In 1992 pakte de Duitse Claudia Pechstein, toen net twintig jaar, op de Olympische Winterspelen van Albertville haar eerste medaille (brons), straks wil ze in haar zesde olympische campagne voor de tiende keer op het podium staan. 41 jaar, stokoud in schaatstermen. Maar, zegt ze in NRC Handelsblad: "Blijkbaar ga ik alleen maar harder schaatsen naarmate ik ouder word."

De prestaties van 2013 geven haar gelijk. Op de eerste wereldbekerwedstrijd van het seizoen in Calgary werd ze de oudste winnares ooit, Pechstein viel dit seizoen geen enkele keer naast het podium en begin december pakte ze in 'haar' Berlijn zilver op de 3000 meter. En: ze stráált weer. "Maar achter die lach zit veel wat de mensen niet zien", klinkt het bij Matthias Grosse, haar levensgezel. "Claudia heeft in de jaren dat het moeilijk was zó veel gehuild."

Bloeddoping

Unsere Sonneschein, zoals het Oost-Duitse schaatstalentje in haar jeugdjaren genoemd werd, voelde zich vier jaar geleden een paria in haar stad, toen de Internationale Schaatsunie (ISU) in juli 2009 bekendmaakte dat ze op bloeddoping betrapt was. Twee jaar schorsing, geen Olympische Spelen in Vancouver (2010), een troosteloze exit.

Verguisd en uitgespuwd in eigen land, waar ze sinds 1992 gefêteerd werd. Een gebroken relatie, zelfmoordgedachten... Tot hematologen en oncologen een milde vorm van sferocytose vaststelden, een erfelijke bloedziekte die haar hoge bloedwaarden verklaarden. Meer dan honderd schaatsers betuigden in een petitie hun steun in haar zoektocht naar eerherstel, waarbij een team van gerenommeerde advocaten om en bij de vier miljoen euro van de ISU en de Duitse schaatsbond eist.

Schop onder de kont

In januari volgt een definitieve uitspraak, maar de medailles die ze het voorbije jaar al pakte, beschouwt ze "als een schop onder de kont van de ISU". En haar honger is nog niet gestild: na vijf gouden, twee zilveren en twee bronzen medailles, wil ze in Sotsji haar tiende olympische plak. Nooit zal een medaille méér geblonken hebben...

(CT)

In 1992 pakte de Duitse Claudia Pechstein, toen net twintig jaar, op de Olympische Winterspelen van Albertville haar eerste medaille (brons), straks wil ze in haar zesde olympische campagne voor de tiende keer op het podium staan. 41 jaar, stokoud in schaatstermen. Maar, zegt ze in NRC Handelsblad: "Blijkbaar ga ik alleen maar harder schaatsen naarmate ik ouder word."De prestaties van 2013 geven haar gelijk. Op de eerste wereldbekerwedstrijd van het seizoen in Calgary werd ze de oudste winnares ooit, Pechstein viel dit seizoen geen enkele keer naast het podium en begin december pakte ze in 'haar' Berlijn zilver op de 3000 meter. En: ze stráált weer. "Maar achter die lach zit veel wat de mensen niet zien", klinkt het bij Matthias Grosse, haar levensgezel. "Claudia heeft in de jaren dat het moeilijk was zó veel gehuild."BloeddopingUnsere Sonneschein, zoals het Oost-Duitse schaatstalentje in haar jeugdjaren genoemd werd, voelde zich vier jaar geleden een paria in haar stad, toen de Internationale Schaatsunie (ISU) in juli 2009 bekendmaakte dat ze op bloeddoping betrapt was. Twee jaar schorsing, geen Olympische Spelen in Vancouver (2010), een troosteloze exit. Verguisd en uitgespuwd in eigen land, waar ze sinds 1992 gefêteerd werd. Een gebroken relatie, zelfmoordgedachten... Tot hematologen en oncologen een milde vorm van sferocytose vaststelden, een erfelijke bloedziekte die haar hoge bloedwaarden verklaarden. Meer dan honderd schaatsers betuigden in een petitie hun steun in haar zoektocht naar eerherstel, waarbij een team van gerenommeerde advocaten om en bij de vier miljoen euro van de ISU en de Duitse schaatsbond eist.Schop onder de kontIn januari volgt een definitieve uitspraak, maar de medailles die ze het voorbije jaar al pakte, beschouwt ze "als een schop onder de kont van de ISU". En haar honger is nog niet gestild: na vijf gouden, twee zilveren en twee bronzen medailles, wil ze in Sotsji haar tiende olympische plak. Nooit zal een medaille méér geblonken hebben...(CT)