Daniel Ricciardo lag in een deuk. Hij stond voor zijn eerste seizoen bij Red Bull Racing, nadat zijn landgenoot Mark Webber in 2013 een punt achter zijn F1-carrière had gezet, en de persverantwoordelijke van zijn nieuwe team wilde weten hoe hij in zijn jeugdjaren met crashes was omgegaan. 'Ik ben ontelbare keren gecrasht, zeker met mijn kart, wat vooral hard was voor mijn vader. Hij moest alles zelf bekostigen, de arme drommel. Het grote voordeel is dat jullie nu alles betalen', schaterde hij.

Een uitspraak die de toen 23-jarige Australiër typeerde. Een jongen die van het leven geniet en tijdens raceweekends glimlachend door de paddock wandelt. Tot hij in de laatste uren voor de race zijn stalen pokerface opzet, harde metalmuziek door zijn koptelefoon jaagt en transformeert in zijn alter ego: een genadeloze inhaalmachine die door zijn trainer Stuart Smith in Honey Badger - honingdas - werd herdoopt. 'Een klein diertje dat er heel lief uitziet, maar dat tegelijk wreed, meedogenloos en onverschrokken is.'

Met die mentaliteit reed hij in zijn eerste seizoen bij Red Bull (2014) naar de eerste drie grandprixzeges uit zijn carrière. 'De manier waarop vond ik indrukwekkend', zei zelfs Fernando Alonso, niet meteen gekend als de man die zijn concurrenten bewierookt. Van nul zeges of ereplaatsen in drie seizoenen HRT Formula 1 Team en Scuderia Toro Rosso, naar drievoudig succes in een team dat de jaren ervoor rond viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel was gebouwd en waar hij meteen zijn stempel drukte.

Met een ijzeren wil, geërfd van zijn vader. Giuseppe Ricciardo ( Joe) was op zijn zevende van Sicilië uitgeweken naar Australië, waar hij in de ijzerertsmijnen geld kon verdienen om zijn dure hobby - motorracen - te bekostigen. Hij deed veel beter en schraapte een fortuin bij elkaar in de mijnbouw, waarmee hij een indrukwekkende verzameling met historische racewagens aanlegde.

Daniel, geboren uit het huwelijk van een Siciliaan en een Calabrische moeder, groeide op in Perth en voelt zich een echte Aussie. Vader ging door het leven als Rit-chi-ardo, op z'n Italiaans, maar op de vraag hoe hij wilde aangesproken worden, was hij duidelijk: ' Ricardo, op zijn Engels.'

Hij leerde met de auto rijden op zijn 15e, in de tuin van vader, en vertrok drie jaar erna - in 2007 - naar Europa om zijn dromen na te jagen. Hij won de Formula Renault 2.0 (2008) en het British Formula 3 Championship (2009), waarna hij in 2011 bij het kleine Hispania Racing - een dochter van Red Bull Racing - in de F1 mocht debuteren. Met dank aan de miljoenen van vader, die een zitje kocht. 'Wat heb ik aan mijn geld als ik dood ben?', lachte Joe onlangs. Na vier seizoenen Red Bull staat de teller op zeven overwinningen, vader geniet mee. 'Het is nu al de moeite waard geweest.'

Daniel Ricciardo lag in een deuk. Hij stond voor zijn eerste seizoen bij Red Bull Racing, nadat zijn landgenoot Mark Webber in 2013 een punt achter zijn F1-carrière had gezet, en de persverantwoordelijke van zijn nieuwe team wilde weten hoe hij in zijn jeugdjaren met crashes was omgegaan. 'Ik ben ontelbare keren gecrasht, zeker met mijn kart, wat vooral hard was voor mijn vader. Hij moest alles zelf bekostigen, de arme drommel. Het grote voordeel is dat jullie nu alles betalen', schaterde hij. Een uitspraak die de toen 23-jarige Australiër typeerde. Een jongen die van het leven geniet en tijdens raceweekends glimlachend door de paddock wandelt. Tot hij in de laatste uren voor de race zijn stalen pokerface opzet, harde metalmuziek door zijn koptelefoon jaagt en transformeert in zijn alter ego: een genadeloze inhaalmachine die door zijn trainer Stuart Smith in Honey Badger - honingdas - werd herdoopt. 'Een klein diertje dat er heel lief uitziet, maar dat tegelijk wreed, meedogenloos en onverschrokken is.' Met die mentaliteit reed hij in zijn eerste seizoen bij Red Bull (2014) naar de eerste drie grandprixzeges uit zijn carrière. 'De manier waarop vond ik indrukwekkend', zei zelfs Fernando Alonso, niet meteen gekend als de man die zijn concurrenten bewierookt. Van nul zeges of ereplaatsen in drie seizoenen HRT Formula 1 Team en Scuderia Toro Rosso, naar drievoudig succes in een team dat de jaren ervoor rond viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel was gebouwd en waar hij meteen zijn stempel drukte. Met een ijzeren wil, geërfd van zijn vader. Giuseppe Ricciardo ( Joe) was op zijn zevende van Sicilië uitgeweken naar Australië, waar hij in de ijzerertsmijnen geld kon verdienen om zijn dure hobby - motorracen - te bekostigen. Hij deed veel beter en schraapte een fortuin bij elkaar in de mijnbouw, waarmee hij een indrukwekkende verzameling met historische racewagens aanlegde. Daniel, geboren uit het huwelijk van een Siciliaan en een Calabrische moeder, groeide op in Perth en voelt zich een echte Aussie. Vader ging door het leven als Rit-chi-ardo, op z'n Italiaans, maar op de vraag hoe hij wilde aangesproken worden, was hij duidelijk: ' Ricardo, op zijn Engels.' Hij leerde met de auto rijden op zijn 15e, in de tuin van vader, en vertrok drie jaar erna - in 2007 - naar Europa om zijn dromen na te jagen. Hij won de Formula Renault 2.0 (2008) en het British Formula 3 Championship (2009), waarna hij in 2011 bij het kleine Hispania Racing - een dochter van Red Bull Racing - in de F1 mocht debuteren. Met dank aan de miljoenen van vader, die een zitje kocht. 'Wat heb ik aan mijn geld als ik dood ben?', lachte Joe onlangs. Na vier seizoenen Red Bull staat de teller op zeven overwinningen, vader geniet mee. 'Het is nu al de moeite waard geweest.'