Is met de voorstelling van je autobiografie de tijd aangebroken om de balans op te maken van je sportieve carrière?

John-John Dohmen: 'Ik speel nog steeds, maar je kan wel stellen dat ik met dit boek toch in de laatste fase van mijn carrière als topsporter ben beland. Op sportief vlak is een gouden medaille op de Olympische Spelen het allerhoogste wat je kan bereiken. Het is een beetje de bekroning van je carrière. En ik heb dat bereikt. Ik durf zelfs te zeggen dat mijn leven nu compleet is, ook als ik nog veel andere doelen in de toekomst zou bereiken. Het zal nooit hetzelfde zijn.'

Dat goud ligt nu achter je. Heb je nog dromen die je in de toekomst wil waarmaken?

Dohmen: 'Bij de Red Lions blijft de honger om alles te winnen erg groot. Dat blijft ons motiveren. Ales we geen doel meer hebben, waarom dan nog zoveel moeite doen? Als we die honger nu niet meer hadden en gewoon hadden gezegd 'we hebben alles gewonnen, het is goed geweest', dan was ik niet meer verder gegaan. Maar je hebt gelijk, iedere ploeg wil opnieuw van nul beginnen en de grootste doelen bereiken.

Je bent nu 34 jaar, hoe beeld jij je jouw afscheid voor?

Dohmen: 'Ik wil nog drie jaar spelen, zowel bij club als land. Het mooie van de gouden medaille is ook dat er nu niet veel druk meer op staat. Als de Spelen in Parijs beginnen, zal ik 36 jaar zijn, maar daar tussenin zitten ook nog veel leuke toernooien. Ik hou van het topsportleven en ik wil er nog het maximale uit halen, maar zonder me al te veel druk op te leggen.

In je autobiografie vertel je dat je vroeger voetballer wou worden. Nog geen spijt gekregen van je keuze voor hockey?

Dohmen: 'Neen, als ik mijn carrière nu bekijk, heb ik geen enkele spijt. Maar ik ben misschien wel een beetje jaloers als ik die voetballers zie spelen in volgepakte stadions. In het hockey kennen we die sfeer helemaal niet. Een van mijn dromen zou misschien nog zijn om ooit in die ambiance te mogen spelen.'

Heb je al plannen voor na je carrière?

Dohmen: 'Er staat nog niets vast, maar ik zou misschien wel coach willen worden. Ik heb met de beste trainers ter wereld gewerkt. Ik probeer het beste uit die allemaal te halen om me te kunnen ontwikkelen in dat domein. Maar ik denk er bijvoorbeeld ook aan om in de bedrijfswereld te gaan als de opportuniteit zich voordoet. Ik geef mezelf nog tijd.

'Ik geef sinds 5 jaar ook bedrijfsconferenties over onze ervaring als topsporters, hoe wij als voorbeeld kunnen dienen voor mensen die vanaf nul beginnen, door te leren communiceren en samen te overleggen wat het beste kan werken. Eigenlijk zie ik alleen maar gelijkenissen tussen de topsport- en de bedrijvenwereld. Maar waar ik zal belanden, zal de tijd moeten uitwijzen.'

Door Caroline Lallemand

Is met de voorstelling van je autobiografie de tijd aangebroken om de balans op te maken van je sportieve carrière?John-John Dohmen: 'Ik speel nog steeds, maar je kan wel stellen dat ik met dit boek toch in de laatste fase van mijn carrière als topsporter ben beland. Op sportief vlak is een gouden medaille op de Olympische Spelen het allerhoogste wat je kan bereiken. Het is een beetje de bekroning van je carrière. En ik heb dat bereikt. Ik durf zelfs te zeggen dat mijn leven nu compleet is, ook als ik nog veel andere doelen in de toekomst zou bereiken. Het zal nooit hetzelfde zijn.'Dat goud ligt nu achter je. Heb je nog dromen die je in de toekomst wil waarmaken? Dohmen: 'Bij de Red Lions blijft de honger om alles te winnen erg groot. Dat blijft ons motiveren. Ales we geen doel meer hebben, waarom dan nog zoveel moeite doen? Als we die honger nu niet meer hadden en gewoon hadden gezegd 'we hebben alles gewonnen, het is goed geweest', dan was ik niet meer verder gegaan. Maar je hebt gelijk, iedere ploeg wil opnieuw van nul beginnen en de grootste doelen bereiken. Je bent nu 34 jaar, hoe beeld jij je jouw afscheid voor?Dohmen: 'Ik wil nog drie jaar spelen, zowel bij club als land. Het mooie van de gouden medaille is ook dat er nu niet veel druk meer op staat. Als de Spelen in Parijs beginnen, zal ik 36 jaar zijn, maar daar tussenin zitten ook nog veel leuke toernooien. Ik hou van het topsportleven en ik wil er nog het maximale uit halen, maar zonder me al te veel druk op te leggen.In je autobiografie vertel je dat je vroeger voetballer wou worden. Nog geen spijt gekregen van je keuze voor hockey?Dohmen: 'Neen, als ik mijn carrière nu bekijk, heb ik geen enkele spijt. Maar ik ben misschien wel een beetje jaloers als ik die voetballers zie spelen in volgepakte stadions. In het hockey kennen we die sfeer helemaal niet. Een van mijn dromen zou misschien nog zijn om ooit in die ambiance te mogen spelen.'Heb je al plannen voor na je carrière?Dohmen: 'Er staat nog niets vast, maar ik zou misschien wel coach willen worden. Ik heb met de beste trainers ter wereld gewerkt. Ik probeer het beste uit die allemaal te halen om me te kunnen ontwikkelen in dat domein. Maar ik denk er bijvoorbeeld ook aan om in de bedrijfswereld te gaan als de opportuniteit zich voordoet. Ik geef mezelf nog tijd. 'Ik geef sinds 5 jaar ook bedrijfsconferenties over onze ervaring als topsporters, hoe wij als voorbeeld kunnen dienen voor mensen die vanaf nul beginnen, door te leren communiceren en samen te overleggen wat het beste kan werken. Eigenlijk zie ik alleen maar gelijkenissen tussen de topsport- en de bedrijvenwereld. Maar waar ik zal belanden, zal de tijd moeten uitwijzen.'Door Caroline Lallemand