"Ik heb er nog geen woorden voor", sprak Van der Poel op het persmoment. "Ongelofelijk wat er gebeurd is. Niemand in de achtervolgende groep dacht nog aan winnen. We hadden een minuut achter op de grote namen. Net voor de Bemelerberg sprong ik weg en kwam ik in een groepje dat meteen ronddraaide. Een voor een hebben we alle andere renners nog opgeraapt. Ik reed van de ene verbazing in de andere. Niemand dacht nog aan de winst. En plots draaien we in die straat en zie ik dat we nog kunnen sprinten voor de zege. Ik was ook de enige die nog wou sprinten voor de overwinning en die nog durfde verliezen. Ik speelde gewoon alles of niets." "Eigenlijk zet ik die sprint van veel te ver aan, op 600 meter al of zo en op 300 of 400 meter zette ik vol aan. Dan verlies je normaal, maar ik win toch. Ik heb mezelf de hele dag ook verbaasd. Onderweg was het veel draaien en keren, heel hectisch deze Amstel Gold Race en ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik nog vooraan ben geraakt. Het besef moet nog komen. Dat ik deze wedstrijd nog kan winnen, ongelooflijk, en dat voor eigen volk. Het publiek was geweldig. Dit is de enige Nederlandse klassieker, precies alsof iedereen was buitengekomen en me aanvuurde. Dit is echt heel speciaal." . (Belga)