Het was de meest gehypete basketbalmatch van het jaar tot nu toe, inclusief die in de NBA: de clash op 20 februari tussen de North Carolina Tar Heels en de Duke Blue Devils. Niet alleen wegens de grote rivaliteit tussen beide universiteitsteams, vooral omdat ene Zion Williamson er voor de zoveelste keer de monden van de kijkers en toeschouwers zou doen openvallen.

Tickets gingen op de tweedehandsmarkt voor gemiddeld 2600 dollar van de hand - alleen voor zitjes op de Superbowl werd meer betaald -, miljoenen Amerikanen zaten voor de buis, en aan de zijlijn van het Cameron Indoor Stadium nam zelfs ex-president/basketbalfan Barack Obama plaats. Hij wilde live de flitsende dunks van de jongste zendeling van de Kryptonplaneet aanschouwen. Nochtans meet die 'slechts' 2 meter, maar hij legt wel 129 kilogram spieren in de weegschaal - een Superman met een bovenmenselijke explosiviteit, snelheid en sprongkracht.

De hype werd echter een anticlimax toen Williamson na amper 33 seconden uitgleed, en daarbij zijn linkerschoen scheurde. Het filmpje van Obama die, vingerwijzend, roept: ' He broke his shoe!' ging viraal. Net als de beelden van Zion die grimassend naar de bank stapte, met een knieblessure.

Niet alleen de schoen ontplofte, ook de sociale media. Ongeloof, dat zoiets op zó'n moment kon gebeuren. En natuurlijk leedvermaak met Nike. Een marketingramp immers voor de schoenenfabrikant. Dat bleek al de volgende dag toen Nikes aandeel op de beurs bijna twee procent zakte.

Toeval? Misschien, maar het Amerikaanse sportmerk verstuurde wel meteen een persbericht, om Williamson spoedig herstel te wensen (zoals ook Obama op Twitter deed), en om te benadrukken dat dit een 'geïsoleerd incident' was. Topdesigners van Nike reisden ook naar Durham, North Carolina, om de gescheurde PG 2.5-sneakers te onderzoeken. En diezelfde ontwerpers trokken daarna naar China om het productieproces van Williamsons nieuwe schoenen met eigen ogen te controleren.

Intussen barstte in de VS een discussie los over wat de achttienjarige vedette moest doen: na zijn revalidatie weer spelen, en Duke University tijdens het zeer gemediatiseerde NCAA-toernooi - bijgenaamd March Madness, dat vorige week begon - richting nationale titel leiden? Of aan de kant blijven, om elk blessurerisico uit te sluiten, in het zicht van de NBA-draft van eind juni?

Het stond/staat immers vast Williamson daar als nummer één gekozen zal worden, als speler met het grootste potentieel sinds ene LeBron James in... 2003. En waarom dat op het spel zetten voor een NCAA-titel waar Williamson geen dollar voor opstrijkt? Als collegespeler mag je immers geen cent, noch qua salaris, noch qua sponsordeals, verdienen - ook dat debat werd na het Schoenincident nog eens opgerakeld. Net als de discussie over de one and done-regel, die bepaalt dat elke highschoolspeler minstens één jaar in college actief geweest moet zijn voor hij gedraft kan worden. En niet, zoals onder meer Kobe Bryant indertijd, rechtstreeks mag overstappen naar de NBA.

Geen shut down

Williamson wilde van een 'shut down' echter niet weten: March Madness missen? No way. En zei hij: 'Ik ben een engagement aangegaan met mijn ploeggenoten. Ik zou een slecht persoon zijn als ik dat nu zou verbreken.' Zion benadrukte bovendien dat hij zelfs zonder de one and done-regel een seizoen bij de Duke Blue Devils zou hebben gespeeld - goed beseffende dat de hype rond zijn persoon pas de laatste maanden echt losbarstte. Vorige zomer werd Williamson immers nog niet genoemd als de unanieme nummer-1-keuze voor de NBA-draft. Pas toen hij dit seizoen met fenomenale cijfers en vooral verwoestende dunks uitpakte, rees zijn ster richting zenit.

Duizenden YouTubefilmpjes zijn intussen te zien met Zions highlights. Zoals ook van zijn eerste wedstrijd bij zijn terugkeer na zijn knieblessure, op 15 maart. Eén dunk werd tijdens de live-uitzending négen keer herhaald. En natuurlijk werden ook zijn op maat gemaakte, nieuwe Nikeschoenen (van de Kyrie Irving-lijn) uitgebreid in beeld gebracht - goed voor enkele honderdduizenden dollars aan publicitaire return. Nochtans sloot Williamson, wegens reglementair verboden, nog geen verbintenis met Nike. Dat heeft enkel een miljoenencontract met Duke University.

