Het lijkt irreëel, maar het is realiteit: 36,1 punten per match, het gemiddelde van James Harden in zijn 78 reguliere seizoenswedstrijden. Het op zes na hoogste seizoensgemiddelde ooit in de NBA, waarvan vijf op naam van Wilt Chamberlain, daterend van de vroege jaren zestig. Veelzeggender is dat Harden de meeste punten per match scoorde sinds Michael Jordan in 1986/87, toen die als jonge Chicago Bulls-ster 37,1 punten per duel door het net gooide. Alleen Kobe Bryant (LA Lakers) kwam daarna, in 2005/06, in de buurt, met gemiddeld 35,4 punten.

Al even indrukwekkend is het aantal punten dat de shooting guard van de Houston Rockets gemiddeld meer scoorde (8,1!) dan het nummer twee op de topschutterslijst, Paul George (28). Een even grote kloof tussen George en het nummer 31 (!) op de scoreranking. Niet toevallig was Harden goed voor liefst 8 van de 10 hoogste puntenaantallen in één NBA-match, waaronder tweemaal 61 punten.

Vooral tussen half december en eind februari ontkurkte The Beard flessen met niet te stoppen basketbal: over 32 matchen een gemiddelde van liefst 41,1 punten, met telkens minstens 30 per duel - de langste reeks sinds Wilt Chamberlain in 1961/62.

Even opmerkelijk is dat Harden ook zeer efficiënt afwerkte - voor een zogenaamde high volume shooter niet vanzelfsprekend. Zijn true shooting percentage (dat vrijworpen, tweepunters en driepunters combineert) is het op één na hoogste ooit (61,6%) sinds de invoering van de driepuntlijn. 5,4% meer ook dan Jordan in 1986/87 en 5,7% meer dan Bryant in 2005/06. Alleen overtroffen door Harden himself, vorig seizoen (61,9%).

Toen haalde de Rocketsguard echter een gemiddelde van 'slechts' 30,4 punten. Het verschil met de voorbije reguliere campagne? Nog meer shotpogingen, waaronder liefst 1028 driepuntshots, 142 (!) meer dan het vorige record van Steph Curry in 2015/16. Samen met Curry is Harden dan ook de speler die het NBA-basketbal de jongste jaren het meest veranderd heeft, door het zwaartepunt van de aanval tot achter de driepuntlijn te verleggen. Als leider ook van een team, de Houston Rockets, dat de meeste pogingen ooit van op die afstand onderneemt. Met als mantra dat extra (nochtans lagere percentage)-shots van achter de three point line meer opleveren dan x aantal tweepunters - pure wiskunde.

Samen met Stephen Curry heeft James Harden het NBA-basketbal de jongste jaren het meest veranderd.

Harden voegde daar nog een extra dimensie aan toe door de step-back three pointer te perfectioneren - intussen een bijna iconisch shot. Door eerst zijn verdediger uit balans te brengen en dan een stap terug te zetten creëert hij ruimte om vrij te shotten. De hele uitvoering (haarfijn geanalyseerd door bewegingswetenschappers) duurt amper één seconde. 'De gevaarlijkste seconde in de NBA', werd het al omschreven.

Verdedigers wéten nochtans dat Harden het zal proberen, maar zelfs de besten kunnen het shot niet verhinderen. Hun enige hoop is dat hij naast schiet. Maar dat gebeurt niet zo veel: met zijn step-back three pointer scoort Harden gemiddeld 1,20 punt per shot. Dat is meer dan wat de beste teamaanval in de NBA, van de Golden State Warriors, over álle shots creëert (1,15) - ronduit fenomenaal.

Contrastrategie: heel dicht op Harden plakken en hem zo naar de basketring dwingen. In de hoop dat hij daar op een grotere center botst. Dat werkte vroeger, maar nu niet meer. Geen enkele NBA-speler gaat zelfs meer naar de ring: gemiddeld liefst 19,6 drives. Door zijn floater, een boogbal, te perfectioneren kan Harden immers beter dan ooit over lange armen shotten. Of een fout afdwingen, want ook daarin is hij een meester: met 11 vrijworppogingen per match ook het nummer één in de NBA. En die werkt hij af aan 88 procent...

Bovendien heeft Harden oog voor zijn teamgenoten, want hij deelde ook 7,5 assists per match uit - slechts zes NBA-spelers haalden een hoger cijfer. Gecombineerd met zijn hoge aantal shots was de guard zo betrokken in 40,5 procent van de aanvallen van de Rockets - de op een na hoogste usage rate in de NBA-geschiedenis (na Russell Westbrook in 2016/17, 41,7%). Weliswaar mede door de blessures van ploeggenoten Chris Paul en Clint Capela, waardoor hij lang zo goed als in zijn eentje de Houstonaanval droeg.

