zei: 'Jullie stem is erg belangrijk. Jullie zorgen voor de show, jullie moeten jullie wensen en meningen uiten.' Ik vind dat de ATP onze interesses voor die van de anderen zou moeten verdedigen."

Daar zit de angel natuurlijk. In de structuur van de Association of Tennis Professionals (ATP) zijn te veel partijen vertegenwoordigd. De zevenkoppige raad van bestuur bestaat uit drie afgevaardigden van de spelers, drie toernooidirecteuren en de bestuursvoorzitter.

Het spreekt bijna voor zich dat de profs - meer geld voor minder werk - en toernooidirectie - minder geld voor meer werk - bijna altijd lijnrecht tegenover elkaar staan. Daar komen dan nog invloeden van tv-zenders, managementgroepen en sponsors bij kijken. Om nog maar te zwijgen van de andere circuits - WTA of ITF die de grandslamtoernooien, Daviscup en de Olympische Spelen controleert - die voor een haast onmogelijke evenwichtsoefening zorgen.

"De spelers hebben geen tijd of energie om zich met deze zaken bezig te houden", zei Djokovic die voor een inkorting van het seizoen en minder verplichtingen ijvert. "Er zijn wel wat goede dingen maar ook veel zaken die voor verbetering vatbaar zijn. Wij spelers hebben alleszins te weinig macht."

(FDW)

In juli 2008 leek het erop dat de tenniswereld ingrijpende veranderingen ging ondergaan. Roger Federer, Rafael Nadal en Novak Djokovic werden verkozen in de spelersraad van de ATP. Het was de eerste keer in de geschiedenis dat de echte wereldtoppers zich gingen inzetten voor 'het welzijn' van de tennisgemeenschap. Een kleine vijf jaar later blijft er van heel dat opzet nog maar weinig over. Federer is nog altijd wel president van de spelersraad maar Nadal is gedesillusioneerd opgestapt - "Ik heb geen tijd en energie meer om mij daarvoor in te zetten. Er verandert toch niets." - terwijl Djokovic, ook geen lid meer, nu ook zijn ongenoegen uitte: "Toen Ivan Ljubicic (ex-speler en de vorige voorzitter van de spelersraad, nvdr) nog zijn ambt uitoefende, betrok hij alle topspelers bij het beleid. Hij zei: 'Jullie stem is erg belangrijk. Jullie zorgen voor de show, jullie moeten jullie wensen en meningen uiten.' Ik vind dat de ATP onze interesses voor die van de anderen zou moeten verdedigen." Daar zit de angel natuurlijk. In de structuur van de Association of Tennis Professionals (ATP) zijn te veel partijen vertegenwoordigd. De zevenkoppige raad van bestuur bestaat uit drie afgevaardigden van de spelers, drie toernooidirecteuren en de bestuursvoorzitter. Het spreekt bijna voor zich dat de profs - meer geld voor minder werk - en toernooidirectie - minder geld voor meer werk - bijna altijd lijnrecht tegenover elkaar staan. Daar komen dan nog invloeden van tv-zenders, managementgroepen en sponsors bij kijken. Om nog maar te zwijgen van de andere circuits - WTA of ITF die de grandslamtoernooien, Daviscup en de Olympische Spelen controleert - die voor een haast onmogelijke evenwichtsoefening zorgen. "De spelers hebben geen tijd of energie om zich met deze zaken bezig te houden", zei Djokovic die voor een inkorting van het seizoen en minder verplichtingen ijvert. "Er zijn wel wat goede dingen maar ook veel zaken die voor verbetering vatbaar zijn. Wij spelers hebben alleszins te weinig macht."(FDW)