Begin maart ontplofte Instagram dan ook opnieuw toen de jonge basketbalgod een filmpje postte waarin hij een Adidasoutfit droeg. 'Onderhandelingen', reageerden sportmarketeers, om de prijs van het contract met (wellicht) Nike op te drijven. Dat schatten ze op zo'n honderd miljoen dollar, tien miljoen meer dan Nike in 2003 op tafel legde voor de rookie LeBron James.

Die ging tijdens dit NBA-seizoen niet toevallig ook al ter plekke Zion bekijken in North Carolina, als glijmiddel richting een mogelijk contract bij Klutch Sports, van zijn agent Rich Paul. Maar ook Roc Nation, het agentschap van rapper Jay-Z dat onder meer Romelu Lukaku en Kevin De Bruyne in zijn portefeuille heeft, aast op de Amerikaanse posterboy, volgens experts de meest begeerde jonge sportpersoonlijkheid over álle sporten. Nu al voorspellen ze dat Williamson, als zijn komeet in de NBA blijft stijgen én zijn Supermanlichaam intact blijft, hij in de economische stratosfeer van James en zelfs Michael Jordan zal terechtkomen. Richting een fortuin van meer dan één miljárd dollar.

Evenzeer als fenomenale fysieke gaven en basketbaltalent bezit Zion immers het charisma, de welbespraaktheid én de intelligentie om in deze socialemediatijden ook naast het parket tot een wereldwijde vedette uit te groeien - voor zover hij dat nu al niet is. Op Instagram heeft Williamson nu al 2,8 miljoen volgers, 1,2 miljoen meer dan bijvoorbeeld Vincent Kompany.

Dat volgersaantal zal nog exponentieel toenemen als Zion eind juni als nummer één gedraft wordt. Een keuze die het NBA-landschap op korte en lange termijn kan/zal veranderen, afhankelijk van welke club het geluk heeft om als eerste te mogen kiezen. Een kleine franchise kan, met Williamson als piloot, zo richting de top van de NBA vliegen, zoals de Cleveland Cavaliers met LeBron James deden. Maar hem ook als wisselstuk gebruiken in een trade voor een oudere superster, met name Anthony Davis (die weg wil bij New Orleans).

Eén ding lijkt zeker: het Ziontijdperk is coming. En dat beseft hij zelf heel goed: 'Ik keek in de spiegel en zei: dit is het leven dat ik wil leiden.' De hele sportwereld zal er van kunnen genieten.