Ook daarom is zijn hoge shotefficiëntie zo opmerkelijk, want het gaf Harden zelden een adempauze. Bovendien gunde hij zichzelf als verdediger minder rust dan ooit, terwijl hij vroeger in defense veel lustelozer was. Alleen Paul George had het voorbije seizoen meer steals per duel (2,21) dan Harden (2,03). En ook in één-tegen-éénsituaties onder de korf heeft hij zich tot een van de beste defensieve guards ontpopt.

Geen teamspel

Een aanvaller van een andere planeet, een meer dan gemiddeld goeie verdediger, en toch scoort Harden niet hoog in de populariteitspolls bij fans, en ook bij sommige collega's. Vooral de basketbalpuristen die teamspel benadrukken hekelen zijn te grote, weinig aantrekkelijke baldominantie. The Beard telde bijvoorbeeld op zijn ééntje meer 1-on-1 plays - hij alleen tegen één (of meer) verdedigers - dan gelijk welk NBA-téám (van 15 spelers). En nu al, op zijn 29e, leidt de guard van Houston de alltime ranking in unassisted driepunters. Andere bron van ergernis is dat refs Hardens geregelde loopfouten bij zijn step-back driepunters niet altijd opmerken. En dat ze ook te veel (onterechte) fouten óp hem fluiten - vandaar ook zijn hoge aantal vrijworpen.

Elementen die kunnen meespelen in de MVP-verkiezing van het voorbije reguliere seizoen. Want ondanks zijn historische cijfers is het geen garantie dat Harden verkozen wordt tot meest waardevolle speler. Ook Giannis Antetokounmpo werkte immers een fenomenaal seizoen af én leidde de Milwaukee Bucks naar het beste record in de NBA - altijd een belangrijk argument bij de stemming.

Daar trekt James Harden zich echter niets van aan. Het enige wat hem nu interesseert is een NBA-titel, nadat hij met Houston vorig seizoen pas in game seven van de western conference finals moest buigen voor de latere kampioen Golden State. Die Warriors zullen de Rockets in de huidige play-offs, die vorig weekend begonnen, al tegenkomen in de halve finale, áls ze de Utah Jazz in de eerste ronde verslaan.

En dan zal alleen een buitenaardse Harden, die gemiddeld 36 punten scoort, volstaan om Kevin Durant, Steph Curry en co de baard af te doen.

