1 augustus 2021, Japan. De olympische finale in het hoogspringen. Tijdens een bloedstollende wedstrijd ontpoppen Mutaz Essa Barshim en Gianmarco Tamberi zich tot de protagonisten.

Al meer dan tien jaar komen de Qatarees en de Italiaan elkaar tegen in wedstrijden. Ze zijn intussen boezemvrienden. Enkel Barshim en Tamberi blijven in Tokio foutloos tot en met 2,37m. Dan komt 2,39m. Zeven atleten wagen hun kans. Elk faalt drie keer, ook de twee vrienden.

'Can we have two golds?'

Nog nahijgend gaan Barshim en Tamberi bij de wedstrijdofficial. 'We can continue with the jump-off'', zegt die. Barshim vraagt: 'Can we have two golds?' De official antwoordt: 'It's possible. Depends if you decide ...'

Barshim luistert niet meer. Hij draait zich naar Tamberi en steekt zijn hand uit: 'History, my friend.' Tamberi springt in de armen van Barshim en begint te dartelen als een jong veulen.

De strijd om het hoogste schavot lokt in de topsport vaak heroïsche duels uit, zoals dat tussen Max Verstappen en Lewis Hamilton in de Formule 1. Flirten met het randje, soms ertegenaan, soms erover. Sporters en hun achterban raken in zulke situaties weleens oververhit.

Ook voor teambazen, clubbestuurders, trainers en scheidsrechters is het een grote uitdaging om niet te ontsporen in het heetst van de strijd. Vaak ligt dat aan achterliggende geldstromen, denk maar aan het Propere Handendossier. Menselijke normen en waarden delven in de topsport meer dan eens het onderspit.

Mensen samenbrengen

Niet zo bij Barshim en Tamberi. 'Dit overstijgt de sport', aldus de Qatarees na de podiumceremonie. 'Voor mij is het belangrijk om niet te vergeten dat sport een manier is om mensen samen te brengen en om dit soort vriendschappen op te bouwen.'

Als je als journalist af en toe roert in de stinkende potjes die bij de topsport horen, lonkt cynisme weleens om de hoek. Daartegen boden Barshim en Tamberi afgelopen zomer een vaccin dat maanden later wel nog beschermt, tegen welke variant dan ook.

1 augustus 2021, Japan. De olympische finale in het hoogspringen. Tijdens een bloedstollende wedstrijd ontpoppen Mutaz Essa Barshim en Gianmarco Tamberi zich tot de protagonisten. Al meer dan tien jaar komen de Qatarees en de Italiaan elkaar tegen in wedstrijden. Ze zijn intussen boezemvrienden. Enkel Barshim en Tamberi blijven in Tokio foutloos tot en met 2,37m. Dan komt 2,39m. Zeven atleten wagen hun kans. Elk faalt drie keer, ook de twee vrienden.Nog nahijgend gaan Barshim en Tamberi bij de wedstrijdofficial. 'We can continue with the jump-off'', zegt die. Barshim vraagt: 'Can we have two golds?' De official antwoordt: 'It's possible. Depends if you decide ...' Barshim luistert niet meer. Hij draait zich naar Tamberi en steekt zijn hand uit: 'History, my friend.' Tamberi springt in de armen van Barshim en begint te dartelen als een jong veulen.De strijd om het hoogste schavot lokt in de topsport vaak heroïsche duels uit, zoals dat tussen Max Verstappen en Lewis Hamilton in de Formule 1. Flirten met het randje, soms ertegenaan, soms erover. Sporters en hun achterban raken in zulke situaties weleens oververhit. Ook voor teambazen, clubbestuurders, trainers en scheidsrechters is het een grote uitdaging om niet te ontsporen in het heetst van de strijd. Vaak ligt dat aan achterliggende geldstromen, denk maar aan het Propere Handendossier. Menselijke normen en waarden delven in de topsport meer dan eens het onderspit.Niet zo bij Barshim en Tamberi. 'Dit overstijgt de sport', aldus de Qatarees na de podiumceremonie. 'Voor mij is het belangrijk om niet te vergeten dat sport een manier is om mensen samen te brengen en om dit soort vriendschappen op te bouwen.'Als je als journalist af en toe roert in de stinkende potjes die bij de topsport horen, lonkt cynisme weleens om de hoek. Daartegen boden Barshim en Tamberi afgelopen zomer een vaccin dat maanden later wel nog beschermt, tegen welke variant dan ook.