Een bijna zekere deelname aan de zevenkamp op de Spelen in Tokio laat Maudens schieten. "Mijn kans om de Spelen te halen is nu kleiner, en toch heb ik geen moeite met dat idee", zegt de Oost-Vlaamse. "Eindelijk kan ik al mijn energie steken in een discpline die ik echt leuk vind. Ik geloof dat daardoor uiteindelijk mijn kans op succes groter wordt." Maudens schreef in haar blog dat ze jarenlang pijn ondervond aan haar scheenbeen, maar er aan niemand over durfde te vertellen. Afgelopen winter liep het mis. "Ik ben altijd maar verder gegaan met pijn. Mijn coaches durfde ik niet in te lichten, uit schrik om doelen niet te halen of kampioenschappen niet te mogen meedoen. Uiteindelijk liep het mis en werd alles mij te veel: de pijn, mijn frustraties in de technische disciplines die mij minder goed afgingen, de opmerkingen van mijn coach over mijn eetpatroon en mijn studies. Ik belandde in een soort depressie, maar dat woord durfde ik in mijn blog niet te gebruiken." De carrièreswitch van Maudens komt voor velen als een verrassing. Ook aan haar directe omgeving was het niet evident om de boodschap te brengen. "Mijn beslissing aan Wim (Vandeven, haar coach, nvdr.) vertellen was niet makkelijk, maar uiteindelijk zei hij dat ik moet doen wat mij gelukkig maakt. Het moeilijkste waren mijn ouders. Zij ondersteunen mijn meerkampverhaal al heel mijn leven, ook financieel, en zagen mij al in Tokio staan als zevenkampster." Maudens hoopt dat ze door haar verhaal te delen andere atleten kan helpen. "Ze mogen niet dezelfde fouten maken als ik. Als je pijn voelt, moet je dat zeggen aan je coach. Zaken verzwijgen is nooit een goed idee, ook niet als het over voeding gaat. Je moet je goed in je vel voelen, anders ga je ten onder." (Belga)

Een bijna zekere deelname aan de zevenkamp op de Spelen in Tokio laat Maudens schieten. "Mijn kans om de Spelen te halen is nu kleiner, en toch heb ik geen moeite met dat idee", zegt de Oost-Vlaamse. "Eindelijk kan ik al mijn energie steken in een discpline die ik echt leuk vind. Ik geloof dat daardoor uiteindelijk mijn kans op succes groter wordt." Maudens schreef in haar blog dat ze jarenlang pijn ondervond aan haar scheenbeen, maar er aan niemand over durfde te vertellen. Afgelopen winter liep het mis. "Ik ben altijd maar verder gegaan met pijn. Mijn coaches durfde ik niet in te lichten, uit schrik om doelen niet te halen of kampioenschappen niet te mogen meedoen. Uiteindelijk liep het mis en werd alles mij te veel: de pijn, mijn frustraties in de technische disciplines die mij minder goed afgingen, de opmerkingen van mijn coach over mijn eetpatroon en mijn studies. Ik belandde in een soort depressie, maar dat woord durfde ik in mijn blog niet te gebruiken." De carrièreswitch van Maudens komt voor velen als een verrassing. Ook aan haar directe omgeving was het niet evident om de boodschap te brengen. "Mijn beslissing aan Wim (Vandeven, haar coach, nvdr.) vertellen was niet makkelijk, maar uiteindelijk zei hij dat ik moet doen wat mij gelukkig maakt. Het moeilijkste waren mijn ouders. Zij ondersteunen mijn meerkampverhaal al heel mijn leven, ook financieel, en zagen mij al in Tokio staan als zevenkampster." Maudens hoopt dat ze door haar verhaal te delen andere atleten kan helpen. "Ze mogen niet dezelfde fouten maken als ik. Als je pijn voelt, moet je dat zeggen aan je coach. Zaken verzwijgen is nooit een goed idee, ook niet als het over voeding gaat. Je moet je goed in je vel voelen, anders ga je ten onder." (Belga)