Het seizoen is nog maar net begonnen en meteen verbaasde een Belg de hele golfwereld. Op het sterk bezette toernooi van Abu Dhabi gaf Thomas Pieters absolute toppers als Rory McIlroy en Jordan Spieth, de twee beste en meest constante golfers van vorig jaar, het nakijken. Enkel de Amerikaan Rickie Fowler kon onze landgenoot voorblijven, al scheelde ook dát slechts een haar. Op de laatste hole op de finale dag miste Pieters de putt voor een gelijke stand maar op enkele centimeters na. Een héél straffe prestatie was het van de Nijlenaar, die in de verre woestijn pas zijn eerste toernooi van het nieuwe seizoen speelde na twee maanden inactiviteit. Zijn naam ging over de tong bij alle aanwezige analisten. En wat hen vooral opviel: Pieters heeft nog ruimte voor progressie.

Beter geworden

De zelfbewuste Belg stond in zijn debuutjaar 2014 in de eerste plaats te boek als een long hitter: net als Nicolas Colsaerts beschikt hij over een fenomenaal lange drive. Maar terwijl Colsaerts zijn talent nooit helemaal wist te benutten, mede beperkt door een iets te 'Europese' bon vivantmentaliteit, is Pieters een trainingsbeest met een enorme focus en energie. Dat hij in de VS opgeleid werd, is daar niet vreemd aan.

Met het golfteam van de University of Illinois stond hij geregeld oog in oog met generatiegenoot Jordan Spieth, en niet al te vaak als verliezer. Wat Spieth kan, kan ik ook, redeneert Pieters dus -en niet geheel ten onrechte. Hij werkte vorig jaar aan zijn korte spel en zijn tweede slag, wat tot een veel grotere regelmaat leidde. Resultaat: eind vorig jaar won Pieters de KLM Open en de Czech Masters in een en dezelfde maand.

Kansen in Rio

Voor 2016, nog altijd maar zijn derde jaar als progolfer, stelde Pieters twee duidelijke doelen: zich tonen op een major (op 14 juli maakt hij zijn debuut op The Open in Engeland) en een medaille halen op de Spelen in Rio -waar golf voor het eerst sinds 1904 weer op het programma staat van de IOC. Geen onrealistische doelen, dat bewees Pieters met zijn tweede plek in Abu Dhabi. Wie daar de toppers kan voorblijven, kan dat even goed op een ander terrein. Het is zelfs zo dat hij dankzij zijn Belgisch paspoort meer kans maakt op een ereplaats in Rio dan tijdens The Open.

Op de Spelen mogen er immers maar zestig deelnemers meedoen: de top 15 op de wereldranking, aangevuld met de rest van het klassement, waarbij een limiet geldt van maximum van twee deelnemers per land. Dat sluit meteen een heel deel van de Amerikaanse, Australische en Britse toppers uit. Pieters is dus al zeker van deelname en ziet ook nog eens de helft van de concurrentie geëlimineerd. Misschien wordt Thomas Pieters straks zo de meest onverwachte Olympische held die de Belgische sportfans eind augustus op de luchthaven van Zaventem mogen fêteren.

Al laten we hem nu eerst nog in intieme kring zijn 24ste verjaardag vieren. Gelukkige verjaardag, Thomas, en live the dream!

Het seizoen is nog maar net begonnen en meteen verbaasde een Belg de hele golfwereld. Op het sterk bezette toernooi van Abu Dhabi gaf Thomas Pieters absolute toppers als Rory McIlroy en Jordan Spieth, de twee beste en meest constante golfers van vorig jaar, het nakijken. Enkel de Amerikaan Rickie Fowler kon onze landgenoot voorblijven, al scheelde ook dát slechts een haar. Op de laatste hole op de finale dag miste Pieters de putt voor een gelijke stand maar op enkele centimeters na. Een héél straffe prestatie was het van de Nijlenaar, die in de verre woestijn pas zijn eerste toernooi van het nieuwe seizoen speelde na twee maanden inactiviteit. Zijn naam ging over de tong bij alle aanwezige analisten. En wat hen vooral opviel: Pieters heeft nog ruimte voor progressie. De zelfbewuste Belg stond in zijn debuutjaar 2014 in de eerste plaats te boek als een long hitter: net als Nicolas Colsaerts beschikt hij over een fenomenaal lange drive. Maar terwijl Colsaerts zijn talent nooit helemaal wist te benutten, mede beperkt door een iets te 'Europese' bon vivantmentaliteit, is Pieters een trainingsbeest met een enorme focus en energie. Dat hij in de VS opgeleid werd, is daar niet vreemd aan. Met het golfteam van de University of Illinois stond hij geregeld oog in oog met generatiegenoot Jordan Spieth, en niet al te vaak als verliezer. Wat Spieth kan, kan ik ook, redeneert Pieters dus -en niet geheel ten onrechte. Hij werkte vorig jaar aan zijn korte spel en zijn tweede slag, wat tot een veel grotere regelmaat leidde. Resultaat: eind vorig jaar won Pieters de KLM Open en de Czech Masters in een en dezelfde maand.Voor 2016, nog altijd maar zijn derde jaar als progolfer, stelde Pieters twee duidelijke doelen: zich tonen op een major (op 14 juli maakt hij zijn debuut op The Open in Engeland) en een medaille halen op de Spelen in Rio -waar golf voor het eerst sinds 1904 weer op het programma staat van de IOC. Geen onrealistische doelen, dat bewees Pieters met zijn tweede plek in Abu Dhabi. Wie daar de toppers kan voorblijven, kan dat even goed op een ander terrein. Het is zelfs zo dat hij dankzij zijn Belgisch paspoort meer kans maakt op een ereplaats in Rio dan tijdens The Open.Op de Spelen mogen er immers maar zestig deelnemers meedoen: de top 15 op de wereldranking, aangevuld met de rest van het klassement, waarbij een limiet geldt van maximum van twee deelnemers per land. Dat sluit meteen een heel deel van de Amerikaanse, Australische en Britse toppers uit. Pieters is dus al zeker van deelname en ziet ook nog eens de helft van de concurrentie geëlimineerd. Misschien wordt Thomas Pieters straks zo de meest onverwachte Olympische held die de Belgische sportfans eind augustus op de luchthaven van Zaventem mogen fêteren. Al laten we hem nu eerst nog in intieme kring zijn 24ste verjaardag vieren. Gelukkige verjaardag, Thomas, en live the dream!