Devenyns is geen veelwinnaar. In 2009 won hij een rit in de Ronde van Oostenrijk, daarna moest hij zeven jaar wachten op zijn volgende overwinning. Dat werd de GP La Marseillaise in januari 2016, waarna dat jaar nog vier zeges volgden: een rit en de eindwinst in de Baloise Belgium Tour en een rit en de eindwinst in de Ronde van Wallonië. "Dit is een heel speciale dag voor mij", liet hij optekenen door zijn team Deceuninck - Quick-Step. "Ik hou heel veel van deze wedstrijd, ik hou van koersen in Australië en ik voel me hier altijd goed. Dat ik nu net hier mag juichen na een paar goede resultaten in het verleden (vierde in 2018, red) doet echt veel deugd. Het is niet alleen de overwinning die me plezier doet, maar ook het feit dat ik geschiedenis schrijf voor de ploeg maakt het speciaal: de 750e officiële zege sinds de oprichting van de ploeg in 2003." "Het was echt een agressieve wedstrijd van bij de start", vertelde hij nog. "Het peloton brak al vroeg in stukken en ik zat achteraan. Ik bleef kalm, het was nog vroeg en ik wist wel dat er een hergroepering zou volgen. Dat gebeurde en op twee ronden van het eind brak het opnieuw en zat ik wel vooraan. Daar was ik in de minderheid, als enige renner van de ploeg. Mitchelton-Scott had nog vijf renners in de eerste groep en ook Team Ineos had nog twee mannetjes. Maar ik had goede benen en vertrouwen in mezelf. Ja, het ging hard op die klim, maar ik bleef vooraan en toen Sivakov aanviel, sprong ik mee en gaf ik alles wat ik in me had. Ik was niet helemaal zeker, aangezien ik niet wist hoe snel Sivakov is in een sprint. Gelukkig had ik nog iets in de benen en pak ik de zege." (Belga)

Devenyns is geen veelwinnaar. In 2009 won hij een rit in de Ronde van Oostenrijk, daarna moest hij zeven jaar wachten op zijn volgende overwinning. Dat werd de GP La Marseillaise in januari 2016, waarna dat jaar nog vier zeges volgden: een rit en de eindwinst in de Baloise Belgium Tour en een rit en de eindwinst in de Ronde van Wallonië. "Dit is een heel speciale dag voor mij", liet hij optekenen door zijn team Deceuninck - Quick-Step. "Ik hou heel veel van deze wedstrijd, ik hou van koersen in Australië en ik voel me hier altijd goed. Dat ik nu net hier mag juichen na een paar goede resultaten in het verleden (vierde in 2018, red) doet echt veel deugd. Het is niet alleen de overwinning die me plezier doet, maar ook het feit dat ik geschiedenis schrijf voor de ploeg maakt het speciaal: de 750e officiële zege sinds de oprichting van de ploeg in 2003." "Het was echt een agressieve wedstrijd van bij de start", vertelde hij nog. "Het peloton brak al vroeg in stukken en ik zat achteraan. Ik bleef kalm, het was nog vroeg en ik wist wel dat er een hergroepering zou volgen. Dat gebeurde en op twee ronden van het eind brak het opnieuw en zat ik wel vooraan. Daar was ik in de minderheid, als enige renner van de ploeg. Mitchelton-Scott had nog vijf renners in de eerste groep en ook Team Ineos had nog twee mannetjes. Maar ik had goede benen en vertrouwen in mezelf. Ja, het ging hard op die klim, maar ik bleef vooraan en toen Sivakov aanviel, sprong ik mee en gaf ik alles wat ik in me had. Ik was niet helemaal zeker, aangezien ik niet wist hoe snel Sivakov is in een sprint. Gelukkig had ik nog iets in de benen en pak ik de zege." (Belga)