5 december 1995. Lewis Hamilton, amper tien jaar jong, stapt aan de zijde van zijn vader Anthony over de rode loper van het chique Grosvenor House Hotel in Park Lane, hartje Londen, waar elk jaar de Autosport Awards worden uitgereikt. Iedereen die iets betekent in de wereld van de motorsport, is aanwezig. Michael Schumacher, voor het tweede opeenvolgende jaar wereldkampioen, zal zijn eerste International Racing Driver Award krijgen, de Britse legende Colin McRae volgt zichzelf op in de categorie International Rally Driver Award.
...

5 december 1995. Lewis Hamilton, amper tien jaar jong, stapt aan de zijde van zijn vader Anthony over de rode loper van het chique Grosvenor House Hotel in Park Lane, hartje Londen, waar elk jaar de Autosport Awards worden uitgereikt. Iedereen die iets betekent in de wereld van de motorsport, is aanwezig. Michael Schumacher, voor het tweede opeenvolgende jaar wereldkampioen, zal zijn eerste International Racing Driver Award krijgen, de Britse legende Colin McRae volgt zichzelf op in de categorie International Rally Driver Award. De kleine Lewis heeft enkele maanden ervoor zijn eerste nationale (jeugd)titel gewonnen (British Formula Cadet Karting Championship) en kijkt al weken uit naar de gala-avond. Er worden meer dan 1000 gasten verwacht, stuk voor stuk in een net pak of designerjurk gehesen. Want: avondkleding verplicht. Lewis draagt blinkende zwarte schoenen en een groen fluwelen jasje, geleend van de vorige winnaar - Michael Spencer - en waarvan de mouwen ingelegd zijn. 'Met mijn strikje voelde ik me geweldig. Een echte man.' Maar in zijn hart is hij nog een kleine jongen, onvoorwaardelijk fan van McLaren. Het wit en rood heeft een magische aantrekkingskracht, drievoudig wereldkampioen Ayrton Senna is zijn grote voorbeeld. 'Toen ik hem zag rijden, droomde ik altijd even weg: ik wil ooit in jouw zitje plaatsnemen.' De dood van de Braziliaan, een jaar ervoor op het circuit van Imola, had een diepe indruk nagelaten. Toen zijn vader hem op een kartingcircuit het nieuws meldde, kroop hij achter een auto en begon te wenen. Minutenlang. 'Mijn held. Gestorven. Ik vond het ongelofelijk jammer dat ik hem die avond, toen ik mijn eerste prijs ging krijgen, niet zou zien.' Maar er is nog mooi volk. Onder de arm draagt hij een groot boek, waarin hij handtekeningen, adressen en telefoonnummers van de gasten wil verzamelen. 'Dat zou, dacht vader, misschien ooit nog van pas kunnen komen.' Na de huldigingen en het diner trekt de tiener met zijn boek de zaal in. Wanneer hij oog in oog staat met Ron Dennis, stichter en eigenaar van de McLaren Technology Group, valt hij uit zijn rol. 'Hallo, ik ben Lewis Hamilton. Ik wil in de Formule 1 rijden en het liefst voor McLaren.' Dennis gaat naast de kleine jongen zitten, zegt dat hij zijn best moet doen op school en zijn dromen moet blijven nastreven. Lewis dringt aan. Hij wil een adres en telefoonnummer. Dennis lacht. 'Weet je wat? Bel me binnen negen jaar, dan regel ik wel iets.' Hij neemt zijn pen en schrijft: 'Niet vergeten. Binnen negen jaar bellen.' Drie jaar erna, in 1998, telefoneert Dennis zélf. Hij zal Lewis, 13 jaar jong, financieel steunen en neemt hem op in het McLaren Mercedes Young Driver Support Programme. Een godsgeschenk, zeker voor vader, die drie jobs moet combineren om de dure hobby van zijn zoon te bekostigen. Na zijn dagtaak als IT'er voor British Rail hamert hij voor een immobiliënkantoor in Stevenage borden Te Koop in de grond en krijgt daarvoor 75 eurocent per bord, 's avonds laat en in de weekends gaat hij van deur tot deur om klanten te ronselen voor een vriend die dubbele beglazing plaatst. Geen leuke jobs, maar elke cent telde bij de Hamiltons. Hij had het jaar ervoor beter een gokje kunnen wagen bij Ladbrokes, het gokkantoor dat bijzondere weddenschappen had uitgeschreven voor een 12-jarig kartingtalentje: 40 keer de inzet als Hamilton voor zijn 23e een grand prix in de F1 zou winnen, 150 tegen 1 als hij voor zijn 25e wereldkampioen zou worden. Winst verzekerd... Lewis Carl Davidson Hamilton werd geboren in Stevenage, een stadje ten noorden van Londen, waar het gezin in een sociale woning woonde. Hij was amper twee jaar toen vader, van wie de roots in Grenada (Caraïben) lagen, scheidde en de peuter bij zijn moeder ( Carmen) en haar twee dochters ( Nicola en Samantha) uit een vorig huwelijk ging wonen. Op zijn tiende trok hij in bij vader, stiefmoeder Linda en halfbroer Nic, die met een hersenverlamming werd geboren. 