"Ik ben jammer genoeg niet meer over de finish kunnen rijden", legde Vromant na afloop uit. "Ik denk dat ze het podium al aan het opbouwen waren. Ik lag zeker ver achter, maar het was niet zo dat ik al gedubbeld was. Ik vind het wel spijtig dat ze het niet toelaten om over de finish te rijden." "In de eerste beklimming van zes ronden moest ik al lossen", analyseerde Vromant zijn race. "Dan voelde ik al dat het hopeloos was. Vermogensgewijs heb ik wel een heel sterke race gereden. Ik heb de hele wedstrijd een mooi tempo kunnen rijden en ook nog vrij veel renners kunnen oprapen. Ik ben ook voortdurend blijven eten en drinken. Ik wist dat dat belangrijk zou zijn in deze omstandigheden. Ik heb om eerlijk te zijn zo'n regenbuien nog nooit meegemaakt. Het water stroomde over de weg. Je moest die stromen proberen te vermijden om niet te schuiven. Ik ben gelukkig niet gevallen, maar ik heb ook geen onnodige risico's genomen. Ik zat toch in een verloren positie. Het was ook wel helemaal niet koud. Uiteindelijk vond ik het niet zo erg. Ik heb er met momenten zelfs van genoten." Vromant wist als C2-renner op voorhand dat een topprestatie in de gemengde wegrit moeilijk zou worden. "Dit was in principe een beetje een verplicht nummer. We zijn er een beetje om het peloton te vullen. Ik had er mij wel nog op gefocust op voorhand. Ik wilde Diederick (Schelfhout, red.), mijn kamergenoot, nog helpen. Hij was wel gefocust op deze wegrit. Ik vind het een beetje jammer dat ik hem niet heb kunnen helpen. Op het einde van de race kruiste ik hem nog en heb ik hem nog aangemoedigd. Hij wordt uiteindelijk achtste. Ik vind het wel jammer voor hem dat het niet gelukt is. Ik hoop uiteraard over drie jaar op de Paralympische Spelen in Parijs op een aparte wegrit in de C2-klasse. Het is moeilijk voor ons op deze manier, al hoor ik wel dat er een C2-renner (de Fransman Leaute, red.) brons heeft gepakt. Dat is heel knap." Voor Vromant komt er zo een einde aan tumultueuze Spelen. "Er is die teleurstelling van de diskwalificatie op de 3 km individuele achtervolging", vatte hij samen. "Daar had ik gehoopt op goud. Maar ik heb dat opzij kunnen zetten. Ik reed er ook goed en dat gaf ook wel vertrouwen. Ik heb mij dan gefocust op de tijdrit op de weg. Daar ging ik voor een medaille, op toch een zwaar parcours. En dat is gelukt met mijn zilveren plak. Ik heb daar de tijdrit van mijn leven gereden. Ik heb een medaille en ben dus alles bij elkaar genomen tevreden." (Belga)

"Ik ben jammer genoeg niet meer over de finish kunnen rijden", legde Vromant na afloop uit. "Ik denk dat ze het podium al aan het opbouwen waren. Ik lag zeker ver achter, maar het was niet zo dat ik al gedubbeld was. Ik vind het wel spijtig dat ze het niet toelaten om over de finish te rijden." "In de eerste beklimming van zes ronden moest ik al lossen", analyseerde Vromant zijn race. "Dan voelde ik al dat het hopeloos was. Vermogensgewijs heb ik wel een heel sterke race gereden. Ik heb de hele wedstrijd een mooi tempo kunnen rijden en ook nog vrij veel renners kunnen oprapen. Ik ben ook voortdurend blijven eten en drinken. Ik wist dat dat belangrijk zou zijn in deze omstandigheden. Ik heb om eerlijk te zijn zo'n regenbuien nog nooit meegemaakt. Het water stroomde over de weg. Je moest die stromen proberen te vermijden om niet te schuiven. Ik ben gelukkig niet gevallen, maar ik heb ook geen onnodige risico's genomen. Ik zat toch in een verloren positie. Het was ook wel helemaal niet koud. Uiteindelijk vond ik het niet zo erg. Ik heb er met momenten zelfs van genoten." Vromant wist als C2-renner op voorhand dat een topprestatie in de gemengde wegrit moeilijk zou worden. "Dit was in principe een beetje een verplicht nummer. We zijn er een beetje om het peloton te vullen. Ik had er mij wel nog op gefocust op voorhand. Ik wilde Diederick (Schelfhout, red.), mijn kamergenoot, nog helpen. Hij was wel gefocust op deze wegrit. Ik vind het een beetje jammer dat ik hem niet heb kunnen helpen. Op het einde van de race kruiste ik hem nog en heb ik hem nog aangemoedigd. Hij wordt uiteindelijk achtste. Ik vind het wel jammer voor hem dat het niet gelukt is. Ik hoop uiteraard over drie jaar op de Paralympische Spelen in Parijs op een aparte wegrit in de C2-klasse. Het is moeilijk voor ons op deze manier, al hoor ik wel dat er een C2-renner (de Fransman Leaute, red.) brons heeft gepakt. Dat is heel knap." Voor Vromant komt er zo een einde aan tumultueuze Spelen. "Er is die teleurstelling van de diskwalificatie op de 3 km individuele achtervolging", vatte hij samen. "Daar had ik gehoopt op goud. Maar ik heb dat opzij kunnen zetten. Ik reed er ook goed en dat gaf ook wel vertrouwen. Ik heb mij dan gefocust op de tijdrit op de weg. Daar ging ik voor een medaille, op toch een zwaar parcours. En dat is gelukt met mijn zilveren plak. Ik heb daar de tijdrit van mijn leven gereden. Ik heb een medaille en ben dus alles bij elkaar genomen tevreden." (Belga)