Lies Vandenberghe studeerde televisiejournalistiek aan de Howesthogeschool in Kortrijk. Daarna werd ze stagiaire en later reporter-videojournalist bij Royalty. Vervolgens verhuisde ze naar de radionieuwsdienst van Qmusic en sinds dit jaar is ze een schermgezicht bij VTM.

Achter de schermen leerde ze Maarten Breckx, eveneens sportanker, kennen. De twee trouwden in 2018 en hebben sinds vorig jaar een zoontje Georges.

Je bent begonnen als sportanker op een moment dat alles stilviel. Heb je gevloekt toen?

Lies Vandenberghe: "Het moeilijkste was mezelf schminken. (glimlacht) Het was inderdaad niet de meest evidente start. Er was ook niet veel volk op de redactie bij wie je even terechtkon voor een tweede opinie. Ik werd er alleszins wel meteen in gegooid. Langs de andere kant was dat misschien voor mij niet slecht. Ik ben al jaren bezig met algemeen nieuws, achter de schermen en voor de radio. Als sportanker kan ik er nu wat in rollen met breder sportnieuws."

"Wat misschien wel opvalt: op de sportredactie van VTM Nieuws ben ik de enige vrouw. Bij Het Laatste Nieuws heb je wel Valerie Hardie, als reporter. Met twee dus, tussen bijna vijftig mannen."

Vind je dat jammer?

Vandenberghe: "Ergens wel, ja. Maar ik zie het niet helemaal als negatief. Ken je Hugo Camps? Hij schreef de dag na mijn debuut een column over vrouwelijke sportankers. Vrouwen in de sportjournalistiek, why not?, schreef hij. Ik denk net als hem dat je in een nieuwsbulletin zeker een vrouwelijke touch kan zien. De accenten liggen anders, de aanpak soms ook. Meer aandacht voor vrouwelijke sporten, meer aandacht voor persoonlijke verhalen. Niet dat ik dat bewust doe, integendeel."

"Ik krijg vaak de vraag of ik zó veel over sport weet. Bijlange niet zo veel als Maarten bijvoorbeeld. (lacht) Hij is echt gepassioneerd, hij ademt sport. Het is ook niet mijn ambitie om expert te worden. Dat laat ik over aan anderen. Maar wat ik wel altijd doe, is nieuwsverhalen vertellen. Dat doe ik graag, en kan ik ook goed, denk ik."

Zie je jezelf als een voorbeeld voor jonge vrouwen in de sportjournalistiek?

Vandenberghe: "Hmm, ik heb daar nog niet zo over nagedacht. Niet echt. Dat is niet mijn bedoeling alleszins. Ik hoop natuurlijk dat er de komende jaren veel vrouwen bij komen. Maar misschien schrikt het wel een beetje af. De sportwereld is, draai of keer het hoe je wil, nog altijd een mannenwereld. Maar zoals ik zei, vrouwen kunnen het heel anders aanpakken. Mannen gaan vaak heel technisch in op wat er gebeurt en kunnen daar over blijven doorbomen. Terwijl je perfect het persoonlijke, het menselijke, het verhalende kan belichten. Het hoeft niet zo technisch of moeilijk te zijn. Integendeel."

Olaf Verhaeghe

Lies Vandenberghe studeerde televisiejournalistiek aan de Howesthogeschool in Kortrijk. Daarna werd ze stagiaire en later reporter-videojournalist bij Royalty. Vervolgens verhuisde ze naar de radionieuwsdienst van Qmusic en sinds dit jaar is ze een schermgezicht bij VTM.Achter de schermen leerde ze Maarten Breckx, eveneens sportanker, kennen. De twee trouwden in 2018 en hebben sinds vorig jaar een zoontje Georges. Je bent begonnen als sportanker op een moment dat alles stilviel. Heb je gevloekt toen?Lies Vandenberghe: "Het moeilijkste was mezelf schminken. (glimlacht) Het was inderdaad niet de meest evidente start. Er was ook niet veel volk op de redactie bij wie je even terechtkon voor een tweede opinie. Ik werd er alleszins wel meteen in gegooid. Langs de andere kant was dat misschien voor mij niet slecht. Ik ben al jaren bezig met algemeen nieuws, achter de schermen en voor de radio. Als sportanker kan ik er nu wat in rollen met breder sportnieuws.""Wat misschien wel opvalt: op de sportredactie van VTM Nieuws ben ik de enige vrouw. Bij Het Laatste Nieuws heb je wel Valerie Hardie, als reporter. Met twee dus, tussen bijna vijftig mannen."Vind je dat jammer?Vandenberghe: "Ergens wel, ja. Maar ik zie het niet helemaal als negatief. Ken je Hugo Camps? Hij schreef de dag na mijn debuut een column over vrouwelijke sportankers. Vrouwen in de sportjournalistiek, why not?, schreef hij. Ik denk net als hem dat je in een nieuwsbulletin zeker een vrouwelijke touch kan zien. De accenten liggen anders, de aanpak soms ook. Meer aandacht voor vrouwelijke sporten, meer aandacht voor persoonlijke verhalen. Niet dat ik dat bewust doe, integendeel." "Ik krijg vaak de vraag of ik zó veel over sport weet. Bijlange niet zo veel als Maarten bijvoorbeeld. (lacht) Hij is echt gepassioneerd, hij ademt sport. Het is ook niet mijn ambitie om expert te worden. Dat laat ik over aan anderen. Maar wat ik wel altijd doe, is nieuwsverhalen vertellen. Dat doe ik graag, en kan ik ook goed, denk ik."Zie je jezelf als een voorbeeld voor jonge vrouwen in de sportjournalistiek?Vandenberghe: "Hmm, ik heb daar nog niet zo over nagedacht. Niet echt. Dat is niet mijn bedoeling alleszins. Ik hoop natuurlijk dat er de komende jaren veel vrouwen bij komen. Maar misschien schrikt het wel een beetje af. De sportwereld is, draai of keer het hoe je wil, nog altijd een mannenwereld. Maar zoals ik zei, vrouwen kunnen het heel anders aanpakken. Mannen gaan vaak heel technisch in op wat er gebeurt en kunnen daar over blijven doorbomen. Terwijl je perfect het persoonlijke, het menselijke, het verhalende kan belichten. Het hoeft niet zo technisch of moeilijk te zijn. Integendeel." Olaf Verhaeghe