'Nic was een inspiratiebron, die ondanks zijn fysieke beperkingen nooit wilde opgeven. Koppig en competitief, net zoals ik. Als we gameden, dan kon ik het niet over mijn hart krijgen om hem te laten winnen.' Lewis was een allrounder, die in de sportteams op de middelbare school van zijn plaatsje was verzekerd. Atletiek (speer, discus en 800 meter), cricket, basketbal én voetbal, zijn tweede grote liefde. 'Lewis speelde op het middenveld. Een werker die waanzinnig hard kon tackelen, alleen vond hij zichzelf beter dan ik. Geen idee waar hij dat vandaan haalde', lachte Ashley Young, de middenvelder van Manchester United met wie Hamilton de schoolbanken deelde, ooit. 'Ik kon profvoetballer geworden zijn, maar mijn hart klopte sneller voor alles wat met motoren te maken had', noteerde Hamilton, levenslang supporter van Arsenal, in zijn biografie. Hij zat voor het eerst in een elektrische kart toen hij amper drie jaar was, tijdens een vakantie in Ibiza, een van de zeldzame reisjes die vader zich kon permitteren. Maar die paar minuten in de kart, een circuitje van amper 60 meter, maakten een onuitwisbare indruk op de kleine Lewis, zag ook zijn vader. Hij koesterde zijn telegeleide wagentje, waarmee hij op zijn zesde beter deed dan volwassenen en tweede werd op de Britse kampioenschappen. Een jaar erna, Kerstmis 1992, zou zijn leven voorgoed veranderen. 'Ik keek door de brievenbus van vaders huis en zag een gigantisch cadeau staan.' Het was zijn eerste kart, inclusief racingsuit, handschoenen en rode helm. 'Ik was zó gelukkig. Het beste en mooiste cadeau van mijn leven, ook al was mijn kart allesbehalve nieuw. Tiendehands, vermoed ik, maar vader werkte er in zijn tuinhuis dag en nacht aan. Uit elkaar halen, oude stukken vernieuwen, volledig herspuiten... Hij wilde niet dat ik op het circuit, tussen kinderen die wel een nieuwe kart hadden, uit de toon zou vallen.' 9 januari 1993, twee dagen na zijn achtste verjaardag, het is een dag die Lewis Hamilton nooit zal vergeten. Het was improviseren om aan het circuit van Rye House te geraken - in een aftandse Vauxhall, met open kofferbak waar de kart uitstak... -, maar tijdens zijn eerste rondjes ging een nieuwe wereld open. Snelheid, remmen, bochten, inhalen: dit was wat hij wilde doen. Fantastische weekends, die volgens een vast ritueel verliepen. Met een oude camper naar de wedstrijden, winnen van vaak oudere jongens en op de terugreis met vader uit volle borst zingen. ' We are the champions, we are the champions.' Won hij niet, dan ging vader met hem aan de slag in Rye House, waar hij in een bocht ging staan en zei dat hij één of twee meter later in de remmen moest gaan. 'Ik ben verschillende keren gecrasht, maar daar heb ik geleerd om tot het uiterste te gaan.' Twee jaar nadat hij zijn eerste (versleten) kart uit de cadeauverpakking scheurde, reed hij zich naar zijn eerste Britse jeugdtitel (1995) en in de schijnwerpers van de grote kartteams. Ron Dennis speelde sneller op de bal, waarna hij als bevoorrecht toeschouwer kennis kon maken met de wereld van de formule 1. Hij ging als gast van McLaren Mercedes naar de grand prix in Spa-Francorchamps, waar hij David Coulthard ontmoette. 'Hij zei: 'Hoe gaat het met je, Lewis?' David Coulthard kende mij, een jongetje van 12 jaar.' Hij kreeg lovende woorden van Keke Rosberg, de wereldkampioen van 1982, nadat hij in Parma een bloedstollend duel met zijn zoon Nico had uitgevochten (en gewonnen). De twee, veertien jaar jong, werden in 2000 ploegmaats bij Team MBM.com, maar volgens teambaas Dino Chiesa was de rolverdeling duidelijk. 'Lewis had meer talent en eindigde meestal voor Nico, die zich gemakkelijk met de tweede plaats kon verzoenen. Lewis niet.' Hamilton werd Europees kampioen, met het maximum der punten, en stond in 2001 in Kerpen aan de start naast Michael Schumacher. De 32-jarige Duitser had net zijn vierde F1-titel gepakt, maar kroop voor de laatste manche van het WK nog eens achter het stuur van een kart. Hij werd derde, vier plaatsen beter dan Hamilton. 'Een uitzonderlijke rijder, ook al is hij nog maar 16 jaar. Ik twijfel er niet aan dat hij ooit in de F1 zal terechtkomen.' Dat gebeurde. Zes jaar later. En hij werd in zijn debuutseizoen nét geen wereldkampioen...