Ran Laurie, een student geneeskunde, leidde Cambridge tussen 1934 en 1936 naar drie opeenvolgende zeges en pakt als 33-jarige op de Spelen van Londen (1948) olympisch goud, waarna hij de liefde voor de roeisport aan zijn zoon, Hugh, doorgeeft. Maar Hugh Laurie, die jaren erna carrière zal maken in Fry and Laurie, Blackadder en vooral de televisieserie House, waarin hij de hoofdrol speelt, is een vreselijk kind. "School interesseerde me niet. Ik deed niets liever dan sigaretten roken en spieken tijdens Franse testen", vertelde hij ooit aan The Times.

Wanneer zijn vader hem naar Eton stuurt, krijgt hij er een plaatsje in de roeiploeg en wordt hij lid van het nationale junioresteam, waarmee hij in 1977 naar de wereldkampioenschappen mag. Laurie gaat, net als zijn vader, in Cambridge studeren - archeologie en antropologie - en mag in 1980 aan de prestigieuze wedstrijd deelnemen. "Eigenlijk was dat de enige reden waarom ik naar Cambridge ging, want studeren was niet meteen mijn grootste kwaliteit. Ik vind het nog altijd verdomd spijtig dat we verloren."

Ran Laurie, een student geneeskunde, leidde Cambridge tussen 1934 en 1936 naar drie opeenvolgende zeges en pakt als 33-jarige op de Spelen van Londen (1948) olympisch goud, waarna hij de liefde voor de roeisport aan zijn zoon, Hugh, doorgeeft. Maar Hugh Laurie, die jaren erna carrière zal maken in Fry and Laurie, Blackadder en vooral de televisieserie House, waarin hij de hoofdrol speelt, is een vreselijk kind. "School interesseerde me niet. Ik deed niets liever dan sigaretten roken en spieken tijdens Franse testen", vertelde hij ooit aan The Times. Wanneer zijn vader hem naar Eton stuurt, krijgt hij er een plaatsje in de roeiploeg en wordt hij lid van het nationale junioresteam, waarmee hij in 1977 naar de wereldkampioenschappen mag. Laurie gaat, net als zijn vader, in Cambridge studeren - archeologie en antropologie - en mag in 1980 aan de prestigieuze wedstrijd deelnemen. "Eigenlijk was dat de enige reden waarom ik naar Cambridge ging, want studeren was niet meteen mijn grootste kwaliteit. Ik vind het nog altijd verdomd spijtig dat we verloren."