"Het duurde een tijd voor ik me goed voelde in de race. Maar ik wist nog van de voorbije jaren dat het hier een 'mental game' is. In de laatste vier ronden, toen de adrenaline de bovenhand kreeg, voelde ik me echt goed. De ploeg volgde het plan, hield me in positie iedere keer we de klim op gingen, en zette me uit de wind", vat Stuyven zijn aanloop samen. "Maar in de sprint zat ik wat ingesloten. Ik denk dat ik een van de snelste spurts reed, maar daar koop je niets mee als je niet minstens een podiumplaats als beloning krijgt. Ik ben eigenlijk ontgoocheld, want ik voelde dat ik de sprint en de benen had voor een podium. Dan is het ontgoochelend vijfde te worden." Stuyven, een van de belangrijkste kanshebbers voor de drie resterende plaatsen in de Belgische selectie voor het WK in Yorkshire, kijkt al uit naar de Grote Prijs van Montréal van zondag. "Opnieuw een mooie wedstrijd. Die is altijd iets lastiger dan Québec. En er werden nog twee ronden toegevoegd. We proberen het opnieuw." (Belga)