De wedstrijd in Montreal werd met twee rondes, en dus zo'n 500 hoogtemeters, verlengd en dat zorgde ervoor dat enkele snelle jongens de finale niet overleefden. Michael Matthews, winnaar van vrijdag en van de twee Canadese GP's vorig jaar, had geen antwoord in de benen na een versnelling bergop. Een elitegroepje met zo'n 15 renners scheidde zich af van de rest van het pak. Peter Sagan deed zijn deel van het werk in de finale, maar kwam daardoor niet aan sprinten toe en Van Avermaet reed de perfecte koers, liet anderen de kloofjes dichten en sprintte naar de zege. "Het was geen gemakkelijke sprint. Ik ben heel blij met deze zege, de voorbije maanden was ik een paar keer dicht bij de overwinning, maar lukte het net niet, maar vandaag dus wel. Dit was een lastige wedstrijd, met twee extra rondes dit jaar en dat liet zich voelen. Inderdaad, ik liet mijn ploeg wat minder werken dan in Quebec, je zag ons wat minder, maar dat was het plan. In zo'n koers is het beter om te te wachten, wat passief te rijden, ik rijd een goede koers en wachtte op mijn sprint, want ik wist dat ik op zo'n finish kans maak op de zege, zeker na zo'n zware koers." Is er een verschil tussen de zege van 2016 en die van 2019? "Het gevoel is zeker anders. Toen had ik met olympisch goud al een grote zege op zak. Dit is misschien wel mooier, want op deze overwinning heb ik lang moeten wachten, dus dit voelt echt heel goed. Het was belangrijk om hier met een goede conditie te starten en die heb ik ook. Vrijdag werd ik derde, nu win ik, ik ben klaar voor het WK." . (Belga)