Eefje Depoortere werkt en woont vandaag in Berlijn. Ze brengt voornamelijk verslag uit van Europese tornooien rond het populaire spelLeague of Legends. Dit weekend is ze host op de PGL Major, het wereldkampioenschapCounter-Strike, in het Sportpaleis.

Naar verluidt had het nogal wat voeten in de aarde om die show in Antwerpen te laten doorgaan.

Eefje 'Sjokz' Depoortere: 'Er werd een paar jaar voor onderhandeld, ja. Doorgaans zijn het steden als Parijs, Londen, Las Vegas of Dubai. Ik ben heel blij dat het hier is. Ik ben nogal chauvinistisch ingesteld en vertel ook altijd graag dat ik van België afkomstig ben.'

Je stond eerder al in het enorme Staples Center in Los Angeles. Is het Sportpaleis dan een kleine zaal voor jou?

Depoortere: 'Eigenlijk niet. Alles vanaf 10.000 man is supergroot. Het Sportpaleis is extra tof, omdat ik vroeger ging kijken naar concerten van The Spice Girls of Backstreet Boys. En nu sta ik zelf op dat podium.'

Je begon als redactrice tot die vraag kwam om ook voor de schermen te staan. Hoe viel die omschakeling mee?

Depoortere: 'Ik heb eerst geweigerd, maar heb er mij later toch aan gewaagd. Eigenlijk ben ik daar gewoon ingerold. Ik heb alles moeten aanleren, van het leren lezen op autocue tot spreken voor een groot publiek. Natuurlijk liep dat wel eens fout, maar als je nog geen jaar later voor 35.000 man staat in Los Angeles, mag je niet twijfelen. Maar ik was toen op van de zenuwen, dat weet ik wel nog. Ik vond het heel angstaanjagend, maar tegelijkertijd wist ik ook dat ik het nooit meer wilde opgeven. Zeker die eerste jaren leefde ik als een rockster. Dan zat je plots een maand in Shanghai: shows doen, feesten in de club en de volgende dag weer een show... Al die mensen, al die indrukken. Er schuilt een zeker gevaar in dat je je daarin laat meeslepen.'

Wat mij verwondert: hier in Vlaanderen kent het grote publiek je niet, maar binnen die wereld wordt zelfs elke tweet van jou onder de loep genomen door fans. Is dat niet angstaanjagend?

Depoortere: 'Voor mij is het nog een ander verhaal dan voor de spelers. Ik faciliteer in principe enkel maar het gesprek. Maar het is een beetje als de pokerwereld toen ik aan de universiteit zat. Iedereen was erover bezig, maar toch wisten je ouders niet dat het bestond.'

Hoe ga je om met die constante focus? Daar komt toch een hoge druk bij kijken.

Depoortere: 'Het is meer dan presenteren, het is echt storytelling. Die snelle interactie is typisch aan de jongere generatie, dus je moet als presentator ook heel snel inpikken. Maar het is heftig: ik ben mijn eigen stylist, social mediamanager en manager. Dat is leuk, maar ik heb ook wel nood aan decompressie soms.'

Lees het volledige interview op KW.be.

Eefje Depoortere werkt en woont vandaag in Berlijn. Ze brengt voornamelijk verslag uit van Europese tornooien rond het populaire spelLeague of Legends. Dit weekend is ze host op de PGL Major, het wereldkampioenschapCounter-Strike, in het Sportpaleis.Naar verluidt had het nogal wat voeten in de aarde om die show in Antwerpen te laten doorgaan.Eefje 'Sjokz' Depoortere: 'Er werd een paar jaar voor onderhandeld, ja. Doorgaans zijn het steden als Parijs, Londen, Las Vegas of Dubai. Ik ben heel blij dat het hier is. Ik ben nogal chauvinistisch ingesteld en vertel ook altijd graag dat ik van België afkomstig ben.'Je stond eerder al in het enorme Staples Center in Los Angeles. Is het Sportpaleis dan een kleine zaal voor jou?Depoortere: 'Eigenlijk niet. Alles vanaf 10.000 man is supergroot. Het Sportpaleis is extra tof, omdat ik vroeger ging kijken naar concerten van The Spice Girls of Backstreet Boys. En nu sta ik zelf op dat podium.'Je begon als redactrice tot die vraag kwam om ook voor de schermen te staan. Hoe viel die omschakeling mee?Depoortere: 'Ik heb eerst geweigerd, maar heb er mij later toch aan gewaagd. Eigenlijk ben ik daar gewoon ingerold. Ik heb alles moeten aanleren, van het leren lezen op autocue tot spreken voor een groot publiek. Natuurlijk liep dat wel eens fout, maar als je nog geen jaar later voor 35.000 man staat in Los Angeles, mag je niet twijfelen. Maar ik was toen op van de zenuwen, dat weet ik wel nog. Ik vond het heel angstaanjagend, maar tegelijkertijd wist ik ook dat ik het nooit meer wilde opgeven. Zeker die eerste jaren leefde ik als een rockster. Dan zat je plots een maand in Shanghai: shows doen, feesten in de club en de volgende dag weer een show... Al die mensen, al die indrukken. Er schuilt een zeker gevaar in dat je je daarin laat meeslepen.'Wat mij verwondert: hier in Vlaanderen kent het grote publiek je niet, maar binnen die wereld wordt zelfs elke tweet van jou onder de loep genomen door fans. Is dat niet angstaanjagend?Depoortere: 'Voor mij is het nog een ander verhaal dan voor de spelers. Ik faciliteer in principe enkel maar het gesprek. Maar het is een beetje als de pokerwereld toen ik aan de universiteit zat. Iedereen was erover bezig, maar toch wisten je ouders niet dat het bestond.'Hoe ga je om met die constante focus? Daar komt toch een hoge druk bij kijken.Depoortere: 'Het is meer dan presenteren, het is echt storytelling. Die snelle interactie is typisch aan de jongere generatie, dus je moet als presentator ook heel snel inpikken. Maar het is heftig: ik ben mijn eigen stylist, social mediamanager en manager. Dat is leuk, maar ik heb ook wel nood aan decompressie soms.'Lees het volledige interview op KW.be.