De bal ging aan het rollen door een klacht met burgerlijke partijstelling van de weduwe van Erik De Vlaeminck. M.S. was verbolgen over een interview met meervoudig wereldkampioen en Belgisch kampioen veldrijden Roland Liboton in 'Deze Week' van 25 januari 2017. In dat artikel werd Erik De Vlaeminck, zevenvoudig wereldkampioen veldrijden bij de profs, in verband gebracht met dopinggebruik bij het behalen van zijn wereldtitels in 1970 en 1971. "Met 't spul in zijn kloten", klonk het letterlijk. De weduwe van De Vlaeminck trok daarop naar de rechtbank, maar de rechter in Veurne stelde vast dat laster en eerroof via de geschreven pers eigenlijk door het hof van assisen behandeld moet worden. In die omstandigheden was hij dus niet bevoegd om over die feiten te oordelen en hij sprak Liboton toen vrij. De procureur-generaal in Gent vond niet dat het aan een assisenhof was om te oordelen. "Het is een citaat opgetekend door een journalist, dus geen persmisdrijf." Maar tegelijk oordeelde ze ook dat het niet ging om laster, maar louter om een uitspraak om zijn eigen carrière beter in de verf te zetten. Volgens de advocate van de weduwe van De Vlaeminck ging het wel om leugens zonder bewijzen en wou Liboton enkel zijn overleden concurrent krenken. De advocaat van Liboton ontkende. "Het staat overal op internet, zelfs op Sporza. Wat mijn cliënt zegt, is iets wat algemeen geweten is. Maar hij heeft niemand willen kwetsen." In tegenstelling tot de rechtbank van Veurne verklaarde het hof in Gent zich wel bevoegd voor de zaak, maar het oordeelde dat Liboton opnieuw moest worden vrijgesproken. (Belga)

De bal ging aan het rollen door een klacht met burgerlijke partijstelling van de weduwe van Erik De Vlaeminck. M.S. was verbolgen over een interview met meervoudig wereldkampioen en Belgisch kampioen veldrijden Roland Liboton in 'Deze Week' van 25 januari 2017. In dat artikel werd Erik De Vlaeminck, zevenvoudig wereldkampioen veldrijden bij de profs, in verband gebracht met dopinggebruik bij het behalen van zijn wereldtitels in 1970 en 1971. "Met 't spul in zijn kloten", klonk het letterlijk. De weduwe van De Vlaeminck trok daarop naar de rechtbank, maar de rechter in Veurne stelde vast dat laster en eerroof via de geschreven pers eigenlijk door het hof van assisen behandeld moet worden. In die omstandigheden was hij dus niet bevoegd om over die feiten te oordelen en hij sprak Liboton toen vrij. De procureur-generaal in Gent vond niet dat het aan een assisenhof was om te oordelen. "Het is een citaat opgetekend door een journalist, dus geen persmisdrijf." Maar tegelijk oordeelde ze ook dat het niet ging om laster, maar louter om een uitspraak om zijn eigen carrière beter in de verf te zetten. Volgens de advocate van de weduwe van De Vlaeminck ging het wel om leugens zonder bewijzen en wou Liboton enkel zijn overleden concurrent krenken. De advocaat van Liboton ontkende. "Het staat overal op internet, zelfs op Sporza. Wat mijn cliënt zegt, is iets wat algemeen geweten is. Maar hij heeft niemand willen kwetsen." In tegenstelling tot de rechtbank van Veurne verklaarde het hof in Gent zich wel bevoegd voor de zaak, maar het oordeelde dat Liboton opnieuw moest worden vrijgesproken. (Belga)