In Peking liepen ze op dat WK nochtans geen slechte tijden (respectievelijk 44.74 en 44.67), alleen deed een nieuwe generatie jongeren nog veel beter dan de nu 28-jarige tweeling. Zelfs hun persoonlijk record (44.56 en 44.43) zal niet meer volstaan voor een olympische finale.

Bovendien kwamen Kevin en Jonathan dit jaar niet eens in de buurt: met respectievelijk 45.17 (begin mei in Kingston) en 45.34 (in juli in Heusden) staan ze pas 34e en 47e op de wereldranglijst. Beiden worden immers al het hele jaar geplaagd door blessures. Jonathan kon in het voorjaar zes weken niet op snelheid en explosiviteit trainen, en Kevin kon de voorbije weken zelfs niet voluit gaan wegens een aanslepende voetontsteking. Een blessure die vader/coach Borlée "niet dramatisch, wel onrustwekkend" noemde. Een race kan zijn zoon wel lopen, op adrenaline, maar meerdere wordt problematisch. En dan wordt zelfs een halve finale misschien moeilijk.

Dus rijst de vraag: moeten Jonathan en Kevin hun individuele competitie niet laten vallen en alles zeten op de 4x400 meter, om met frisse benen aan de start van de aflossing te komen?

Wat ons betreft wel. Waarom je kapot lopen voor hoogstens een halve finaleplaats, als je per team een (al is het kleine) kans op een medaille hebt. Normaal zijn - als je de individuele tijden optelt - de VS en de Caraïbische landen te sterk, maar op de 4x400 telt ook het tactisch plan. En niemand die dát beter kan uitstippelen dan Jacques Borlée, een absolute meester op dat vlak. Kiezen is niet altijd verliezen.

Competitie: vrijdag 12/8 reeksen vanaf 2.05 uur, zaterdag 13/8 halve finale vanaf 1.30 uur, zondag 14/8 (weinig waarschijnlijke finale) om 3 uur.

In Peking liepen ze op dat WK nochtans geen slechte tijden (respectievelijk 44.74 en 44.67), alleen deed een nieuwe generatie jongeren nog veel beter dan de nu 28-jarige tweeling. Zelfs hun persoonlijk record (44.56 en 44.43) zal niet meer volstaan voor een olympische finale.Bovendien kwamen Kevin en Jonathan dit jaar niet eens in de buurt: met respectievelijk 45.17 (begin mei in Kingston) en 45.34 (in juli in Heusden) staan ze pas 34e en 47e op de wereldranglijst. Beiden worden immers al het hele jaar geplaagd door blessures. Jonathan kon in het voorjaar zes weken niet op snelheid en explosiviteit trainen, en Kevin kon de voorbije weken zelfs niet voluit gaan wegens een aanslepende voetontsteking. Een blessure die vader/coach Borlée "niet dramatisch, wel onrustwekkend" noemde. Een race kan zijn zoon wel lopen, op adrenaline, maar meerdere wordt problematisch. En dan wordt zelfs een halve finale misschien moeilijk.Dus rijst de vraag: moeten Jonathan en Kevin hun individuele competitie niet laten vallen en alles zeten op de 4x400 meter, om met frisse benen aan de start van de aflossing te komen?Wat ons betreft wel. Waarom je kapot lopen voor hoogstens een halve finaleplaats, als je per team een (al is het kleine) kans op een medaille hebt. Normaal zijn - als je de individuele tijden optelt - de VS en de Caraïbische landen te sterk, maar op de 4x400 telt ook het tactisch plan. En niemand die dát beter kan uitstippelen dan Jacques Borlée, een absolute meester op dat vlak. Kiezen is niet altijd verliezen.