Het was de meest gehypete basketbalmatch van het jaar tot nu toe, inclusief die in de NBA: de clash op 20 februari tussen de North Carolina Tar Heels en de Duke Blue Devils. Niet alleen wegens de grote rivaliteit tussen beide universiteitsteams, vooral omdat ene Zion Williamson er voor de zoveelste keer de monden van de kijkers en toeschouwers zou doen openvallen. Tickets gingen op de tweedehandsmarkt voor gemiddeld 2600 dollar van de hand - alleen voor zitjes op de Superbowl werd meer betaald -, miljoenen Amerikanen zaten voor de buis, en aan de zijlijn van het Cameron Indoor Stadium nam zelfs ex-president/basketbalfan Barack Obama plaats. Hij wilde live de flitsende dunks van de jongste zendeling van de Kryptonplaneet aanschouwen. Nochtans meet die 'slechts' 2 meter, maar hij legt wel 129 kilogram spieren in de weegschaal - een Superman met een bovenmenselijke explosiviteit, snelheid en sprongkracht. De hype werd echter een anticlimax toen Williamson na amper 33 seconden uitgleed, en daarbij zijn linkerschoen scheurde. Het filmpje van Obama die, vingerwijzend, roept: ' He broke his shoe!' ging viraal. Net als de beelden van Zion die grimassend naar de bank stapte, met een knieblessure. Niet alleen de schoen ontplofte, ook de sociale media. Ongeloof, dat zoiets op zó'n moment kon gebeuren. En natuurlijk leedvermaak met Nike. Een marketingramp immers voor de schoenenfabrikant. Dat bleek al de volgende dag toen Nikes aandeel op de beurs bijna twee procent zakte. Toeval? Misschien, maar het Amerikaanse sportmerk verstuurde wel meteen een persbericht, om Williamson spoedig herstel te wensen (zoals ook Obama op Twitter deed), en om te benadrukken dat dit een 'geïsoleerd incident' was. Topdesigners van Nike reisden ook naar Durham, North Carolina, om de gescheurde PG 2.5-sneakers te onderzoeken. En diezelfde ontwerpers trokken daarna naar China om het productieproces van Williamsons nieuwe schoenen met eigen ogen te controleren. Intussen barstte in de VS een discussie los over wat de achttienjarige vedette moest doen: na zijn revalidatie weer spelen, en Duke University tijdens het zeer gemediatiseerde NCAA-toernooi - bijgenaamd March Madness, dat vorige week begon - richting nationale titel leiden? Of aan de kant blijven, om elk blessurerisico uit te sluiten, in het zicht van de NBA-draft van eind juni? Het stond/staat immers vast Williamson daar als nummer één gekozen zal worden, als speler met het grootste potentieel sinds ene LeBron James in... 2003. En waarom dat op het spel zetten voor een NCAA-titel waar Williamson geen dollar voor opstrijkt? Als collegespeler mag je immers geen cent, noch qua salaris, noch qua sponsordeals, verdienen - ook dat debat werd na het Schoenincident nog eens opgerakeld. Net als de discussie over de one and done-regel, die bepaalt dat elke highschoolspeler minstens één jaar in college actief geweest moet zijn voor hij gedraft kan worden. En niet, zoals onder meer Kobe Bryant indertijd, rechtstreeks mag overstappen naar de NBA. Williamson wilde van een 'shut down' echter niet weten: March Madness missen? No way. En zei hij: 'Ik ben een engagement aangegaan met mijn ploeggenoten. Ik zou een slecht persoon zijn als ik dat nu zou verbreken.' Zion benadrukte bovendien dat hij zelfs zonder de one and done-regel een seizoen bij de Duke Blue Devils zou hebben gespeeld - goed beseffende dat de hype rond zijn persoon pas de laatste maanden echt losbarstte. Vorige zomer werd Williamson immers nog niet genoemd als de unanieme nummer-1-keuze voor de NBA-draft. Pas toen hij dit seizoen met fenomenale cijfers en vooral verwoestende dunks uitpakte, rees zijn ster richting zenit. Duizenden YouTubefilmpjes zijn intussen te zien met Zions highlights. Zoals ook van zijn eerste wedstrijd bij zijn terugkeer na zijn knieblessure, op 15 maart. Eén dunk werd tijdens de live-uitzending négen keer herhaald. En natuurlijk werden ook zijn op maat gemaakte, nieuwe Nikeschoenen (van de Kyrie Irving-lijn) uitgebreid in beeld gebracht - goed voor enkele honderdduizenden dollars aan publicitaire return. Nochtans sloot Williamson, wegens reglementair verboden, nog geen verbintenis met Nike. Dat heeft enkel een miljoenencontract met Duke University. Begin maart ontplofte Instagram dan ook opnieuw toen de jonge basketbalgod een filmpje postte waarin hij een Adidasoutfit droeg. 'Onderhandelingen', reageerden sportmarketeers, om de prijs van het contract met (wellicht) Nike op te drijven. Dat schatten ze op zo'n honderd miljoen dollar, tien miljoen meer dan Nike in 2003 op tafel legde voor de rookie LeBron James. Die ging tijdens dit NBA-seizoen niet toevallig ook al ter plekke Zion bekijken in North Carolina, als glijmiddel richting een mogelijk contract bij Klutch Sports, van zijn agent Rich Paul. Maar ook Roc Nation, het agentschap van rapper Jay-Z dat onder meer Romelu Lukaku en Kevin De Bruyne in zijn portefeuille heeft, aast op de Amerikaanse posterboy, volgens experts de meest begeerde jonge sportpersoonlijkheid over álle sporten. Nu al voorspellen ze dat Williamson, als zijn komeet in de NBA blijft stijgen én zijn Supermanlichaam intact blijft, hij in de economische stratosfeer van James en zelfs Michael Jordan zal terechtkomen. Richting een fortuin van meer dan één miljárd dollar. Evenzeer als fenomenale fysieke gaven en basketbaltalent bezit Zion immers het charisma, de welbespraaktheid én de intelligentie om in deze socialemediatijden ook naast het parket tot een wereldwijde vedette uit te groeien - voor zover hij dat nu al niet is. Op Instagram heeft Williamson nu al 2,8 miljoen volgers, 1,2 miljoen meer dan bijvoorbeeld Vincent Kompany. Dat volgersaantal zal nog exponentieel toenemen als Zion eind juni als nummer één gedraft wordt. Een keuze die het NBA-landschap op korte en lange termijn kan/zal veranderen, afhankelijk van welke club het geluk heeft om als eerste te mogen kiezen. Een kleine franchise kan, met Williamson als piloot, zo richting de top van de NBA vliegen, zoals de Cleveland Cavaliers met LeBron James deden. Maar hem ook als wisselstuk gebruiken in een trade voor een oudere superster, met name Anthony Davis (die weg wil bij New Orleans). Eén ding lijkt zeker: het Ziontijdperk is coming. En dat beseft hij zelf heel goed: 'Ik keek in de spiegel en zei: dit is het leven dat ik wil leiden.' De hele sportwereld zal er van kunnen genieten.