Hindley begon toen in Cernusco sul Naviglio met een kleine seconde voorsprong op Geoghegan Hart aan de tijdrit, maar de Brit snoepte uiteindelijk het roze af en hield 39 tellen voor op de Australiër die tweede werd, voor ploegmaat Wilco Kelderman. "Het is een geweldig gevoel om nu wel de roze trui te winnen", sprak hij in het flashinterview, "er gingen veel emoties door me heen onderweg, zeker ook omdat 2020 wat door mijn hoofd spookte. Eerlijk gezegd was ik er serieus op gebrand om het nu niet zover te laten komen en deze keer wel de eindwinst te pakken. Ongelooflijk dat ik het haal." Aan het tussenpunt bedroeg het verschil met Carapaz één seconde. "Het draaide heel goed, ik voelde me ook in orde op de fiets en ik had niet het gevoel dat ik aan het knokken was in die tijdrit. Toen ik dan het tijdverschil hoorde stel me dat enigszins gerust. Dus ik nam de afdaling zonder risico's en in het laatste stuk haalde ik nog eens alles uit de kast. Nu mocht ik in het roze die arena in. Geweldig. Ik moet zoveel mensen bedanken. Mijn team, mijn ploegmaten, mijn moeder is hier in Verona, mijn vriendin? Ik ben zo trots dat ik de eerste Australiër ben die het roze pak, ik ben trots op mijn land en dit betekent heel veel voor mij. Vorig jaar was zo'n pechjaar, ging er zoveel fout en nu maak ik het wel waar." (Belga)

Hindley begon toen in Cernusco sul Naviglio met een kleine seconde voorsprong op Geoghegan Hart aan de tijdrit, maar de Brit snoepte uiteindelijk het roze af en hield 39 tellen voor op de Australiër die tweede werd, voor ploegmaat Wilco Kelderman. "Het is een geweldig gevoel om nu wel de roze trui te winnen", sprak hij in het flashinterview, "er gingen veel emoties door me heen onderweg, zeker ook omdat 2020 wat door mijn hoofd spookte. Eerlijk gezegd was ik er serieus op gebrand om het nu niet zover te laten komen en deze keer wel de eindwinst te pakken. Ongelooflijk dat ik het haal." Aan het tussenpunt bedroeg het verschil met Carapaz één seconde. "Het draaide heel goed, ik voelde me ook in orde op de fiets en ik had niet het gevoel dat ik aan het knokken was in die tijdrit. Toen ik dan het tijdverschil hoorde stel me dat enigszins gerust. Dus ik nam de afdaling zonder risico's en in het laatste stuk haalde ik nog eens alles uit de kast. Nu mocht ik in het roze die arena in. Geweldig. Ik moet zoveel mensen bedanken. Mijn team, mijn ploegmaten, mijn moeder is hier in Verona, mijn vriendin? Ik ben zo trots dat ik de eerste Australiër ben die het roze pak, ik ben trots op mijn land en dit betekent heel veel voor mij. Vorig jaar was zo'n pechjaar, ging er zoveel fout en nu maak ik het wel waar." (Belga)