Na afloop van zijn sprintzege leek Cavendish helemaal nog niet hersteld van de inspanningen. "Ik ben steendood. Zo kapot", pufte hij met rood aangelopen hoofd. "220 kilometer in deze hitte en met deze wind? Ik ging diep, zo diep. Ik zat zo op de limiet. Op het einde ging het nog een beetje bergop. Garcia Cortina deed een goeie sprong. Gelukkig had ik Morkov om hem terug te trekken. Hij speelde het heel kalm." Diep in de finale ging 'Cav' nog in beeld aanleunen tegen andere renners. "Na de eerste rit kwamen de commissarissen me zeggen dat ik Bouhanni een kopstoot gegeven had. Maar dat was niet zo. Het probleem is dat ik zo'n smalle schouders heb dat, als ik aanleun met mijn schouders, het erop lijkt dat mijn hoofd dichtbij is. Dus toen er vandaag renners dichtbij mij kwamen, moest ik er echt aan denken om bij het leunen mijn hoofd niet te gebruiken. Terwijl dat eigenlijk het veiligste is." De 34e recordzege, die had volgens Cavendish niet veel meer betekenis dan de drie andere in deze Tour, of al die ervoor. "Dit is gewoon een ritzege in de Tour. Net zoals mijn eerste. Een rit winnen in de Tour: daarvan droomde ik als kind. En ik werkte er zo hard voor. We zien zo'n groei voor het wielrennen in Groot-Brittannië. Eigenlijk sinds ik hier rijd. Als één van mijn zeges de kinderen daar kan inspireren om de Tour of de Tour voor vrouwen te rijden, dan betekent dat het meeste voor me." (Belga)

Na afloop van zijn sprintzege leek Cavendish helemaal nog niet hersteld van de inspanningen. "Ik ben steendood. Zo kapot", pufte hij met rood aangelopen hoofd. "220 kilometer in deze hitte en met deze wind? Ik ging diep, zo diep. Ik zat zo op de limiet. Op het einde ging het nog een beetje bergop. Garcia Cortina deed een goeie sprong. Gelukkig had ik Morkov om hem terug te trekken. Hij speelde het heel kalm." Diep in de finale ging 'Cav' nog in beeld aanleunen tegen andere renners. "Na de eerste rit kwamen de commissarissen me zeggen dat ik Bouhanni een kopstoot gegeven had. Maar dat was niet zo. Het probleem is dat ik zo'n smalle schouders heb dat, als ik aanleun met mijn schouders, het erop lijkt dat mijn hoofd dichtbij is. Dus toen er vandaag renners dichtbij mij kwamen, moest ik er echt aan denken om bij het leunen mijn hoofd niet te gebruiken. Terwijl dat eigenlijk het veiligste is." De 34e recordzege, die had volgens Cavendish niet veel meer betekenis dan de drie andere in deze Tour, of al die ervoor. "Dit is gewoon een ritzege in de Tour. Net zoals mijn eerste. Een rit winnen in de Tour: daarvan droomde ik als kind. En ik werkte er zo hard voor. We zien zo'n groei voor het wielrennen in Groot-Brittannië. Eigenlijk sinds ik hier rijd. Als één van mijn zeges de kinderen daar kan inspireren om de Tour of de Tour voor vrouwen te rijden, dan betekent dat het meeste voor me." (Belga)