Het lijkt irreëel, maar het is realiteit: 36,1 punten per match, het gemiddelde van James Harden in zijn 78 reguliere seizoenswedstrijden. Het op zes na hoogste seizoensgemiddelde ooit in de NBA, waarvan vijf op naam van Wilt Chamberlain, daterend van de vroege jaren zestig. Veelzeggender is dat Harden de meeste punten per match scoorde sinds Michael Jordan in 1986/87, toen die als jonge Chicago Bulls-ster 37,1 punten per duel door het net gooide. Alleen Kobe Bryant (LA Lakers) kwam daarna, in 2005/06, in de buurt, met gemiddeld 35,4 punten. Al even indrukwekkend is het aantal punten dat de shooting guard van de Houston Rockets gemiddeld meer scoorde (8,1!) dan het nummer twee op de topschutterslijst, Paul George (28). Een even grote kloof tussen George en het nummer 31 (!) op de scoreranking. Niet toevallig was Harden goed voor liefst 8 van de 10 hoogste puntenaantallen in één NBA-match, waaronder tweemaal 61 punten. Vooral tussen half december en eind februari ontkurkte The Beard flessen met niet te stoppen basketbal: over 32 matchen een gemiddelde van liefst 41,1 punten, met telkens minstens 30 per duel - de langste reeks sinds Wilt Chamberlain in 1961/62. Even opmerkelijk is dat Harden ook zeer efficiënt afwerkte - voor een zogenaamde high volume shooter niet vanzelfsprekend. Zijn true shooting percentage (dat vrijworpen, tweepunters en driepunters combineert) is het op één na hoogste ooit (61,6%) sinds de invoering van de driepuntlijn. 5,4% meer ook dan Jordan in 1986/87 en 5,7% meer dan Bryant in 2005/06. Alleen overtroffen door Harden himself, vorig seizoen (61,9%). Toen haalde de Rocketsguard echter een gemiddelde van 'slechts' 30,4 punten. Het verschil met de voorbije reguliere campagne? Nog meer shotpogingen, waaronder liefst 1028 driepuntshots, 142 (!) meer dan het vorige record van Steph Curry in 2015/16. Samen met Curry is Harden dan ook de speler die het NBA-basketbal de jongste jaren het meest veranderd heeft, door het zwaartepunt van de aanval tot achter de driepuntlijn te verleggen. Als leider ook van een team, de Houston Rockets, dat de meeste pogingen ooit van op die afstand onderneemt. Met als mantra dat extra (nochtans lagere percentage)-shots van achter de three point line meer opleveren dan x aantal tweepunters - pure wiskunde. Harden voegde daar nog een extra dimensie aan toe door de step-back three pointer te perfectioneren - intussen een bijna iconisch shot. Door eerst zijn verdediger uit balans te brengen en dan een stap terug te zetten creëert hij ruimte om vrij te shotten. De hele uitvoering (haarfijn geanalyseerd door bewegingswetenschappers) duurt amper één seconde. 'De gevaarlijkste seconde in de NBA', werd het al omschreven. Verdedigers wéten nochtans dat Harden het zal proberen, maar zelfs de besten kunnen het shot niet verhinderen. Hun enige hoop is dat hij naast schiet. Maar dat gebeurt niet zo veel: met zijn step-back three pointer scoort Harden gemiddeld 1,20 punt per shot. Dat is meer dan wat de beste teamaanval in de NBA, van de Golden State Warriors, over álle shots creëert (1,15) - ronduit fenomenaal. Contrastrategie: heel dicht op Harden plakken en hem zo naar de basketring dwingen. In de hoop dat hij daar op een grotere center botst. Dat werkte vroeger, maar nu niet meer. Geen enkele NBA-speler gaat zelfs meer naar de ring: gemiddeld liefst 19,6 drives. Door zijn floater, een boogbal, te perfectioneren kan Harden immers beter dan ooit over lange armen shotten. Of een fout afdwingen, want ook daarin is hij een meester: met 11 vrijworppogingen per match ook het nummer één in de NBA. En die werkt hij af aan 88 procent... Bovendien heeft Harden oog voor zijn teamgenoten, want hij deelde ook 7,5 assists per match uit - slechts zes NBA-spelers haalden een hoger cijfer. Gecombineerd met zijn hoge aantal shots was de guard zo betrokken in 40,5 procent van de aanvallen van de Rockets - de op een na hoogste usage rate in de NBA-geschiedenis (na Russell Westbrook in 2016/17, 41,7%). Weliswaar mede door de blessures van ploeggenoten Chris Paul en Clint Capela, waardoor hij lang zo goed als in zijn eentje de Houstonaanval droeg. Ook daarom is zijn hoge shotefficiëntie zo opmerkelijk, want het gaf Harden zelden een adempauze. Bovendien gunde hij zichzelf als verdediger minder rust dan ooit, terwijl hij vroeger in defense veel lustelozer was. Alleen Paul George had het voorbije seizoen meer steals per duel (2,21) dan Harden (2,03). En ook in één-tegen-éénsituaties onder de korf heeft hij zich tot een van de beste defensieve guards ontpopt. Een aanvaller van een andere planeet, een meer dan gemiddeld goeie verdediger, en toch scoort Harden niet hoog in de populariteitspolls bij fans, en ook bij sommige collega's. Vooral de basketbalpuristen die teamspel benadrukken hekelen zijn te grote, weinig aantrekkelijke baldominantie. The Beard telde bijvoorbeeld op zijn ééntje meer 1-on-1 plays - hij alleen tegen één (of meer) verdedigers - dan gelijk welk NBA-téám (van 15 spelers). En nu al, op zijn 29e, leidt de guard van Houston de alltime ranking in unassisted driepunters. Andere bron van ergernis is dat refs Hardens geregelde loopfouten bij zijn step-back driepunters niet altijd opmerken. En dat ze ook te veel (onterechte) fouten óp hem fluiten - vandaar ook zijn hoge aantal vrijworpen. Elementen die kunnen meespelen in de MVP-verkiezing van het voorbije reguliere seizoen. Want ondanks zijn historische cijfers is het geen garantie dat Harden verkozen wordt tot meest waardevolle speler. Ook Giannis Antetokounmpo werkte immers een fenomenaal seizoen af én leidde de Milwaukee Bucks naar het beste record in de NBA - altijd een belangrijk argument bij de stemming. Daar trekt James Harden zich echter niets van aan. Het enige wat hem nu interesseert is een NBA-titel, nadat hij met Houston vorig seizoen pas in game seven van de western conference finals moest buigen voor de latere kampioen Golden State. Die Warriors zullen de Rockets in de huidige play-offs, die vorig weekend begonnen, al tegenkomen in de halve finale, áls ze de Utah Jazz in de eerste ronde verslaan. En dan zal alleen een buitenaardse Harden, die gemiddeld 36 punten scoort, volstaan om Kevin Durant, Steph Curry en co de baard af te doen.