Snowboarder Seppe Smits (22) gaat zaterdag op voor een herkansing, nadat hij zich woensdag op het nippertje niet rechtstreeks kon plaatsen voor de finale slopestyle op de Olympische Winterspelen in Sotsji.

Het halen van de finale en vervolgens een medaille heeft volgens de jonge Vlaming niet te maken met geluk. 'Als snowboarder maak je het verschil door je regelmaat', zegt hij deze week nog in Knack. 'Ik ken veel jongens die bijna alle tricks al wel een keer hebben uitgevoerd. Maar dat je op een en dezelfde dag alle tricks kunt: zo veel geluk heeft niemand.'

Het is een jurysport. Gebeurt het quoteren altijd eerlijk?

Smits: Iedere wedstrijd is er wel één boarder die vindt dat hij te weinig punten kreeg, en vaak valt daar ook wel iets voor te zeggen. Tja. Hoe goed een sprong gelukt is, dat blijft onvermijdelijk een beetje subjectief. Ik hoop maar dat het mij niet overkomt, en zeker niet op de Olympische Spelen.

Hoe groot is de kans dat jij in Sotsji een medaille behaalt?

Smits: Dat is moeilijk in te schatten. Er zit geen lijn in de uitslagen bij het snowboarden. Nu eens wint de ene, dan weer valt de andere niet te kloppen. Ik denk dat twintig van de dertig riders kans maken op een medaille, en daar hoor ik zelf ook bij. Dat is dus een kans op zeven, als ik goed kan tellen. Wie van die twintig zich het best aan de omstandigheden aanpast, wint. Die ene dag honderd procent klaar zijn: daar hangt alles van af.

Doe je sowieso de moeilijkste run die je kunt?

Smits: In de finale is het sowieso alles of niks. Je wint toch geen medaille op halve kracht en of ik nu tiende of vijfde eindig, maakt niet veel uit. Op veilig spelen en dan net naast het podium vallen: dat zou ik mezelf nooit vergeven. Het zou geweldig zijn om een medaille te halen. Ik word zot. (lacht) En ik niet alleen: ik woon in Westmalle en de burgemeester heeft al een groot feest met gratis trappistenbier beloofd als ik in Sotsji het podium haal. Bij een gouden medaille beloofde hij me zelfs een standbeeld. (JVB)

Snowboarder Seppe Smits (22) gaat zaterdag op voor een herkansing, nadat hij zich woensdag op het nippertje niet rechtstreeks kon plaatsen voor de finale slopestyle op de Olympische Winterspelen in Sotsji. Het halen van de finale en vervolgens een medaille heeft volgens de jonge Vlaming niet te maken met geluk. 'Als snowboarder maak je het verschil door je regelmaat', zegt hij deze week nog in Knack. 'Ik ken veel jongens die bijna alle tricks al wel een keer hebben uitgevoerd. Maar dat je op een en dezelfde dag alle tricks kunt: zo veel geluk heeft niemand.' Het is een jurysport. Gebeurt het quoteren altijd eerlijk?Smits: Iedere wedstrijd is er wel één boarder die vindt dat hij te weinig punten kreeg, en vaak valt daar ook wel iets voor te zeggen. Tja. Hoe goed een sprong gelukt is, dat blijft onvermijdelijk een beetje subjectief. Ik hoop maar dat het mij niet overkomt, en zeker niet op de Olympische Spelen. Hoe groot is de kans dat jij in Sotsji een medaille behaalt?Smits: Dat is moeilijk in te schatten. Er zit geen lijn in de uitslagen bij het snowboarden. Nu eens wint de ene, dan weer valt de andere niet te kloppen. Ik denk dat twintig van de dertig riders kans maken op een medaille, en daar hoor ik zelf ook bij. Dat is dus een kans op zeven, als ik goed kan tellen. Wie van die twintig zich het best aan de omstandigheden aanpast, wint. Die ene dag honderd procent klaar zijn: daar hangt alles van af. Doe je sowieso de moeilijkste run die je kunt? Smits: In de finale is het sowieso alles of niks. Je wint toch geen medaille op halve kracht en of ik nu tiende of vijfde eindig, maakt niet veel uit. Op veilig spelen en dan net naast het podium vallen: dat zou ik mezelf nooit vergeven. Het zou geweldig zijn om een medaille te halen. Ik word zot. (lacht) En ik niet alleen: ik woon in Westmalle en de burgemeester heeft al een groot feest met gratis trappistenbier beloofd als ik in Sotsji het podium haal. Bij een gouden medaille beloofde hij me zelfs een standbeeld. (JVB)